efsyn.gr , Σπύρος Τσάμης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Απόδειξη του ξεπεσμού που βιώνει ο Παναθηναϊκός δεν είναι μόνο η νέα κακή, αμιγώς αγωνιστική, παρουσία του, τώρα απέναντι στον Αρη… Αλλά και πάλι είναι, όπως συχνά συμβαίνει τα τελευταία 20 χρόνια, του μαρασμού με τις εκλάμψεις που ήταν μόνο ευτυχής συγκυρία και δεν είχαν συνέχεια, η αμήχανη στάση, η αντιμετώπιση ισότιμη νευρικότητας την επόμενη μέρα…

Αυτό συνιστά ο περιορισμός των ευθυνών σε πρόσωπα, είτε πρόκειται για τον… μέχρι προσφάτως αναμορφωτή αλλά πλέον εμφανιζόμενο ως συνυπεύθυνο Δώνη, είτε για τον Νταμπίζα, είτε για τον εκ των πραγμάτων κατέχοντα ευθύνη λόγω θέσης, Αλαφούζο… ;Oποιος κι αν παραιτηθεί, όποιος κι αν τον αντικαταστήσει, το πρόβλημα δεν λύνεται!

Αν βέβαια λύση σημαίνει ανάκτηση της έννοιας «μεγάλη ομάδα»… Κλειδί οι τελευταίες λέξεις! Κι αυτό επειδή ο Παναθηναϊκός -προσέξτε: χρόνια τώρα και όχι μόνο φέτος- δεν έχει χάσει μόνο την ικανότητα να παίρνει αποτελέσματα στο γήπεδο, κυρίως έχει χάσει την ιστορική ιδιοσυγκρασία του, τόσο ως ενδεκάδα στο γήπεδο όσο και ως οργανισμός στα γραφεία του και, κατ’ επέκταση, στα κέντρα αποφάσεων!

Άρα, εθελοτυφλούν όσοι περιορίζουν την αναζήτηση «φαρμάκου» στον προπονητή, τον βοηθό του ή μόνο στην απουσία παικτών του κύρους και της αγωνιστικής αλλά και γενικότερης προσωπικότητας άλλων εποχών…

Ο Παναθηναϊκός, ανεξάρτητα, λοιπόν, από πρόσωπα και βέβαια τα χρήματα που λείπουν, χρειάζεται ριζική αναδόμηση με στόχο την ανάκτηση της αίγλης του!

Κι αυτό δεν είναι μόνο θέμα καλών μεταγραφών (σ.σ.: περίπου…ένδεκα χρειάζονται για την ενδεκάδα του, αν φιλοδοξεί να παίξει πάλι ως «Παναθηναϊκός»), αλλά τρόπου λειτουργίας του εντός και εκτός των τεσσάρων γραμμών του αγωνιστικού χώρου!

Κοντά δυο δεκαετίες, λοιπόν, είναι η ηλικία της αλλοτριωμένης παρουσίας του… Αυτό σημαίνει πως οι σημερινοί εικοσάρηδες -και μικρότεροι σε ηλικία- οπαδοί του και όχι μόνο δεν έχουν δει τον Παναθηναϊκό -συχνότερο φιλόδοξο εκπρόσωπο του ποδοσφαίρου μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις όπως άλλοτε…

Και το τονίζουμε αυτό επειδή η ίδια προσπάθεια ανασύστασης του μεγέθους ονόματι «Παναθηναϊκός» (αν και όταν υπάρξει…) οφείλει να έχει πολλούς στόχους! Κι αυτό επειδή τα προβλήματα της πολύχρονης αγωνιστικής κρίσης του και οι παρενέργειές τους, όπως αυτή που προαναφέραμε και αφορά στους οπαδούς, όπως επίσης η ανυποληψία του πλέον στα κέντρα αποφάσεων, αλλά και ενώπιον της Αθλητικής Δικαιοσύνης (και όχι μόνο…), είναι πολυδιάστατες!

Με ημίμετρα και αλλαγές προσώπων, με επιμέρους ευθύνες (όσο σημαντικές κι αν είναι αυτές), δεν επιτυγχάνεται η παροχή λύσης επειδή το πρόβλημα έχει…πολλές παραμέτρους λοιπόν!

Η… πλούσια ατμομηχανή που αναζητείται, η κεφαλή, με άλλα λόγια, με κύρος, γεμάτη τσέπη αλλά και όραμα και σχέδιο ανάπτυξης (αν και όταν βρεθεί ώστε να χαράξει πορεία επανόδου…) οφείλει να μην περιορίσει τους στόχους, αλλά να δει πως η ίδια αλλοτριωμένη ιδιοσυγκρασία είναι ισότιμη απουσίας στην εποχή μας της ομάδας ονόματι «Παναθηναϊκός»…