ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Χάρης Ιωάννου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αν και το αγαπημένο σπορ των πολιτικών αναλυτών είναι οι (αέναες) εξελίξεις στην Κεντροαριστερά, στην πράξη τα πράγματα είναι κάτι παραπάνω από αδιέξοδα. Μπορεί στον ΣΥΡΙΖΑ η κατάσταση να θυμίζει τραγέλαφο, στο ΠΑΣΟΚ να είναι πιο ήρεμη αλλά εσωκομματικά εσωστρεφής λόγω εκλογής αρχηγού και στη Νέα Αριστερά να νιώθουν… δικαιωμένοι που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και πήραν 2,5%, αλλά η συνολική κατάσταση δεν είναι καθόλου εύκολο να εξελιχθεί προς μια κατεύθυνση που θα καταλήξει στη δημιουργία του κεντροαριστερού αντίπαλου δέους του Μητσοτάκη.

Δεδομένο 1ο η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ: Μόνιμη εσωκομματική περιδίνηση εδώ και έναν χρόνο, συνεδριάσεις και συνέδρια, ξανά εκλογή αρχηγού σε λίγο καιρό, φαγωμάρα, τοξικό και διχαστικό κλίμα, δηλητηριώδεις αιχμές. Το ποιος φταίει το έχουμε αναλύσει επανειλημμένως. Ας πούμε ότι φταίνε σε έναν βαθμό όλοι και ξεμπερδεύουμε, χάριν συντομίας. Είναι δυνατόν να μείνει ενιαίος ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τη νέα εκλογή αρχηγού; Αν υποθέσουμε ότι θα φτάσουμε ομαλά ώς εκεί. Ανεξαρτήτως Κασσελάκη ή οποιουδήποτε άλλου εκλεγεί, μπορούν οι κουβέντες που έχουν ειπωθεί να παρθούν πίσω; Δύσκολο ώς αδύνατο. Επομένως, γράψτε άλλη μία διάσπαση στον λογαριασμό. Τι θα σημάνει αυτό πρακτικά; Μάλλον μονοψήφιο νούμερο στις δημοσκοπήσεις, κάτι που ήδη καταγράφεται.

Δεδομένο 2ο οι εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ: Μπορεί η Χαριλάου Τρικούπη να μην κινδυνεύει με διασπάσεις και το κλίμα να είναι πιο κομματικά πατριωτικό, αλλά οι φιλοδοξίες ότι το κόμμα με κάποιο μαγικό τρόπο θα κυβερνήσει στις επόμενες εκλογές είναι για την ώρα εξαιρετικά υπέρμετρες. Από το 13% μέχρι το 38% είναι μακρύς ο δρόμος για την Ιθάκη της αυτοδυναμίας. Οι συνεργασίες με τα κόμματα εξ αριστερών (π.χ. ΣΥΡΙΖΑ) μπορεί να έχουν ωριμάσει στο μυαλό της κοινής γνώμης περισσότερο σε σχέση με το παρελθόν, αλλά στην πράξη τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα ήδη εντός των κομμάτων, πόσο μάλλον αν πρέπει να συνεργαστούν και μεταξύ τους.

Με σταματούν στον δρόμο και μου λένε «Τι είναι αυτά που κάνετε, είναι αυτή εικόνα σοβαρού κόμματος;» δήλωσε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Πέτρος Παππάς. Και πού είσαι ακόμα, σύντροφε…

Εδώ δυσκολεύονται τα τρία συγκυβερνώντα κόμματα στη Γερμανία, με απλή αναλογική που εφαρμόζεται δεκαετίες και προγραμματική συμφωνία με χαρτιά και υπογραφές. Οι δε συνεργασίες εκ δεξιών, όπως απέδειξε η ζωή, οδηγούν το ΠΑΣΟΚ στον εκλογικό αφανισμό. Αν και δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό το ασπάζονται όλοι/ες οι υποψήφιοι πρόεδροι.

Δεδομένο 3ο οι «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις»: Η Νέα Αριστερά θα κάνει συνέδριο για να καταγγείλει τον νεοφιλελευθερισμό και τη Δεξιά, ενώ τα πρωτοκλασάτα στελέχη της εφάρμοσαν μνημόνιο και συγκυβέρνησαν με τους ΑΝ.ΕΛΛ. Μπορεί Χαρίτσης-Αχτσιόγλου υπό προϋποθέσεις να τους ήθελαν (ως πρόσωπα μόνο, όχι ως ομάδα) π.χ. στο ΠΑΣΟΚ, αλλά σε καμία περίπτωση την πάλαι ποτέ «Ομπρέλα». Δηλώνουν δικαιωμένοι για τον Κασσελάκη, μόνο που τον εκλεγμένο πρόεδρο τον έδιωξαν αυτοί που έμειναν, όχι αυτοί που έφυγαν. Ο Πέτρος Κόκκαλης με το πράσινο κόμμα του θα μπορούσε να είναι μέρος μιας ευρύτερης συμμαχίας, αλλά δεν αποτελεί εκλογικό μέγεθος που θα κάνει τη διαφορά. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου (Πλεύση Ελευθερίας) δεν θέλει να συνεργαστεί με κανέναν και κανείς δεν θέλει να συνεργαστεί μαζί της. Αλλωστε η αντισυστημικότητα που προβάλλει τη φέρνει στους λίγους που κερδίζουν δημοσκοπικά και δεν έχει λόγο να το θυσιάσει. Το ΚΚΕ είναι ούτως ή άλλως εκτός εξίσωσης. Ο εξωκοινοβουλευτικός Γιάνης Βαρουφάκης (ΜέΡΑ25) με τη «χρεοδουλοπαροικία» του δυσκολεύεται πολύ εκλογικά και βάσει όσων προτείνει, προφανώς δεν μπορεί να αποτελεί μέρος κεντροαριστερής συμμαχίας, πολλώ δε μάλλον μιας τέτοιας κυβέρνησης.

Για να καταλάβουμε πόσο δύσκολη φαντάζει, όχι μόνο η συνεργασία, αλλά απλά η συνύπαρξη, είναι χαρακτηριστική η κόντρα μεταξύ Γιάννη Ραγκούση (ΣΥΡΙΖΑ) και Παναγιώτη Δουδωνή (ΠΑΣΟΚ). Ο Ραγκούσης ζήτησε δημοσίως συγγνώμη από το ΠΑΣΟΚ επειδή ο Κασσελάκης χαρακτήρισε την εκδήλωση της 3ης Σεπτέμβρη «παρέλαση σημιτικής διαπλοκής». Βγαίνει ο βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και του απαντάει ότι έπρεπε να ζητήσει συγγνώμη που, από γραμματέας και υποψήφιος πρόεδρος, πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ για μια βουλευτική θέση και ότι «πλανάται πλάνην οικτράν» αν ονειρεύεται την επιστροφή του. Ενοχλημένος ο Ραγκούσης επανήλθε και αναρωτήθηκε πώς γίνεται να τα βάζει ο Δουδωνής με αυτόν που ζητάει συγγνώμη και όχι με τον Κασσελάκη για τα όσα είπε σε βάρος του ΠΑΣΟΚ, επιμένοντας ωστόσο στην πρότασή του για κοινή κάθοδο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ με ενιαίο ψηφοδέλτιο. Επομένως; Δύσκολα τα πράγματα, βαριά η καλογερική.