Πριν μόλις εννιά μέρες, στις 15 Φεβρουαρίου, ενας υπεράνω κάθε φιλορωσικής υποψίας Αμερικανός δημοσιογράφος του περιοδικού «Time», ο Σάιμον Σούστερ, γνωστός κυρίως για την κάλυψη της εξέγερσης του Μαϊντάν το 2014 και τα «καυτά» ρεπορτάζ του ενάντια στον Πούτιν, υποστήριξε στο τουίτερ ότι «άνθρωποι από το περιβάλλον του Ζελένσκι» του είπαν ότι ο Ουκρανός πρόεδρος «έπαιξε το παιχνίδι των Αμερικανών», τραβώντας το σκοινί με τη Ρωσία, αλλά «τώρα μετανιώνει»…
Όπως ανέφερε ο Σούστερ σε εκείνο το προφητικό, εκ των υστέρων, τουίτ, ο Ζελένσκι και η ομάδα του τροφοδοτούσαν εσκεμμένα όλο το περασμένο διάστημα τις φήμες για επικείμενη ρωσική εισβολή, αν και δεν πίστευαν πως κάτι τέτοιο θα συνέβαινε, «αλλά θεώρησαν ότι παίζοντας το παιχνίδι των Αμερικανών, θα έχουν περισσότερη βοήθεια και περισσότερη προσοχή. Τώρα όμως, έχουν μετανιώσει, έλεγε, διότι πλέον υπάρχει υπερβολική προσοχή», και η χώρα του όχι μόνο δεν ωφελείται, αλλά κινδυνεύει. Και η στιγμή που μάλλον το κατάλαβε, ήταν όταν τα…λιοντάρια της Δύσης άρχισαν να μεταφέρουν τις πρεσβείες τους από το Κίεβο στο Λβιβ (ή μάλλον Λβοβ, όπως το λένε οι Ρώσοι) και την Πολωνία: αλλά ήταν πια πολύ αργά.
Με άλλα λόγια, ο Ζελενσκι – ένας δημοφιλής κωμικός που εξελέγη ως αντισυστημικός σταυροφόρος κατά της διαφθοράς, υποσχόμενος ειρήνη με τη Ρωσία – φέρεται να συνειδητοποίησε, πολύ καθυστερημένα, πως είχε μετατραπεί σε πιόνι σε μια ξένη παρτίδα, και πως κανένας από τους δήθεν προστάτες του δεν επρόκειτο να στείλει έστω και έναν στρατιώτη για να υπερασπιστεί το ιερό, κατά τα άλλα, ουκρανικού έδαφος και την ακόμη ιερότερη ιδέα της ουκρανικής «Δημοκρατίας», ότι κι αν αυτό σημαίνει, από τον «ρωσικό αυταρχισμό». Κανείς δεν επρόκειτο να διακινδυνεύσει έναν πυρηνικό πόλεμο με τη Ρωσία: ο Μπάιντεν, ο πρωτομάστορας (μαζί φυσικά με τον πρόεδρο του Ομπάμα, τον ΥΠΕΞ Τζον Κέρι, τον τότε πρέσβη στο Κίεβο και νυν «ανθύπατο των Αθηνών» Τζέφρι Πάιατ και την περίφημη «να- πάει-να-γαμηθεί-η-Ευρωπαϊκή Ένωση» υφυπουργό Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ, που φυσικά επέστρεψε πέρσι στην νέα αμερικανική κυβέρνηση) της εξέγερσης του Μαϊντάν και της ουκρανικής κρίσης ήδη από το 2014, μιλώντας με τον Ζελένσκι σήμερα το πρωί, τον…εμψύχωσε λέγοντας του πως «θα ηγηθεί της παγκόσμιας καταδίκης» του Πούτιν!
Τον πραγματικό ρόλο του Ζελένσκι και των προκατόχων του, ίσως θα τον μάθουμε αργότερα, ίσως και όχι: όσοι αγαπούν την Ιστορία, ας ψάξουν να βρουν που βρίσκονται σήμερα οι «ήρωες» της αυθεντικής «έγχρωμης επανάστασης» του 2004, ο Βίκτορ Γιούστσενκο και η «μις φυσικό αέριο» Γιούλια Τιμοσένκο. Το σίγουρο είναι πως η Ουκρανία ήταν και είναι το σφάγιο που θυσιάστηκε ώστε να εξασφαλιστεί η εκ νέου διχοτόμηση του πλανήτη σε δύο πολεμικά στρατόπεδα, και για να γίνει αναπόδραστη η νέα κούρσα των εξοπλισμών και του διαγουμίσματος των πρώτων υλών στο όνομα της «ελευθερίας». Σύρθηκε στον βωμό του μαρτυρίου με δόλωμα μια χούφτα δις. Δολάρια, κι αυτά σε δάνεια – που φαγώθηκαν σχεδόν όλα σε αποπληρωμή παλαιότερων χρεών και «δωράκια» προς τους εθνικιστές ολιγάρχες – και μερικές χιλιάδες τόνους αντιαεροπορικών και αντιαρματικών όπλων, που κι αυτά όπως φαίνεται δεν πρόλαβαν να βγουν από τα κουτιά τους. Τώρα που το τζίνι της σφαγής βγήκε απ΄το μπουκάλι, όλες οι κυρώσεις και τ’ αναθέματα του κόσμου δεν πρόκειται να το ξαναβάλουν μέσα.
-320x213.jpg)
