Επεισοδιακά εξελίσσεται η παραίτηση του προέδρου του ΣτΕ, κ. Ν. Σακελλαρίου. Ενώ ήδη έχει υπογραφεί το Προεδρικό Διάταγμα και ενδεχομένως του έχει ή πρόκειται να του επιδοθεί αυτές τις ημέρες, ο ίδιος συνεχίζει να ασκεί -άγνωστο γιατί- καθήκοντα προέδρου, ενώ χθες απευθύνθηκε στα ΜΜΕ καταγγέλλοντας ανώνυμη απειλητική επιστολή που έλαβε στο σπίτι του.
Αμέσως μετά -όπως ήταν φυσικό- ο σχολιασμός πολλών ΜΜΕ συνέδεσε άμεσα την εισβολή και τις μπογιές του «Ρουβίκωνα» στο ΣτΕ με τη συγκεκριμένη επιστολή.
Σύμφωνα όμως με τον κ. Σακελλαρίου, στην επιστολή απειλείται με «καταδίκη από λαϊκό δικαστήριο». Ο ίδιος είχε λάβει και στο παρελθόν (πριν από έναν χρόνο) επιστολή, με άγνωστο περιεχόμενο.
Θυμίζουμε δε ότι ο κ. Σακελλαρίου επικρίθηκε σφοδρά όχι μόνο από τα ΜΜΕ αλλά και από πολιτικά στελέχη της αντιπολίτευσης όταν άφησε να διαφανεί η άποψή του για τη συνταγματικότητα του Νόμου Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες.
Μάλιστα τότε, ο πρόεδρος του ΣτΕ είχε δεχτεί χυδαίες φραστικές επιθέσεις ενώ περπατούσε στο Κολωνάκι λόγω της συγκεκριμένης στάσης του.
Το παράξενο σήμερα με τους αυθαίρετους συσχετισμούς των στρατευμένων ΜΜΕ είναι ότι ο κ. Σακελλαρίου, ανακοινώνοντας με την τήβεννο την παραίτησή του, δήλωσε καθαρά ότι ήταν εναντίον των μνημονίων αλλά και εναντίον του Νόμου Κατρούγκαλου, ως μειοψηφία.
Για ποιον λόγο λοιπόν κάποιοι που ενεργούν «εξ ονόματος του λαού» να στείλουν απειλητική επιστολή σε έναν δικαστικό που δηλώνει ότι έχει φιλολαϊκή στάση;
Μήπως τελικά ο αποστολέας προέρχεται από άλλη κατηγορία, που προσεταιρίζεται εκείνη όσων τον είχαν γιουχαΐσει τότε στο Κολωνάκι;
Αυτό έχει μια λογική, ενώ ο άλλος συσχετισμός μοιάζει απολύτως παράλογος.
