Η παγκόσμια οικονομία κάνει τους κύκλους της. Εδώ και βδομάδες έχει μπει στη χειρότερη φάση οικονομικής ύφεσης από το 1992, αφήνοντας θύματα κυρίως στην Ανατολή.
Μόνο στην Κίνα οι διαρκείς υποχωρήσεις των τιμών των μετοχών κοστίζουν ήδη τρισεκατομμύρια δολάρια τα οποία «εξαφανίζονται» διαρκώς μετά τις 12 Ιουλίου, από τις τσέπες, όχι μόνο των ισχυρών ιδιοκτητών μεγαλομετόχων και των διεθνών επενδυτών (κυρίως τράπεζες και funds), αλλά και πολλών εκατομμυρίων μικροεπενδυτών που έχασαν τις αποταμιεύσεις τους, ή και χρεώθηκαν στις τράπεζες, για να παίξουν (και να πλουτίσουν γρήγορα) στα χρηματιστήρια.
Αλλά και στη Wall Street ο γενικός δείκτης άνοιξε χθες με πτώση περίπου 6,5%, η μεγαλύτερη σε άνοιγμα του Χρηματιστηρίου από την περίοδο της κατάρρευσης της Lehman Brothers.
Η επιβράδυνση της «ανάπτυξης» (το σκάσιμο της φούσκας, δηλαδή), στην Ανατολή μεταδίδεται παντού σε Αμερική και Ευρώπη αφαιρώντας ιλιγγιώδη ποσά από ολόκληρο το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, ρίχνοντας τις αξίες εταιρειών και προϊόντων, αλλάζοντας δραματικά τις ισοτιμίες των νομισμάτων, το ύψος των επιτοκίων, τις τιμές του πετρελαίου και των πρώτων υλών κ.ο.κ, αλλά και καταστρέφοντας οικονομικούς κλάδους, παραγωγικές μονάδες και εκατομμύρια θέσεις εργασίας.
Το ευρώ μέσα σε αυτή την αναταραχή ενισχύθηκε στο υψηλότερο επίπεδο εξαμήνου καθώς οι επενδυτές αγόραζαν το κοινό νόμισμα, όταν τα ασιατικά νομίσματα έχασαν την ελκυστικότητά τους μετά και την υποτίμηση του γουάν από την Κίνα. Το ακριβό ευρώ ωστόσο βάζει σε περιπέτειες κυρίως τη γερμανική και όλη την εξαγωγική μηχανή παραγωγής αγαθών και πλούτου στην Ευρώπη, οδηγεί την Ευρωζώνη σε ύφεση και ευνοεί τις εισαγωγές περισσότερων φθηνότερων προϊόντων από τα στοκ της βιομηχανίας τρίτων χωρών προς την Ευρωζώνη.
Με λίγα λόγια τα επενδυτικά funds θα παρακολουθήσουν για ένα διάστημα τις ρευστοποιήσεις, δηλαδή την κατρακύλα των τιμών των μετοχών στα ασιατιατικά και σ’ όλα τα διεθνή χρηματιστήρια που πέφτουν. Κατά το στάδιο της αναμονής η ύφεση φυσικά θα πετάξει στο δρόμο πολλά εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο και μια ορισμένη στιγμή τα οικονομετρικά μοντέλα των κερδοσκόπων θα διατάξουν την επιστροφή στις αγορές.
Έτσι θα ξαναμπούν κεφάλαια στα χρηματιστήρια και στην όποια «ελεύθερη διαπραγμάτευση» αξιών και υλικών, αγοράζοντας σε πολύ φτηνότερες τιμές ολόκληρους κλάδους της παραγωγής και του εμπορίου, προσφέροντας νέες θέσεις (προφανώς φτηνότερης και επισφαλούς) εργασίας από τις στρατιές των ανέργων που ήδη δημιουργήθηκαν, για να ξαναδουλέψει η βιομηχανία και να μπορεί να ανταποκριθεί στη μεγάλη ζήτηση προϊόντων από τις χώρες που διαθέτουν μεγάλα αποθέματα ισχυρών νομισμάτων ή μπορούν ακόμα να δανείζονται με λογικά επιτόκια.
Και οι κύκλοι του Κεφαλαίου, οι Μαύρες Δευτέρες και τα κραχ, δηλαδή, θα συνεχίζονται σκορπίζοντας καταστροφές, θύματα κι κοινωνικές ανισότητες… στο πλήρως απελευθερωμένο και παγκοσμιοποιημένο κερδοσκοπικό οικονομικό περιβάλλον.
