Την Τρίτη 11/8 σημείωνα («Υπερβολές και ανακρίβειες») ότι κατά την άποψή μου δεν συνιστά «νέα φοροκαταιγίδα» το σχεδιαζόμενο νέο φορολογικό καθεστώς των αυτοαπασχολούμενων, των ελευθέρων επαγγελματιών και όσων άλλων αμείβονται με τιμολόγιά τους ή Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (ΔΠΥ) που επίσης εκδίδουν οι ίδιοι.
Τα ρεπορτάζ κακώς εμφανίζουν τον ελεύθερο επαγγελματία να φορολογείται με 26% «από το πρώτο ευρώ».
Ο φόρος 26% επιβάλλεται μόνον επί των καθαρών εσόδων (έσοδα μείον έξοδα, δηλαδή) και επομένως στην πράξη φορολογούνται όσο περίπου και οι μισθωτοί και πάντως όχι από το «πρώτο ευρώ».
Εκείνο που σίγουρα αλλάζει προς το χειρότερο τα πράγματα είναι ότι από το επόμενο έτος οι επιτηδευματίες και τα «μπλοκάκια», εκτός από τον κύριο φόρο που θα τους επιβληθεί, 26% επί του καθαρού εισοδήματός τους (δηλαδή τη διαφορά: έσοδα μείον έξοδα), θα προκαταβάλλουν το 75% του φόρου που θα τους αναλογεί, αντί του 55% που προκαταβάλλουν τώρα.
Ο αναγνώστης μας Θ.Σκ., μηχανολόγος μηχανικός, σε σχετική επιστολή του, ωστόσο, θεωρεί υπερβολικό το παράδειγμα που είχα αναπτύξει (για να δείξω ότι τελικά τον ίδιο φόρο πληρώνουν πάνω-κάτω μισθωτοί και «μπλοκάκηδες» με το ίδιο καθαρό εισόδημα).
Ο αναγνώστης μας λέει ότι ένας «ελεύθερος επαγγελματίας» με «μπλοκάκι» δεν μπορεί να έχει τόσα έξοδα καθώς δεν μπορεί να δικαιολογεί ως έξοδα οτιδήποτε θέλει εκείνος, αλλά αυτό καθορίζεται από τον φορολογικό κώδικα (π.χ. το 1/3 της ΔΕΗ μπορεί να το δικαιολογήσει, όμως δεν μπορεί να συνυπολογίσει στα έξοδά του τα ψώνια του σπιτιού): «Αν υποθέσουμε ότι πληρώνει γύρω στις 5.000 ευρώ τον χρόνο για την κοινωνική του ασφάλιση, τα υπόλοιπα έξοδα μετά βίας να είναι λίγο ακόμη. Συνεπώς, η φορολογία είναι σημαντικά πιο μεγάλη από αυτήν των μισθωτών που συμπεραίνετε».
Αξίζει όμως να διευκρινίσουμε τι ακριβώς γίνεται ή δεν γίνεται μ’ εκείνους -και δεν είναι και λίγοι- που δουλεύουν μεν με «μπλοκάκι» αλλά προσφέρουν σταθερά τις υπηρεσίες τους σε έναν, δύο ή και τρεις εργοδότες και σύμφωνα με τους υφιστάμενους νόμους εξομοιώνονται φορολογικά με τους μισθωτούς.
Για να θεωρηθεί το εισόδημα των επαγγελματιών φυσικών προσώπων («μπλοκάκηδων») που παρέχουν υπηρεσίες ως εισόδημα από μισθωτή εργασία και να φορολογείται με την κλίμακα των μισθωτών θα πρέπει να συντρέχουν αθροιστικά οι παρακάτω προϋποθέσεις:
● Να έχουν γραπτές συμβάσεις με όσους παρέχουν υπηρεσίες.
● Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα στα οποία παρέχουν τις υπηρεσίες τους να μην ξεπερνούν τα τρία. Σε περίπτωση που είναι πάνω από τρία, με ένα από αυτά θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον το 75% των ακαθάριστων εσόδων τους.
● Να μην έχουν επαγγελματική εγκατάσταση που να είναι διαφορετική από την κατοικία τους.
● Να μην έχουν εισόδημα από (τυπική) μισθωτή εργασία.
● Να μην έχουν εμπορική ιδιότητα.
Το θέμα συνεπώς για το συνδικαλιστικό κίνημα και την κυβέρνηση παραμένει ο περιορισμός μέχρι εξαφανίσεως της δουλειάς με το Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (ΔΠΥ – «μπλοκάκι») καθώς όλος ο κόσμος ξέρει ότι στην πραγματικότητα κρύβει εξαρτημένη εργασία, αλλά αποφεύγεται με τη χρήση των νομιμοφανών «ελαστικών μορφών εργασίας» από τους ασύδοτους εργοδότες που δεν θέλουν να προσλαμβάνουν μισθωτούς, καθώς απεχθάνονται τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τη μισθωτή εργασία (14 μισθοί τον χρόνο, άδειες, ωράρια, ασφαλιστικές εισφορές, επιδόματα, υπερωρίες, νυχτερινά, αποζημίωση και αιτιολόγηση απόλυσης κ.ο.κ.).
