Μια σημαντική μελέτη για το μαύρο διαμάντι της αμερικανικής ποίησης, τη Μάργκαρετ Γουόκερ, φεμινίστρια που ασπάστηκε τις σοσιαλιστικές ιδέες και πάλεψε για έναν καλύτερο κόσμο μέσα σε εξαιρετικά σκληρές συνθήκες, ταξικές, ρατσιστικές και ανδροκρατούμενες, εξέδωσε ο Γιώργος Σχορετσανίτης με τίτλο «Το πιο διάσημο πρόσωπο που κανείς δεν ήξερε, Μάργκαρετ Γουώκερ (1915-1998)», από τις εκδόσεις Οδός Πανός.
Η Αφροαμερικανίδα ποιήτρια και πεζογράφος έγραψε και το μυθιστόρημα «Jubilee», δεν εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Αμερικής, όταν αυτό βρισκόταν στην ακμή του, εξέφρασε όμως έναν κοινωνικό ριζοσπαστισμό τόσο με την κοινωνική της δράση όσο και με την ποιητική γραφή της. Κάτοικος του Αμερικανικού Νότου, μετακόμισε στο Σικάγο για καλύτερες συνθήκες ζωής, δεν είχε όμως την αναγνώριση των συγγραφέων του περιβάλλοντος της Νέας Υόρκης, η πνευματική ατμόσφαιρα της οποίας ήταν ευεπίφορη για την ανάδειξη και προβολή του έργου των πνευματικών δημιουργών.
Η καταπίεση και ο ρατσισμός κατά των μαύρων στην Αμερική, όπως το βίωσε η ποιήτρια, αποτελεί βασικό άξονα του έργου της.
Στο ποίημά της με τίτλο «Από το 1619», ημερομηνία που έφτασε ο πρώτος σκλάβος μαύρος από την Αφρική στην Αμερική, η Γουόκερ αποτυπώνει την κοσμοαντίληψή της σχετικά με το ζήτημα.
«Πόσα χρόνια από το 1619 έχω να τραγουδήσω σπιρίτσουαλς; / … Πόσο καιρό με μισούν και μισώ;/ … Πότε θα δω το πρόσωπο του αδελφού μου φορώντας άλλο χρώμα;… Πότε θα ξεφύγω απ’ τη σκυλίσια καλύβα μου οργισμένος μιγάς, /Λιπόσαρκος και πεινασμένος και κουρασμένος απ’ τα στεγνά κόκαλα και χρόνια μου;».
Στο ποίημά της «Μείναμε πιστοί» εκφράζει την πίστη της στην εξέγερση των μαύρων για ισότητα και κοινωνικό μετασχηματισμό, υπερβαίνοντας τις επικρατούσες ψευδαισθήσεις.
«Μείναμε πιστοί πιστεύοντας στους μαύρους θεούς μιας παλιάς γης, / (…) Ούτε το μαστίγιο των σκλάβων, ούτε το σχοινί όσων μας λιντσάρισαν, ούτε η ξιφολόγχη θα μπορούσε να σκοτώσει τη μαύρη πίστη μας./ (….) Τώρα είμαστε έτοιμοι για το άγγιγμα ενός πυρωμένου σιδήρου, για τον/ καθαρισμό της ανάσας πολλών ελεεινών αληθειών,/ πως τα μάτια των τυφλών μπορεί να δουν και τα αυτιά των κουφών μπορεί ν’ ακούσουν/ …».
Ο Γιώργος Σχορετσανίτης συνδέει πειστικά την πνευματική διαδρομή και δημιουργία της Γουόκερ με τα έντονα κοινωνικά, πολιτιστικά και πολιτικά δρώμενα, ιδιαίτερα τα κοινωνικά κινήματα της Αμερικής.
