Την άκουγα την… είδηση και σήμερα σε διάφορα ραδιόφωνα από το πρωί, πρώτος ο Βασίλης Χιώτης στο Βήμα 99,5: πάει για πρόεδρος του ΕΣΡ η Λίνα Αλεξίου.
Η «είδηση» τρέχει από το απόγευμα της Τετάρτης ως εξής: «Πρόεδρος του ΕΣΡ η μητέρα της Ζωής Κωνσταντοπούλου». Ένας το έγραψε πρώτος, δεν έχει σημασία ποιος, το… έγκριτο Πρώτο Θέμα ή το… ενημερωμένο iefimerida.gr, δεκάδες το πήραν μετά και το έκαναν copy paste. Καμία σχέση βέβαια με την πραγματικότητα, χώρια ο «κιτρινισμός» της υπόθεσης. Είναι και ντροπιαστικό άλλωστε, έστω και για πολιτική σκοπιμότητα, μία δημοσιογράφος με δεκάδες χρόνια καριέρας, η κυρία Λίνα Αλεξίου, να προσδιορίζεται ως η μητέρα της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Δεν διορίστηκε λοιπόν ποτέ πρόεδρος του ΕΣΡ η Λίνα Αλεξίου, ούτε την έβαλαν τώρα στο Συμβούλιο. Είναι αντιπρόεδρος του ΕΣΡ εδώ και οχτώ χρόνια! Πολύ πριν η κόρη της μπει στην πολιτική, πολύ πριν ο ΣΥΡΙΖΑ φανταστεί πως μπορεί να γίνει κυβέρνηση.
Απλώς ανέβηκε τώρα στη Διαύγεια πως η Λίνα Αλεξίου ανέλαβε πρόεδρος του Υπηρεσιακού Συμβουλίου του ΕΣΡ, του συμβουλίου δηλαδή που ασχολείται με τα εσωτερικά θέματα της υπηρεσίας. Από την προμήθεια χαρτικών έως τις υπογραφές για να αγοράσουν υλικά καθαρισμού για τις τουαλέτες. Κι ανέλαβε αναγκαστικά «υπηρεσία» μια και πρόεδρος του ΕΣΡ δεν υφίσταται αυτό το διάστημα, η θέση χηρεύει μετά τη λήξη της θητείας του κ. Ιωάννη Λασκαρίδη.
Ουδεμία σχέση διαθέτει το Υπηρεσιακό Συμβούλιο με το ίδιο το ΕΣΡ και το ρόλο του τελευταίου για τα ΜΜΕ.
Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε δημοσιογράφους και ΜΜΕ να κάνουν… σπέκουλα. Ανενημέρωτοι (για να μην πω τίποτε χειρότερο), παραπληροφορούσαν τον κόσμο. Συνδέοντας το ΕΣΡ, τη Διαύγεια, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, την οικογενειοκρατία κι ένα σωρό ακόμα πράγματα, άσχετα μεταξύ τους. Μόνο και μόνο για να γίνει παιχνίδι αρνητικών εντυπώσεων.
Τι δημοσιογραφία είναι αυτή που ζούμε Θεέ μου…
