Ο Δίας οργισμένος δίνει εντολή στη θεά της Γεωργίας, Δήμητρα, εννοείται και των ζώων, πολιτικών και απολίτικων, να διαπαιδαγωγήσει αριστοτελικώς τα πολιτικά ζώα του υπουργικού συμβουλίου, προπάντων τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη. Δίνει εντολή να διαπαιδαγωγηθούν οι τηλεπαρουσιαστές, τηλεπαρουσιάστριες της τηλεοπτικής και διαδικτυακής ζούγκλας. Η θεά Δήμητρα συγκαλεί το υπουργικό συμβούλιο, μαζί με τους ποικίλους διαφθορείς, των Μέσων Μαζικής Ψευδολογίας, την τσιμεντώστρα Λίνα Μενδώνη, τον τσεκουράτο Βορίδη, τον ροπαλοφόρο Χρυσοχοΐδη, τον εργατοκτόνο Χατζηδάκη, την αμετροεπή Κεραμέως, στον λόφο του Φιλοπάππου για να παρακολουθήσουν τη μοναδική παράσταση «Διήγησις πεζόφραστος περί των τετραπόδων… Πλην κεκρυμμένην έχουσιν έννοιαν ουκ ολίγην».
«…Πρώτον ευθύς ο ποντικός εστάθη εις το μέσον και ούτως απεφθέγξατο μέσον του συνεδρίου: “Ει τις καλός και απόκοτος ας έλθη εις το μέσον”. Αψός, γοργός επήδησεν ο ταπεινός ο κάτης και ελοιδόρησεν αυτόν λέγων τοιούτους τους λόγους: “Μακρόουρε, μακρόμυτε, μεγαλομουστακάτε, (…) τσυκαλογλείφε, τυροφά και ψωμοκαταλύτη (…) τα ταπεινά μου δόντια πώς να σε τραγανίσαν και πώς να ερουκάνισα σφικτά την κεφαλήν σου, να πήδησεν ο κώλος σου έξω να εκρεμάστη και οι κόρες των ομμάτων σου, τα έντερά σου όλα”. Τότε πάλιν ο ποντικός ευθύς απιλογείται: “…Συ δε, αισχρέ, παμμίαρε, αλευροκατασχέστη, διατί τα κλέπτεις, άτυχε, κρυφά και καταλείς τα… και άλλα τρώγεις άτσαλα και άλλα μαγαρίζεις;” Ο κύων δε ως ήκουσε του ποντικού λαλούντος… αψός, γοργός, επήδησεν, εστάθη εις το μέσον και προς τον κάτην έτεινεν λόγους τινάς ολίγους: “Εδά κρατεί με η εντροπή και η υποταγή μου, αμή ν’ αλύσκωσα δαμίν, να ’χαψα την ουρήν σου και να σε ακροτίναξα μέσον του συνεδρίου, εσέναν και την αλουπούν τη μακροουραδάτην, την πνίγουσαν τα όρνιθας και τα μικρά πουλία…” Ακούσασα η αλωπού τας ύβριτας του σκύλου εν ταπεινώ τω σχήματι εισήλθεν εις το μέσον και πονηρά και τροπικά εφθέγξατο τοιαύτα: “Τι είναι, σκύλε, τα λαλείς, τι έν το τσαμπουνίζεις;
Σκύλον σε λέγουν όνομα, αληθώς σκύλος είσαι, κατά γαρ το σον όνομα έχεις την πολιτείαν”. Και ταύτα μεν ως ήκουσεν της αλωπούς λεγούσης προσμειδιάσας ύστερον τους λόγους τούτους λέγει: “Εξέβης, η κυρ αλωπού, να μας φιλοσοφήσης; Πού έμαθες τα γράμματα, πού έμαθες την τέχνην γραμματικήν, ρητορικήν, ούτως να συντυχαίνης;” …Τότε ο χοίρος έφησεν γελών και χολιάζων: “ Ηλθεν άλλη φιλόσοφος μείζων της αλωπούτσας και έχανε το στόμαν της και έχεσαν οι πάντες. Πού έμαθες τα γράμματα, προβάτα μυξαρέα;” Τότε ευθύς το πρόβατον ταύτα απιλογήθη: “Ω μιαρέ σκατόχοιρε, βορβοροκυλισμένε, που τρώγεις πάντα τα κακά και άχρηστα του κόσμου σκωλήκια και κόπρια, κρέατα ψοφισμένα, οφίδια και ερπετά και σαπημένα είδη, και πάντοτε η μύτη σου οσμείται την κοπρέαν και ανασκάπτει τα πηλά διόλου και την βούρκαν. Και συ ποιείς την ψήφον σου και την υπόληψίν σου με ζώα καθαρώτατα, αμίαντα παντάπαν».
«Διήγησις των Τετραπόδων Ζώων και Πουλολόγος», κριτική έκδοση, HANS EIDENEIER, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
