Άβατα «βίας και ανομίας» για ποιους;

Δεν εκπλήσσεται ιδιαίτερα όποιος εδώ και ένα μήνα αντικρίζει τις αποκρουστικές λαμαρίνες με τις οποίες ο δήμος Αθηναίων έχει περιφράξει την πλατεία Εξαρχείων αποκλείοντας ένα σύμβολο της ιστορικής γειτονιάς, με πρόσχημα την «προστασία» των εργασιών κατασκευής σταθμού μετρό και σκοπό την επίδειξη δύναμης σε κατοίκους και άλλους πολίτες, που κάθε τρεις και λίγο γίνονται μάρτυρες αναίτιων επιθέσεων από τα όργανα της τάξης γιατί διαμαρτύρονται, πολύ καιρό τώρα, για την απώλεια του δημόσιου χώρου, την ενορχήστρωση ιδιωτικοποίησης από τη δημοτική αρχή και την απόπειρα αλλαγής της φυσιογνωμίας των Εξαρχείων μέσω του real estate και της επιχειρούμενης ανάπλασης του Λόφου Στρέφη από την εταιρεία Prodea. 

Αυτές λαμαρίνες ανοίγουν τελικά και το εργοτάξιο μετατρέπεται σε χώρο αστυνομικής βαρβαρότητας. Μία γυναίκα έπεσε θύμα σωματικής και λεκτικής βίας το βράδυ της Παρασκευής. Είχε πάει να πάρει το μηχανάκι της αλλά είχε την ατυχία να βρεθεί στο διάβα ανδρών της ΕΛ.ΑΣ. Την έβαλαν εκεί μέσα, την χτύπησαν και την λήστεψαν πριν αναγκαστούν να την αφήσουν να φύγει, όπως κατήγγειλε η δικηγόρος Άννυ Παπαρούσου. Σε ανάρτησή της τόνισε ότι επειδή η κοπέλα «φώναξε βοήθεια και υπήρχε κόσμος έξω, δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν το γνωστό έργο τους και ύστερα από λίγο την άφησαν να φύγει με μώλωπες σε όλο της το σώμα, αλλά αρτιμελή (…). Το αυθαίρετο εργοτάξιο της Πλατείας Εξαρχείων ανοίγει που και που και λειτουργεί και ως άντρο βασανιστών και κακοποιών του κοινού ποινικού δικαίου».

Όταν ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε σήμερα στη συνέντευξη Τύπου της 86ης ΔΕΘ σχετικά με τις υποσχέσεις της κυβέρνησης περί ασφάλειας, επέλεξε να απαντήσει τα εξής: «Η αστυνομία έχει ενισχυθεί, πάρα πολλά άβατα έχουν ξεριζωθεί, δεν υπάρχει πια άβατο των Εξαρχείων, όπως υπήρχε πριν έρθουμε εμείς στα πράγματα. Μια σειρά από καταλήψεις έχουν αδειάσει και στο κρίσιμο ζήτημα των πανεπιστημίων προχωράμε, με δυσκολίες, στην εφαρμογή του νόμου για την πανεπιστημιακή αστυνομία».

Δεν μας είπε βέβαια ούτε για το «άβατο» αστυνομικής βίας και ατιμωρησίας, που προκύπτει από την κατάληξη πλήθους αντίστοιχων περιστατικών, τα οποία φαίνεται να πλήθυναν κατά τύχη στη διάρκεια της διακυβέρνησής του, ούτε για την ουσία των δύο τελευταίων εκτρωματικών νόμων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που -μεταξύ άλλων- συνεχίζουν με μεγαλύτερη ένταση την καταστροφική εμπορευματοποίηση των πανεπιστημίων, θέσπισαν την ποινικοποίηση αγωνιζόμενων φοιτητών και έχουν προκαλέσει την πάνδημη κατακραυγή στα ΑΕΙ. Διαμήνυσε δε να μην γίνει η η θεσπισμένη παρουσία των ΟΠΠΙ αφορμή για νέες εντάσεις «ανομίας και βίας» -όπως μάλλον επιδιώκεται- κι ότι οι δυνάμεις τους θα βάλουν, πάντα με την υποστήριξη της ΕΛ.ΑΣ., τάξη στα πανεπιστήμια ώστε να εξαλείψουν τα «φαινόμενα βίας». Δηλαδή, τις κατά τον ίδιο «δυσκολίες»: τους καθηγητές, τους ερευνητές και τους φοιτητές που ανθίζουν στα Πανεπιστήμια προάγοντας την ελεύθερη παραγωγή και διακίνηση ιδεών. Τους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά που πριν λίγες μέρες προσπάθησαν να αποτρέψουν την εγκατάσταση των ΟΠΠΙ στην πανεπιστημιούπολη του ΕΚΠΑ για να τους «πνίξουν» οι… «νέοι» στα χημικά και να τους απαγορεύσουν να περάσουν την πύλη.

Ωστόσο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιμένει να επενδύει υποκριτικά στο διάτρητο πλέον δόγμα «νόμος και τάξη» παρουσιάζοντας μια εικόνα «ασφάλειας», στοχεύοντας στο παραδοσιακό του ακροατήριο. «Η κοινωνία δεν είναι μοιρασμένη, οι φοιτητές δεν είναι μοιρασμένοι» είπε. Φυσικά δεν είναι μοιρασμένοι όσοι έχουν περάσει από το δημόσιο Πανεπιστήμιο γνωρίζοντας ότι εκεί είναι πράγματι ασφαλείς. Έρευνα του Eteron για την Generation Z έδειξε προ μηνών ότι οι μισοί ερωτηθέντες, νέοι έως και 25 ετών, συμφωνούν με διαμαρτυρίες ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία με 3 στους 10 ούτε να «συμφωνούν ούτε να διαφωνούν». Σε ό,τι αφορά το φύλο, μεγαλύτερο είναι το ποσοστό των γυναικών (το 54,7% των γυναικών συμφωνεί με τις κινητοποιήσεις σε σύγκριση με το 40,6% των ανδρών). Γιατί άραγε;