Έφυγε ένας ανιδιοτελής αγωνιστής

Σήμερα το πρωί, στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου, απεβίωσε ο Μανόλης Καρακωνσταντάκης, ιστορικό στέλεχος του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και δεξί χέρι, επί σειρά ετών, του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο Μανόλης Καρακωνσταντάκης γεννήθηκε στα Αμιρά της Βιάννου στις 18.11.1940. Παιδί της Κατοχής, βίωσε από τα τρυφερά του χρόνια τη ναζιστική βαρβαρότητα καθώς η οικογένειά του θρήνησε θύματα στο Ολοκαύτωμα της Βιάννου, ενώ ο πατέρας του σώθηκε την τελευταία στιγμή από τους μαζικούς τουφεκισμούς αμάχων στα Αμιρά.

Τελείωσε το Γυμνάσιο της Βιάννου και συνέχισε τις σπουδές του στην Αρχιτεκτονική του Πανεπιστημίου της Νάπολι, απ’ όπου και πήρε το πτυχίο του.

Στα χρόνια της Χούντας ο Μανόλης οργανώθηκε στο ΠΑΚ Ιταλίας και ήρθε σε στενή επαφή με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος τον εμπιστευόταν απόλυτα λόγω του ανιδιοτελούς και ανεπιτήδευτου χαρακτήρα του και του βαθύτατου συναισθηματισμού του. Αναδείχθηκε σε κεντρικό στέλεχος του ΠΑΚ εξωτερικού και της Γραμματείας του ΠΑΚ Ιταλίας δίνοντας αγώνα, μαζί με χιλιάδες άλλους Έλληνες, εναντίον της Χούντας.

Ο Μανόλης Καρακωνσταντάκης ακολούθησε τον Ανδρέα στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ και υπήρξε, επί σειρά ετών, εκλεγμένο μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος. Ήταν εξαιρετικά αγαπητός ευρύτερα λόγω της συνεπούς προσφοράς του, της ενωτικής λογικής του και του αδαμάντινου χαρακτήρα του.

Με τη σύζυγό του Αλίκη δημιούργησαν μια όμορφη οικογένεια με δύο γιους, τον Γιώργο και τον Κωστή, τους οποίους και υπεραγαπούσε. Εργάστηκε επιτυχώς ως Αρχιτέκτονας στον ιδιωτικό τομέα. Διετέλεσε Πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Ηρακλείου, Πρόεδρος του Συλλόγου Βιαννιτων Ηρακλείου “ο Πατούχας” και Αντιπρόεδρος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου. Συμμετείχε ενεργά στα συνέδρια και τις εκδηλώσεις της Ένωσης Θυμάτων.

Γνώρισα τον Μανόλη από μικρό παιδί, τα ηρωικά χρόνια της δεκαετίας του 1980. Στενός φίλος του πατέρα μου Γιάννη και των θείων μου Χρύσανθου και Αριστομένη, με γοήτευσε με το πάΘος του και τη ζεστασιά του. Θυμάμαι, μάλιστα, ότι με πήρε μια φορά στην Ελούντα να δούμε τον Ανδρέα!..

Ο Μανόλης αποτέλεσε αυτό το σπάνιο, σήμερα, στα χρόνια του ΟΠΕΚΕΠΕ, είδος κεντρικού στελέχους ενός μεγάλου πολιτικού φορέα,, που ενώ είχε τεράστια δύναμη στα χέρια του, δεν επωφελήθηκε απ’ αυτήν αλλά πάσχισε μόνο για το καλό της μαρτυρικής και αδικημένης Επαρχίας Βιάννου και των δοκιμαζόμενων συμπολιτών του.

Άνθρωπος με πηγαίο χιούμορ, ζεστό και γενναιόδωρο χαρακτήρα, ηθική ακεραιότητα και καλή καρδιά γνώρισε την αγάπη πολλών ανθρώπων και την αποδοχή και την εκτίμηση ευρύτατου τμήματος της κοινωνίας, πέρα και πάνω από τις διαχωριστικές γραμμές των κομμάτων.

Η Ένωση Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου, οι φίλοι, σύντροφοι, συγχωριανοί και συνεπαρχιώτες του, τον αποχαιρετούμε με αγάπη και σεβασμό και ευχόμαστε καλή δύναμη στην οικογένειά του.

*Συγγραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και μέλος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου