Πείτε επιτέλους μια φορά την αλήθεια…

Έχουμε αλήθεια αντιληφθεί όλοι τι ακριβώς διακυβεύεται; Διαβάζω και ακούω ορισμένες και ορισμένους, πολιτικούς αλλά και δημοσιογράφους, να αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν κάποιοι να μη βλέπουν τα δεινά που θα φέρει  ένα τρίτο Μνημόνιο. Επισημαίνουν ότι δεν είναι δυνατόν μια Αριστερή κυβέρνηση να το υπογράψει και να το υπηρετήσει. Πολύ ωραία όλα αυτά, αλλά πιστεύουν ότι όλοι οι άλλοι είμαστε ευχαριστημένοι με τα τόσα βάρη που κουβαλάμε στις πλάτες μια πενταετία τώρα; Και αλήθεια πιστεύουν ότι αυτό είναι το θέμα;

Το θέμα είναι τι ακριβώς αντιπροτείνουν όλοι αυτοί που ακόμα και τώρα σπρώχνουν προς την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση όχι μόνο από την ευρωζώνη. Διότι αυτό πρόκειται να συμβεί υπό τις παρούσες συνθήκες.  Γνωρίζουν αλήθεια αν και ποιες προτάσεις έχουν καταθέσει όλοι αυτοί που σήμερα το παίζουν… επανάσταση; Όλοι αυτοί που παραμύθιαζαν κατά πως φαίνεται τον κόσμο τόσο καιρό ότι θα υπογραφεί συμφωνία και επέμεναν σε όλους τους τόνους μέχρι και πρόσφατα ότι «δεν είμαστε τρελοί να πάμε σε ρήξη»; Διότι αν συνέβαινε αυτό, Μνημόνιο θα εφάρμοζαν οι Αριστεροί (και της Πλατφόρμας και οι άλλοι), ίσως με λίγο πιο ήπια μέτρα. Αλλά Μνημόνιο. Ας μην το παίζουν λοιπόν τώρα… επανάσταση γιατί ουσιαστικά με τα καμώματά τους οδήγησαν σε αυτό το πιο σκληρό Μνημόνιο. Εκτός και αν άλλα έλεγαν και άλλα σχεδίαζαν διότι δημιουργούνται πλέον και πολλά ερωτήματα ειδικά για τη στάση ορισμένων.

 Όπως και να έχει όμως, αντί να είναι απλά αρνητικοί στη συμφωνία ας παρουσιάσουν έστω και τώρα τις δικές τους τεκμηριωμένες προτάσεις. Τις δικές τους λύσεις. Εκτός και αν θεωρούν καλύτερο να οδηγήσουν τη χώρα σε άτακτη χρεοκοπία και να αφήσουν τα υπόλοιπα να τα λύσει προσεχώς η… ζωή.   Αν πιστεύουν ή ακόμα κι αν επενδύουν στην απόλυτη ερημοποίηση της χώρας, στην απόλυτη φτωχοποίηση του λαού. Και επιτέλους ας πουν μια φορά ολόκληρη την αλήθεια. Διότι το κόστος μιας τέτοιας ενέργειας θα είναι τεράστιο. Αυτοί που θα υποστούν ολοκληρωτική καταστροφή είναι οι φτωχές και όποιες μεσαίες τάξεις έχουν απομείνει στην Ελλάδα. Το παραμικρό δεν πρόκειται να υποστούν οι πλούσιοι, οι ολιγάρχες, το… κατεστημένο και εν πάση περιπτώσει όλοι αυτοί τους οποίους καταγγέλλουν συνήθως στα λόγια. Ακριβώς το αντίθετο πρόκειται να συμβεί.

Σε μικρό χρονικό διάστημα η συνολική περιουσία της χώρας αλλά και τα όποια περιουσιακά (κινητά κι ακίνητα) των πολιτών της θα περάσει στα χέρια των ολίγων για λιγότερο από ένα κομμάτι ψωμί καθώς θα έχουν φροντίσει κάποιοι με τις επιλογές τους να εξαθλιώσουν το λαό. Κι ας κόπτονται σήμερα για τα 50 δισ. ευρώ περιουσιακά στοιχεία της χώρας που μας υποχρεώνουν να βάλουμε σε ένα Ταμείο Εγγυήσεων, Ιδιωτικοποιήσεων και πάει λέγοντας. Κραυγάζουν σήμερα για την όποια ιδιωτικοποίηση επιχειρείται ότι πρόκειται για ξεπούλημα, γίνεται με ελάχιστη απόδοση και δεν αντιλέγω. Αποκρύπτουν όμως ότι με τις ενέργειές τους που οδηγούν σε χρεοκοπία τη χώρα τα όποια περιουσιακά στοιχεία διαθέτει θα δοθούν σε ελάχιστο χρόνο πραγματικά «μπιρ παρά». Σε απίστευτα πιο χαμηλές τιμές από τώρα. Κόπτονται υποτίθεται για τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους μισθοσυντήρητους αλλά αποκρύπτουν ότι καθώς δεν έχουν καμία πρόταση άμεσα υλοποιήσιμη θα τους αφήσουν πρώτα χωρίς την οποιαδήποτε σύνταξη, δίχως τον ελάχιστο μισθό, αλλά και μετέπειτα αυτό που θα λαμβάνουν θα είναι μειωμένο κατά 50% έως και 70% σε σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι μιλούν εδώ και καιρό για δελτίο τροφίμων και πάει λέγοντας. Και αλήθεια είναι δυνατόν αυτοί οι οποίοι πριν λίγο καιρό έκαναν καταγγελίες για προσπάθεια ξένων (και όχι μόνο) οικονομικών και πολιτικών κέντρων να πέσει η πρώτη Αριστερή κυβέρνηση, να κάνουν τώρα τα πάντα για να τη ρίξουν οι ίδιοι και να δικαιώσουν τα περί Αριστερής παρένθεσης;

Μπορεί να αδικώ αρκετούς έχοντας… εξοργιστεί με τα όσα συμβαίνουν και ακούγονται το τελευταίο διάστημα. Δεν είναι άλλωστε και το καλύτερο να γράφεις υπό αυτές τις συνθήκες. Υπάρχουν πράγματι αρκετοί που νιώθουν ότι αδυνατούν να ακολουθήσουν την απόφαση της κυβέρνησης και της πλειοψηφίας. Είναι αντίθετα όλα αυτά στα πιστεύω τους, στην ιδεολογία τους, στην πολιτική τους σκέψη. Θα έπρεπε βέβαια εδώ και καιρό να έχουν απομακρυνθεί, να έχουν πάρει αποστάσεις. Δεν το έπραξαν. Έστω και τώρα πάντως μπορούν και οφείλουν να σταματήσουν τον πετροπόλεμο εκ των έσω, να αποχωρήσουν, να κάνουν στην άκρη και να διευκολύνουν την κυβέρνηση και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία να πάρει την ευθύνη και να επιχειρήσει να οδηγήσει τη χώρα σε ασφαλές λιμάνι…