Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πού είναι το παιδί μου;
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πού είναι το παιδί μου;

  • A-
  • A+

Ο χωροχρόνος καμπυλώνεται. Ο Αϊνστάιν, στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, τον Νοέμβριο του 1915, το απέδειξε: ο χωροχρόνος είναι ενιαίος, συνεχής και καμπυλώνεται. Από τη βαρύτητα. Από αυτό το πεδίο που διαθέτει κάθε τι που έχει μάζα. Και αν μαζευτεί πολλή μάζα, άντε να την κάνεις ζάφτι τη βαρύτητα. Δεν καταλαβαίνει μήτε χρόνους (ιστορικούς ή στιγμιαίους), μήτε χώρους (δημόσιους ή ιδιωτικούς), μήτε Μητσοτάρχες και τα καλά τους.

Κάθε κίνηση καμπυλώνει το χωροχρονικό πεδίο γύρω της. Με τις μαθηματικές εξισώσεις, το αποτέλεσμα είναι ελάχιστο. Αν, ωστόσο, προσθέσουμε έναν ακόμη παράγοντα, τη συγκίνηση, η καμπύλωση φτάνει έως το σήμερα. Εως το τώρα.

Τώρα, τώρα - που λιάνιζαν τα παιδιά το ’73. Τώρα, τώρα - που βάραγαν στο ψαχνό στη μεγάλη διαδήλωση το ’80 για το Πολυτεχνείο που είχε απαγορεύσει και τότε η κυβέρνηση Ράλλη - Καραμανλή - Μητσοτάκη (πατρός, που είχε δεχθεί να «διευρύνει» τη Ν.Δ.). Τώρα, τώρα - που αν δεν φας πρόστιμο, θα φας κλομπιά και χημικό και βρισίδι και ξύλο. Τώρα, τώρα - που γράφω αυτές τις γραμμές. Τώρα, τώρα. Που τις διαβάζεις.

Το για πότε το τότε γίνεται τώρα μήτε και το καταλαβαίνεις. Για τον Αλβέρτο, θέλει να τρέχεις με την ταχύτητα του φωτός. Για τα ιστορικά υποκείμενα, γίνεται ακόμα πιο γρήγορα: μέσω της συν-κίνησης. Που δεν είναι συναίσθημα. Ούτε μύξα και δάκρυ. Πολιτική πράξη είναι, ώς το μεδούλι. Και στην καμπύλωση που δημιουργεί, εκεί θα μείνουμε. Από εκεί θα γράψουμε, διαβάσουμε, σκεφτούμε.

«Αδιάκοπα ακουγόταν η φωνή του ραδιοφωνικού σταθμού: “Αδέρφια μας, βοηθήστε μας”. Παιδιά που τους έλιωναν το κεφάλι. Ενα παιδί στα κάγκελα, έβαλε το χέρι του στην καρδιά και έπεσε ματωμένο στον δρόμο» είπε ο δημοσιογράφος Γιώργος Κοντοβάς, που από ένα μπαλκόνι απέναντι από το Πολυτεχνείο περιέγραψε τα γεγονότα... Πού είναι το παιδί μου;

«Ενας τραυματιοφορέας δεν άντεξε: “Τι σου έκαναν παιδί μου;”. Η μπότα του αστυνομικού τού έλιωσε και το δικό του κεφάλι. Ενας φαντάρος στάθηκε δίπλα στο τανκ και χαμογέλασε στα παιδιά. Τον τράβηξαν σε μια κλούβα και χάθηκε»... Πού είναι το παιδί μου;

«Αδέρφια μας στρατιώτες, αδέρφια μας στρατιώτες! Δεν θα σηκώσετε όπλο. Δεν θα πυροβολήσετε και δεν θα σκοτώσετε τ’ αδέρφια σας. Ολοι πιστεύουμε στη λευτεριά! Και γω πρώτος αρχίζω τον εθνικό ύμνο: Σε γνωρίζω από την κόψη...». Η απεγνωσμένη παράκληση της φωνής του Πολυτεχνείου... Πού είναι το παιδί μου;

Πήγε με τη σύντροφό του σε μια καφετέρια να παρακολουθήσουν έναν αγώνα. «Δεν θα μείνει τίποτα όρθιο. Τίποτα! Ο,τι κινείται, σφάζεται» ήταν η εντολή. Αυτό και έγινε. Εσφαξαν τον Παύλο... Πού είναι το παιδί μου;

«Μας εξόπλισαν με σφαίρες και πλήρη εξάρτυση και μας είπαν: “Στο ψαχνό. Ακόμα και στις γάτες. Να μην πάρει κανείς ανάσα! Κάθε Ελλην έχει ιερή υποχρέωση να χτυπήσει κάθε κομμουνιστή!”» είναι η μαρτυρία αστυνομικού παρόντα στα γεγονότα... Πού είναι το παιδί μου;

«Οι αστυνομικοί χτυπούσαν όσους μπορούσαν περισσότερους και όσο μπορούσαν περισσότερο... Πόσο μπορεί να χτυπήσει ένας άνθρωπος έναν άλλο; Πόσο, μέχρι να κουραστεί; Θα κουραστεί;» ρώταγε γιατρός που ήταν παρών... Πού είναι το παιδί μου;

Τρία χρόνια μόλις μεγαλύτερος από τον Παύλο ήταν ο Κορκονέας σαν πυροβόλησε και σκότωσε στα Εξάρχεια τον 15χρονο μαθητή Αλέξανδρο. Απλά περπατούσε με έναν φίλο του... Πού είναι το παιδί μου;

Ζαλίστηκε και βρέθηκε παγιδευμένος στα χέρια τους. Στα πόδια τους. Νοικοκυραίοι και αστυνομικοί. Τον σκότωσαν. Τον έλεγαν Ζακ/Zackie. Δεν τους ένοιαζε... Πού είναι το παιδί μου;

«Ασε με! Ασε με» φώναζε το κορίτσι που είχε βγει να πει γεια στον φίλο του σε πλατεία της Καρδίτσας, σαν του περνούσαν χειροπέδες... Πού είναι το παιδί μου;

«Πού είναι το παιδί μου;» φώναζε ο πατέρας στα Σεπόλια. Βιαιοπράγησαν με κάθε δυνατό τρόπο πάνω στον ίδιο και στην οικογένειά του. Χωρίς λόγο.

«Σας αγαπώ». Αυτά τα λόγια φώναξε η κοπέλα λίγο πριν το τανκ ρίξει πάνω της την πόρτα.

Το δικό σου παιδί, ποιο είναι;

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Αντε γεια!
Να το πιάσω αμανετζίδικα; Αμανετζίδικα θα το πιάσω, να πήξουμε στη ρομαντζάδα... Λένε πως αν ο χειμώνας είναι ζωγραφική με κάρβουνο, η άνοιξη ακουαρέλα και το καλοκαίρι ελαιογραφία, τότε το φθινόπωρο είναι όλα...
Αντε γεια!
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Jedem Das Seine
... «Jedem Das Seine», έγραφε η καγκελόπορτα στο Μπούχενβαλντ. «Στον καθένα, το δικό του». Δηλαδή «αυτό που του αξίζει»...
Jedem Das Seine
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Να τελειώνουμε με τα Πολυτεχνεία σας!
Αν θέλουμε, όμως, να πάμε από το «ον» στην «οντ-ότητα», χρειάζεται απαραιτήτως και η «αναγκαστικ-ότητα». Αντε, γιατί καιρός είναι να τελειώνουμε με τα Πολυτεχνεία σας. Με το καλό ή με το άγριο. Και γιατί όχι...
Να τελειώνουμε με τα Πολυτεχνεία σας!
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Κυριάκο μόνο!
Την έπαθα. Την πάτησα. Την κάτσαμε, χωριανοί! Ετσι είναι, κοπελιά. Επρεπε να το περιμένεις. Γράφεις μία εναντίον του Κυριάκου, γράφεις δύο, τρεις σε πήρε και σε σήκωσε. Μητσοτάκης είν' αυτός! Τα βάζεις με τη...
Κυριάκο μόνο!
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
«Αυτό το Μνημόνιο ποιος θα το πάρει;»
Οποιος άντεξε να παρακολουθήσει όλη τη διαδικασία υπερψήφισης του Μνημονίου από τη Βουλή, την προηγούμενη Πέμπτη, και εφόσον δεν ήταν προκατειλημμένος απέναντι στη Ζωή ώστε να ακούει και να σχολιάζει μόνο τα...
«Αυτό το Μνημόνιο ποιος θα το πάρει;»
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή
Στη Νέα Δημοκρατία τα καθοδηγητικά όργανα και η κοινοβουλευτική ομάδα υπολειτουργούν. Συνεδριάζουν μία στο τόσο και μόνο για να χειροκροτήσουν τον αρχηγό.
Στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας