Τι λέει η απόφαση του Eurogroup; Το πολύ απλό -για πολλούς υποκριτικό και συντηρητικό- από την εποχή του Αισώπου με το μυρμήγκι και τον τζίτζικα: Των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν και το θέμα είναι αν η ελληνική κυβέρνηση και η κοινωνία αξιοποιούν το «κεφάλαιο κίνησης» των δανειστών (δόσεις, λειτουργικά έξοδα) και διαθέτουν εκείνο το περίσσευμα (μετά την αποπληρωμή των χρεολυσίων) του παραγόμενου πλούτου ώστε αυτό να μοιράζεται δ ί κ α ι α.
Όσο γίνεται πιο δίκαια σε μια οικονομία που όμως θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να μεγεθύνεται, να παράγει, να εξάγει, να ανακυκλώνει, να αξιοποιεί, γη, ήλιο, θάλασσα, αέρα, αλλά και επιστήμες, πολιτισμό και δημοκρατία. Δημιουργώντας έτσι «ηθικές» -και όχι αρπαχτές και αρπαχτικές- δουλειές, ενισχύοντας διαρκώς τους από «κάτω» με εισόδημα και δικαιώματα και φορολογώντας τους από «πάνω», δίχως βέβαια να προκαλείται μαζική φυγή κεφαλαίων και οικονομική ασφυξία στο ορατό μέλλον. Σε μια ανοικτή οικονομία, αυτούς τους αντιπάλους δεν επιτρέπεται να τους ξεχνάμε.
Είναι έτσι; Βγαίνει η συνταγή; Ναι, αλλά μάλλον χρειάζεται νέα επανεκκίνηση, διεθνείς συμμαχίες και πολύ μυαλό μακριά από αυταπάτες και μικροαστικά βολέματα… Αρκεί κάθε μέρα να μπαίνει φυλακή ένα από τα λαμόγια του προηγούμενου χρεοκοπημένου εγκληματικού καθεστώτος…
