Εμείς εδώ στην Ελλάδα, ακόμα και το ’50 ή το ’60 δεν είχαμε μεγάλο πρόβλημα.
Οι εκτρώσεις απαγορεύονταν μεν, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, όπως αν κινδύνευε η ζωή της μητέρας ή αν η εγκυμοσύνη ήταν αποτέλεσμα βιασμού, γίνονταν όμως κανονικά και με σχετικά ασφαλείς συνθήκες υγιεινής.
Σχετικά, που σημαίνει ότι αν δεν ήξερες τους σωστούς ανθρώπους και τους σωστούς γιατρούς, κάποιον κίνδυνο τον διέτρεχες.
Υπήρχε βέβαια και η ταπείνωση των κρυφών ιατρείων και της λοιπής παράνομης διαδικασίας, αλλά αυτά μπορεί κανείς να τα θεωρήσει ως το αλατοπίπερο της ενοχής, τη μικρή τιμωρία της παθούσης για την απροσεξία της, οπότε δεν το κάναμε θέμα.
Κι όταν το κάναμε, είχε ήδη γίνει η μεγάλη ευρωπαϊκή επανάσταση, την οποία μην την ψάξετε στα εγχειρίδια Ιστορίας, δεν έχει περάσει ακόμα.
Ας πούμε ότι μπορεί να βρείτε στη Wikipedia λεπτομέρειες για το μανιφέστο των 343 Γαλλίδων που το 1971 δήλωσαν ενυπόγραφα ότι έχουν κάνει έκτρωση, ήγουν έχουν παρανομήσει.
Τότε δυο πράγματα μπορούσε να κάνει η πολιτεία, ή να τις συλλάβει όλες ή να νομιμοποιήσει τις εκτρώσεις. Και τις νομιμοποίησε, αλλάζοντας άρδην τη νομοθεσία, ξεκουνώντας τις νοοτροπίες σε ολόκληρη την ήπειρο, και μάλλον σ’ ολόκληρο τον κόσμο.
Ηρθε και στην Ελλάδα η αλλαγή, κι από τότε τέρμα τα ρίσκα και η καταισχύνη, οι γυναίκες βρίσκονταν πια μόνες μπροστά στην απόφαση για το σώμα και το μέλλον τους, με όλη την οδύνη και με όλη την ευθύνη.
Γιατί δεν είναι απλή ιστορία, από μόνη της είναι αρκετά οδυνηρή η έκτρωση, ώστε να μη χρειάζεται και ο νόμος από πάνω να απειλεί και να σε υποχρεώνει να γίνεις μητέρα με το ζόρι.
Ωραίες ιστορίες που θα έπρεπε να μπορούμε να τις λέμε στα εγγόνια μας για να διασκεδάζουν κι όχι να τις καταγράφουμε με κομμένες φωνές μπροστά σε τέτοια πολιτικά πισωγυρίσματα όπως αυτό της Πολωνίας.
Οπου ήδη ο νόμος είναι αυτός που ήταν στην Ελλάδα το ’50 και το ’60, αλλά τώρα ετοιμάζεται κι αυτός ν’ αλλάξει και να μην μπορείς να κάνεις έκτρωση ακόμα κι αν κινδυνεύει η υγεία σου ή έπεσες θύμα βιασμού.
Το να αποδείξεις αυτά τα δύο είναι ήδη ταπεινωτικό κι αβάσταχτο ούτως ή άλλως όταν βρίσκεσαι μπροστά σε μια τέτοια απόφαση. Τι στο καλό κάνουμε στην Ευρώπη, άνθρακα και χάλυβα μονάχα;
Εξι εκατομμύρια Πολωνοί κατεβαίνουν σήμερα στους δρόμους εναντίον του νομοσχεδίου, αλλά δεν ξέρω αν είναι αρκετοί για να κρατήσουν γερά τον ουρανό που αποφάσισε να μας πέσει στα κεφάλια.
