Δεν έχουμε μόνο μνήμη. Εχουμε και θυμό. Διότι οι πατεράδες μας που πολέμησαν το 1941-1944, δεν είχαν να κάνουν με κάποιες περιθωριακές συμμορίες φασιστικές, κάποιους λήσταρχους που πέρασαν τα σύνορα, κάποιους μαφιόζους. Είχαν να κάνουν με το γερμανικό κράτος, την επίσημη εξουσία, τη χιτλερική, την οποία οικειοθελώς υπηρετούσαν οι Γερμανοί πολίτες. Πλην ολίγων δημοκρατών, οι οποίοι λόγω των φρονημάτων τους βρίσκονταν στις φυλακές ή στα στρατόπεδα συγκέντρωσης (όσοι δεν εξοντώθηκαν).
Εχουμε θυμό, επειδή στην ανθρωπότητα αυτός ο πόλεμος, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, κόστισε περί τα 80 εκατομμύρια νεκρούς ή το 3%-4% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αλλά πλήρωσαν μόνο τα θύματα. Στην Ελλάδα μετριούνται περί τις 350 χιλιάδες ψυχές ή το 7%-8% του πληθυσμού της χώρας, από τα μεγαλύτερα ποσοστά στην Ευρώπη. Στον αριθμό αυτόν περιλαμβάνονται οι περίπου 30.000 μάχιμοι, θύματα των πολεμικών συγκρούσεων στο μέτωπο, οι περί τις 200.000 νεκροί από την πείνα του 1941-1942, κυρίως σε Αθήνα και Πειραιά, οι μαζικές εκτελέσεις αγωνιστών και οι σφαγές αμάχων ως αντίποινα για την ασίγαστη αντίσταση του λαού απέναντι στους κατακτητές. Περίπου 60.000 ήταν οι Εβραίοι που εξοντώθηκαν. Εκατοντάδες χωριά καταστράφηκαν ολοσχερώς. Ακόμα και όταν οι κατακτητές υποχωρούσαν, κατέστρεψαν ό,τι υποδομές υπήρχαν, οι οποίες θα βοηθούσαν στην αναστήλωση της χώρας. Οι Γερμανοί δεν άφησαν πίσω τους τίποτα όρθιο και κανέναν που τους αντιστάθηκε να μην τον εκδικηθούν με απίστευτη ωμότητα. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, είχαν ήδη βάλει στα ταμεία τους τα χρήματα από το αναγκαστικό δάνειο του 1942, ύψους 476 εκατομμυρίων μάρκων της εποχής. Στα 108 δισ. € υπολόγισε ομοφώνως η Ολομέλεια της Βουλής το 2016, επί προεδρίας Νίκου Βούτση, το ύψος του γερμανικού χρέους για αποκατάσταση των υποδομών και στα 54 δισ. € το ύψος του αναγκαστικού δανείου, σε σημερινές τιμές, το οποίο πρέπει να επιστραφεί.
Εχουμε θυμό, επειδή οι μεγάλοι «σύμμαχοί» μας, Αμερικανοί και Αγγλοι, και ενώ τα ερείπια κάπνιζαν ακόμα κι οι μανάδες έκλαιγαν τα παιδιά τους, αποφάσισαν ότι… κακώς βομβάρδισαν τη Γερμανία, αφού ο «εχθρός» βρισκόταν ανατολικά (ναι, όπως και τώρα), και βάλανε τους συμμάχους τους, μαζί φυσικά και την Ελλάδα, να την ανοικοδομήσουν δωρεάν. Εστω έναντι κάποιου μεροκάματου στους μετανάστες που στέλνονταν κατά χιλιάδες να δουλέψουν ως γκασταρμπάιντερ. Η ανατροπή του σχεδίου Μοργκεντάου (Αμερικανού υπουργού Οικονομικών επί Φραγκλίνου Ρούσβελτ) για αναδασμό της βιομηχανικής περιουσίας της Γερμανίας υπέρ των νικητών (στην Ελλάδα αναλογούσαν περί τις 100 βιομηχανίες) και η αντικατάστασή του με το πλάνο ανοικοδόμησης της Δυτικής τότε Γερμανίας αποτελεί τη μεγαλύτερη ντροπή στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Ναι, έχουμε θυμό, επειδή οι πατεράδες μας όχι μόνο δεν τιμήθηκαν από το μετα-απελευθερωτικό κράτος, το οποίο διαδέχτηκε τις κατοχικές δωσίλογες κυβερνήσεις, αλλά και περιφρονήθηκαν ή και διώχθηκαν για τις εκούσιες υπηρεσίες τους στην πατρίδα. Αλλοι εκτελέστηκαν, άλλοι δολοφονήθηκαν, φυλακίστηκαν ή εξορίστηκαν, χιλιάδες έμειναν χωρίς δουλειά κι αναγκάστηκαν να φύγουν μετανάστες. Οι περισσότεροι στη Γερμανία, όπως είπαμε, για να δημιουργήσουν το περίφημο «Γερμανικό Θαύμα».
Η ανακάλυψη των φωτογραφιών των 200 της Καισαριανής συμπίπτει με την επέτειο των 30 χρόνων από την ίδρυση του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, το οποίο θυμίζει ότι η Ελλάδα οφείλει να απαιτεί την επανόρθωση των ζημιών που υπέστη και η Γερμανία να καταβάλει ό,τι ήδη χρεώνεται. Ναι, τώρα που οι απόγονοι των Φριτς ετοιμάζονται για νέο πόλεμο.
