Το ξεκαθάρισε ο Μακρόν. Δεν τίθεται ζήτημα συγκυβέρνησης του κόμματός του με την Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν. Ούτε και ο Μελανσόν καίγεται. Το αντίθετο. Βγάζει σπυριά και μόνο στο άκουσμα αυτής της πρότασης. Αλλωστε το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, όταν συγκροτήθηκε, λίγο βιαστικά όντως, ανακοίνωσε ότι είχε δύο μέτωπα: το ένα απέναντι στην Ακρα Δεξιά της Λεπέν και τις γκολικές παραφυάδες της και το άλλο απέναντι στον Μακρόν και τη χύμα παράταξή του που αποφλοιώνεται με σταθερό ρυθμό. Τα δύο σχήματα εναντίον των οποίων μάχεται το Λαϊκό Μέτωπο έχουν σχέση συγκοινωνούντων δοχείων κι ας υποδύονται τους φανατικούς εχθρούς.
Το κόμμα της Λεπέν είναι πρώτο και θεωρείται πια μια κανονικότητα για το πολιτικό σύστημα της Γαλλίας. Την ευθύνη γι’ αυτή την εξέλιξη τη φέρει ο Μακρόν και οι ομόδοξοί του πρόεδροι πριν από αυτόν. Με τις πολιτικές τους και στην οικονομία και στους θεσμούς και στο μεταναστευτικό έσπρωξαν πολλούς Γάλλους στην ανοιχτή και φιλόξενη αγκαλιά της Λεπέν. Το περίμενε χρόνια αυτή. Είχε υπομονή. Εκανε τις απαραίτητες μεταμφιέσεις σε κεντρικά ζητήματα της στρατηγικής της για να καθησυχάσει τους φιλήσυχους νοικοκυραίους, εκμεταλλεύτηκε την προγραμματική αφλογιστία και τον κατακερματισμό της πληθυντικής Αριστεράς και τώρα εισπράττει.
Ο Μακρόν ισχυρίζεται ότι δεν γουστάρει την Ακρα Δεξιά και δηλώνει ότι θα την πολεμήσει. Η αλήθεια είναι ότι ο αιρετός μονάρχης της Γαλλίας μισεί περισσότερο την Αριστερά – και ειδικότερα τη ριζοσπαστική εκδοχή της, η οποία είναι η ισχυρότερη συνιστώσα στο Λαϊκό Μέτωπο. Πήγε σε πρόωρες εκλογές πιστεύοντας ότι η Αριστερά θα είναι διασπασμένη και το κόμμα του δεν θα διέτρεχε σοβαρό κίνδυνο. Θα εμφανιζόταν ξανά ως η αναγκαστική λύση για τους προοδευτικούς ψηφοφόρους. Τους αιχμαλώτισε δύο φορές και κατάφερε να εκλεγεί πρόεδρος, αλλά το δίλημμα δεν αποδίδει πια. Ομως η Ανυπότακτη Γαλλία συμμετέχει στο Λαϊκό Μέτωπο παρέα με τους Σοσιαλιστές, του Οικολόγους και του Κομμουνιστές.
Τι επιδιώκει ο Μακρόν; Να διασπάσει το Λαϊκό Μέτωπο πείθοντας τους Σοσιαλιστές και τους Οικολόγους να συνεργαστούν με το κόμμα του και να βγάλουν από τη μέση τον Μελανσόν και τους κομμουνιστές. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και η οικονομική ελίτ της χώρας και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης. Τρομοκρατούν τον κόσμο λέγοντας ότι, αν συμμετάσχουν στην κυβέρνηση η Ανυπότακτη Γαλλία και το Κομμουνιστικό Κόμμα, οι αγορές θα αντιδράσουν, η Γαλλία θα μπει σε βαθιά κρίση, θα επιβληθεί σκληρή λιτότητα και θα απειληθεί σοβαρά η πρωταγωνιστική θέση της Γαλλίας στην Ευρώπη σε μια περίοδο εξαιρετικά σύνθετη (πόλεμος στην Ουκρανία, πόλεμος στη Μέση Ανατολή), με τη Ρωσία και την Κίνα να καραδοκούν.
Υπάρχει περίπτωση οι Σοσιαλιστές και οι Οικολόγοι να υποκύψουν στον εκβιασμό του Μακρόν; Δεν αποκλείεται. Στο όνομα της πολιτικής σταθερότητας μπορεί να δεχτούν να γίνουν δεκανίκια του μακρονισμού. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα με το αποτέλεσμα που πήρε στις ευρωεκλογές φαίνεται να ξεφεύγει από το περιθώριο στο οποίο είχε μπει και από τα μονοψήφια ποσοστά. Οι σχέσεις του με την Ανυπότακτη Γαλλία ήταν πολύ κακές το προηγούμενο διάστημα. Για πολλούς ήταν μεγάλη έκπληξη που οι δύο χώροι μπόρεσαν να παραμερίσουν τις διαφορές τους και να συμφωνήσουν σε ένα μίνιμουμ πρόγραμμα. Το αν το εγχείρημα του Λαϊκού Μετώπου θα συνεχίσει την πορεία του θα εξαρτηθεί από τις αντιστάσεις των Σοσιαλιστών στην πρόκληση του οπορτουνισμού και από τις αντιστάσεις της Ανυπότακτης Γαλλίας στην πρόκληση του αριστερισμού. Δύσκολη όντως υπόθεση.
Ανάγωγα
«Υπάρχουν κάποιοι που νομίζουν ότι το νέο πρόβλημα της έλλειψης εργατικού δυναμικού θα λυθεί με μετανάστες από τις τρίτες χώρες και διμερείς συμφωνίες που οργανώνει η κυβέρνηση», είπε ο Αλέξης Πατέλης, επικεφαλής του οικονομικού γραφείου του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ανάμεσα στους κάποιους ήταν και η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου. Την έφαγε ο ανασχηματισμός. Αλήθεια, το νόμιζε μόνη της; Εκανε του κεφαλιού της; Ερήμην του πρωθυπουργού; Ωραία ατμόσφαιρα σ’ αυτή την κυβέρνηση των ατσίδων.
