«Η ευρωπαϊκή ενοποίηση η Γερμανία και η επιστροφή των εθνικισμών»

Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση στόχευε στρατηγικά να αποκρούσει κάθε έννοια εθνικισμού και εθνικών ανταγωνισμών μέσα από την κατασκευή υπερεθνικών θεσμών που θα έλυναν τα χρόνια προβλήματα αυτού του οξύτατου πεδίου στείρων και επικίνδυνων αντιπαραθέσεων. Οι οικονομικές και πολιτικές επιλογές που έκανε όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά κυρίως το 1989, δημιούργησαν νέους εθνικισμούς, ακροδεξιά κινήματα κατά της Δημοκρατίας, νοσταλγούς του ναζισμού και πολέμιους των προσφύγων και των αδυνάτων.

Αυτή την τεράστια αντίφαση πραγματεύεται η ρηξικέλευθη μελέτη του ομότιμου Καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Χρήστου Χατζηιωσήφ με τίτλο: «Η ευρωπαϊκή ενοποίηση, η Γερμανία και η επιστροφή των εθνικισμών», εκδόσεις Βιβλιόραμα. Τη Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου στις 7,30 το βράδυ στο Πόλις Art café, Πασμαζόγλου 5 και Πανεπιστημίου, Στοά του Βιβλίου θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου.

Ομιλητές θα είναι ο Νίκος Αλιβιζάτος, ομότιμος καθηγητής Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Κωστής Καρπόζηλος, ιστορικός διευθυντής ΑΣΚΙ, Γιώργος Παγουλάτος, Καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης, ο δημοσιογράφος Απόστολος Φωτιάδης και φυσικά ο συγγραφέας.

Ο κ. Χατζηιωσήφ βαθύς γνώστης της Γερμανικής και Ευρωπαϊκής πολιτικής πραγματικότητας αναλύει σε βάθος με επιστημονικά κριτήρια τα ζητήματα στρατηγικής που οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο την Ευρώπη με βάση τις Γερμανικές επιλογές αλλά και τα συντηρητικά ρεύματα σκέψης που λειτούργησαν ως υπόβαθρο αυτών των επιλογών κυρίως με την διαμάχη των Γερμανών ιστορικών το 1986.

Γράφει σχετικά ο συγγραφέας. «Η διαμάχη ξέσπασε με αφορμή ένα άρθρο που τιτλοφορούνταν ”Το παρελθόν που δεν θέλει να παρέλθει” του ιστορικού Ερνστ Νόλτε στην έγκυρη συντηρητική εφημερίδα Frankfurter Allgemaine, στις 6 Ιουνίου το 1986. Στο άρθρο του ο Νόλτε συμπυκνώνει επιχειρήματα που είχε διατυπώσει σε παλαιότερο εκτενέστερο άρθρο του 1980, το οποίο όμως, ίσως επειδή δημοσιεύθηκε στα Αγγλικά σε έναν συλλογικό τόμο που κυκλοφόρησε στη Βρετανία, δεν είχε δημιουργήσει σκάνδαλο.

Ο Νόλτε διαπίστωνε την επιβίωση του Γ’ Ράιχ στη γερμανική συλλογική μνήμη ως του απόλυτου κακού και ζητούσε το τέλος της ”δαιμονοποίησης” μέσω της ιστροικοποίησής του. Η ναζιστική περίοδος, υποστήριξε, έπρεπε να εξετάζεται ”μέσα στο σύμπλεγμα των ανατροπών, κρίσεων, φόβων, διαγνώσεων και θεραπειών που πυροδότησε η Βιομηχανική Επανάσταση” σε όλη την Ευρώπη. Το αίτημα αυτό συνοδευόταν από μεθοδολογικές προτάσεις διατυπωμένες με αμφισημία, οι οποίες βάσιμα μπορεί να θεωρηθεί ότι είχαν στόχο να σχετικοποιήσουν τα εγκλήματα του ναζισμού».

Η σύνδεση των επιστημονικών, ιστορικών και φιλοσοφικών συζητήσεων που τροφοδότησαν την Γερμανική πολιτική σκηνή από τα επιστημονικά έντυπα και τον Τύπο είναι μία από τις βασικές παραμέτρους που θίγει ο συγγραφές και λείπουν από το Ελληνικό κοινό ως γνώση. Η επιβολή της λιτότητας ως τρόπος επιβολής και κυριαρχίας είναι ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα. Ταυτόχρονα ένα καίριο ζήτημα που εξετάζει μαζί με πολλά άλλα ο κ. Χατζηιωσήφ, είναι : «Το γερμανικό όραμα της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης», το οποίο αφορά την Ευρώπη, βεβαίως την Ελλάδα αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα, οι κίνδυνοι που προκύπτουν από την Γερμανική πολιτική στρατηγική επικράτησης σε νευραλγικούς τομείς της παγκόσμιας παραγωγής, ταυτόχρονα με την ρομποτοποίηση αυτού του μοντέλου και την ελαχιστοποίηση της ανθρώπινης εργασίας. Το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας και Ευρώπης υπό το βάρος του Γερμανικού παράγοντα θα συζητηθούν σε βάθος και σε υψηλό επίπεδο.