Τα θέματα εξωτερικής πολιτικής προσφέρονται για επίδειξη ανέξοδου πατριωτισμού από την πλευρά των κομμάτων. Μεγάλα λόγια για τα ιερά και τα όσια της φυλής και εξαγγελίες στα όρια της φαιδρότητας για τις σκλαβωμένες πατρίδες εκτοξεύονται, για να τονωθεί το ταλαιπωρημένο από την κρίση φρόνημα των πολιτών, αλλά και για να αλλάξει το πεδίο της δημόσιας συζήτησης.
Οταν, για παράδειγμα, η οικονομία και η δημόσια διοίκηση έχουν τα χάλια τους και οι περισσότεροι κάτοικοι αυτής της χώρας ζουν μέσα στο άγχος και την ανασφάλεια για το τι θα τους ξημερώσει, οι πολιτικές ηγεσίες πουλάνε αδιαλλαξία (αφορολόγητη είναι άλλωστε) στα λεγόμενα εθνικά θέματα, αφού δεν μπορούν να προσφέρουν κάτι άλλο. Τη συγκεκριμένη τακτική την έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά, αρκετές φορές μέχρι τώρα.
Ωστόσο, το καλαμπούρι συνεχίζεται. Στην περιοδεία που έκαναν στη Μακεδονία οι τρεις υποψήφιοι για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας αναφέρθηκαν στο θέμα της FYROM και προειδοποίησαν την κυβέρνηση να μην παίζει παιχνίδια και να μη διανοηθεί να υπονομεύσει την εθνική θέση, όπως αυτή διαμορφώθηκε στο συμβούλιο πολιτικών αρχηγών και ψηφίστηκε από τη Βουλή πριν από χρόνια.
Ποια είναι όμως η θέση της χώρας για το επίμαχο ζήτημα; Πάντως, δεν είναι αυτή που εκστόμισε ο σημερινός αρχηγός της Ν.Δ. Ευάγγ. Μειμαράκης στη Βουλή πριν από λίγες μέρες, ότι «η Μακεδονία είναι ελληνική». Το πιστεύει; Του ξέφυγε; Το έκανε συνειδητά γιατί ο ένας από τους εσωκομματικούς αντιπάλους του (Τζιτζικώστας) υποδύεται τον «Μακεδονάρχη» και ο άλλος (Γεωργιάδης) έχει παράδοση στο αγώνισμα της εθνικιστικής πλειοδοσίας; Εί
μαι βέβαιος ότι γνωρίζει πως η θέση της χώρας μετά τις ατυχείς, ανόητες και καταστροφικές επιλογές των αρχών της δεκαετίας του 1990 –τότε που χάθηκε η ευκαιρία να λυθεί οριστικά και με επωφελή τρόπο και για τις δύο πλευρές το πρόβλημα– είναι: μια ονομασία με γεωγραφικό ή άλλο προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις.
Η θέση αυτή που είναι σωστή, αλλά καθυστερημένη, αφού πολλές χώρες στον πλανήτη αποκαλούν πια το γειτονικό κράτος σκέτα Μακεδονία, πρέπει να υπηρετηθεί με συνέπεια και σοβαρότητα και από την κυβέρνηση και από την αντιπολίτευση, ιδιαίτερα την αξιωματική που είναι εκ της θεσμικής θέσεώς της «κυβέρνηση σε αναμονή».
Κορόνες του τύπου «η Μακεδονία είναι ελληνική» ρίχνουν νερό στον μύλο των εθνικιστικών κύκλων της FYROM, που κι αυτοί λόγω εσωτερικών δυσκολιών χρησιμοποιούν συστηματικά το χαρτί του αλυτρωτισμού και ταυτοχρόνως καταγγέλλουν στα διεθνή όργανα την Ελλάδα για επιθετικές βλέψεις. Να τελειώνουμε, επιτέλους, με την μπαρουτοκαπνισμένη αδάπανη δημοκοπία.
Ανάγωγα
Προσπαθούν να μας πείσουν στη Νέα Δημοκρατία ότι όλοι είναι μια γροθιά, έτοιμοι να συγκρουστούν με τον Τσίπρα και να τον ρίξουν στο καναβάτσο. Το πόσο μακριά από την πραγματικότητα είναι οι ισχυρισμοί τους φάνηκε με την υπόθεση της υποψηφιότητας της Ντόρας Μπακογιάννη για την αντιπροεδρία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Η κ. Μπακογιάννη δεν κατέβηκε τελικώς και, όπως λένε συνεργάτες της, δούλεψε παρασκηνιακά εναντίον της ο Αντ. Σαμαράς. Συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού απάντησαν ότι «η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά». Αυτός ο διάλογος μεταξύ συνεργατών αποδεικνύει περίτρανα ότι στην αξιωματική αντιπολίτευση επικρατεί μια συντροφική ατμόσφαιρα.
