efsyn.gr , Τάσος Παππάς
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τελικώς στη χώρα το πιο δημοφιλές εργαλείο είναι η μεζούρα. Πόσο αριστερός είσαι; Πόσο ηθικός; Δικαιούσαι να ομιλείς; Από ποιο ποσό και πάνω η μίζα θεωρείται σκάνδαλο; Ποιοι είναι οι καλύτεροι ολιγάρχες; Τη μεζούρα της αριστεροσύνης την κρατούν σαν φυλακτό κυρίως κόμματα που ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κυβερνήσουν. Στις συνθήκες του καπιταλισμού το θέμα δεν τις αφορά. Οπότε κάθονται απ’ έξω και πετροβολούν το σύστημα εκ του ασφαλούς.

Τη μεζούρα της ηθικής την κρατά η ιεραρχία της εκκλησίας και μοιράζει αφορισμούς στους «αιρετικούς» πάσης φύσεως-αγνωστικιστές, άθεους, δωδεκαθειστές, διαφορετικούς και λοιπούς, κατά την κρίση της, «περίεργους». Για τους «περίεργους» στο εσωτερικό της που παραβιάζουν τις εννιά από τις δέκα εντολές, ενίοτε και τον ποινικό κώδικα, που κηρύσσουν το μίσος κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους, δεν βγάζει άχνα.

Αντιθέτως καλύπτει τις πομπές τους. Για τον ιεράρχη που αποκαλείται σύμφωνα με το τυπικό και άγιος (τρομάρα μας) αλλά με τη συμπεριφορά του και τις πράξεις του προσβάλλει βάναυσα αυτόν που υποτίθεται πως υπηρετεί, δεν είδαμε κάποια ανακοίνωση.

Εσχάτως τη μεζούρα της ηθικής κραδαίνει και η Δεξιά. Αφού δεν μπορεί να υπερηφανεύεται για το παρελθόν της στο θέμα αυτό επιχειρεί να τραβήξει στο βούρκο και τους άλλους. Για τον Άδωνι Γεωργιάδη έχει σημασία πόσα πήρες. Αν κονόμησες 300.000 ευρώ είσαι απαράδεκτος. Στην πυρά. Ιδιαίτερα μάλιστα αν ανήκεις σε άλλο κόμμα. Αν κονόμησες 7.000 ευρώ είναι συγγνωστό σφάλμα. Επιείκεια. Ιδιαίτερα μάλιστα αν προέρχεσαι από τους κόλπους της συντηρητικής παράταξης.

Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη οι νέοι ολιγάρχες είναι χειρότεροι από τους παλιούς. Είναι παντελώς αδιάφορο το ότι ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας μόλις τώρα ανακάλυψε ότι υπήρχε επί των ημερών της Ν.Δ διαπλοκή και ότι οι τότε ολιγάρχες (παραμένουν και σήμερα στα πράγματα μερικοί εξ αυτών) έκαναν κουμάντο με τις ευλογίες του κόμματος του νόμου, της τάξης και της υπευθυνότητας. Η υποκρισία κραυγάζει.

Αντί να συζητάμε με ποιο τρόπο θα θωρακίσουμε το πολιτικό σύστημα, πώς θα προστατεύσουμε τους θεσμούς και την κοινωνία από τη δράση των ολιγαρχών τσακωνόμαστε για το ποιο καθεστώς αιχμαλωσίας είναι προτιμότερο.