«Γαλάζιες» φουρτούνες

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι υπό διάλυση και το ΠΑΣΟΚ επί τέσσερις μήνες να ασχολούνταν με τα εσωτερικά του, αλλά αν δεν υπήρχαν αυτά, να είστε σίγουροι πως θα συζητούσαμε για τα εσωτερικά της Ν.Δ. Η κατάσταση δεν έχει γίνει… ΣΥΡΙΖΑ (ακόμα), αλλά δεν θέλει και πολύ να φουντώσει η φλόγα της εσωστρέφειας. Εχουμε το γινάτι των δύο πρώην (Καραμανλή και Σαμαρά) για τον νυν (Μητσοτάκη), που δεν βλέπω να υποχωρεί. Εχουμε αρκετούς βουλευτές να ανησυχούν είτε για την επανεκλογή τους είτε για τη δημοσκοπική πρόθεση ψήφου του 21-22% που παίρνει η Ν.Δ. Η δυσφορία του κόσμου για την ακρίβεια και τα χαμηλά εισοδήματα μεγαλώνει, η κυβέρνηση έχει αρχίσει να κουράζει στον έκτο χρόνο της θητείας της και όλα αυτά φτιάχνουν ένα κοκτέιλ εκρηκτικό. Το μόνο που τους σώζει για την ώρα είναι η αθάνατη συνταγή της εξουσίας, της συγκολλητικής ουσίας όλων των δυσαρεστημένων. Οταν θα (φανεί πως) χάνεται, τότε πού είσαι… Κουμουνδούρου.

Χρειάζεται μεγάλη πολιτική τύφλωση ή αλαζονεία (ή συνδυασμός των δύο) για να μην καταλαβαίνεις τι πραγματικά συμβαίνει ή να μη θέλεις να καταλάβεις. Εχει συμβεί και σε άλλους που συνομιλούσαν με τον καθρέφτη τους ή τους συνεργάτες τους, που συνήθως δεν έχει και μεγάλη διαφορά. Για τους βουλευτές υπάρχει η εύκολη ανάγνωση που εκφράζεται από διάφορα παπαγαλάκια του νεομητσοτακισμού, πάντοτε αφιλοκερδώς: «Ελα, μωρέ, κάτι ξεπεσμένοι γκρινιάζουν, ενώ αν είχαν γίνει υπουργοί ή υφυπουργοί θα έβγαζαν τον σκασμό». Προφανώς υπάρχουν και αυτοί που έχουν εκλεγεί π.χ. τελευταίοι στον νομό τους και αντιλαμβάνονται ότι στις επόμενες εθνικές εκλογές, με τη Ν.Δ. να έχει σχεδόν σίγουρα μειωμένο ποσοστό, η έδρα θα «πετάξει» σαν πουλάκι. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι με δεκαετίες στο κόμμα, που βλέπουν τι συμβαίνει στην κοινωνία, βλέπουν την αποσάθρωση της συντηρητικής βάσης της Ν.Δ. σε συνδυασμό με το 20% στα δεξιά και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Μπορεί ο Καραμανλής και ο Σαμαράς να έχουν ενστάσεις πολιτικές, ύφους και ήθους για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά δεν τρελάθηκαν ξαφνικά. Μπορεί μεν να ήταν λίγο μικρόψυχη η απουσία τους από το πάρτι στη Ρηγίλλης για τα 50 χρόνια του κόμματος, αλλά παίζονται πολλά γύρω από την Προεδρία της Δημοκρατίας, το τι θα γίνει στις επόμενες εκλογές μέχρι και τα Ελληνοτουρκικά.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα του κλίματος που επικρατεί είναι όσα έγιναν τη Δευτέρα με την εκδήλωση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, όπου το παρασκήνιο είναι πλούσιο και έχει ενδιαφέρον. Διότι ο πρόεδρος Γιάννης Χατζηθεοδοσίου είναι ΠΑΣΟΚ μεν, αλλά, όπως λέει, όταν μπαίνει στο Επιμελητήριο αφήνει εκτός την κομματική του ταυτότητα. Ολως τυχαίως ακούω κάτι κυβερνητικά παπαγαλάκια να λένε αναιδώς ότι ο Χατζηθεοδοσίου είναι εχθρός της κυβέρνησης γιατί (άκουσον άκουσον) κάνει… κριτική για πτυχές της οικονομικής πολιτικής. Κάνει δηλαδή αυτό που πρέπει ως επικεφαλής ενός κοινωνικού φορέα, που έχει εκλεγεί ακριβώς γι’ αυτή τη δουλειά. Και δεν φτάνει μόνο ότι τον θεωρούν κάτι σαν αντικαθεστωτικό, λες και κυβερνάει ο Ερντογάν που θέλει «Γαλάζια Πατρίδα» σε όλα τα Επιμελητήρια, αλλά ενώ έχει ένα ευρύτερο και ευρύχωρο (ακόμη και προς τα δεξιά) ψηφοδέλτιο, του κατεβάζουν απέναντί του ένα αμιγώς «μητσοτακικό» στις εκλογές του Επιμελητηρίου.

Ελα όμως που η «γάτα» Χατζηθεοδοσίου οργανώνει εκδήλωση του Επιμελητηρίου με καλεσμένους Καραμανλή και Σαμαρά, οι οποίοι και γνωρίζουν το παρασκήνιο και πηγαίνουν αυτοπροσώπως για να τον στηρίξουν, ενώ προηγουμένως είχαν «φτύσει» κατάμουτρα τον πρόεδρο Κυριάκο που τους κάλεσε προσωπικά στη γιορτή για τα 50 χρόνια της Ν.Δ. Χώρια τις χαιρετούρες του προέδρου Αντώνη με τον Νίκο Παππά που έκαναν τα τρολ της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ να γράφουν για πρώτη φορά στην ιστορία ακριβώς τα ίδια και να εκτεθούν. Συμπέρασμα: «Πας να μου τη σπάσεις; Θα σ’ τη σπάσω και εγώ». Προς το παρόν το σκορ Μητσοτάκη – Χατζηθεοδοσίου είναι 1-1.