Ξανάρχεται στην επικαιρότητα το Ζάππειο. Η προσφορά του Ευαγγέλου Ζάππα, μιας προσωπικότητας της Ηπείρου και της ελληνικής διασποράς στη Ρουμανία, είναι σημαντική. Θέλει να το ζαπώσει το νεοελληνικό κράτος, να το δώσει στους επιτήδειους που τους αποκαλούνε CΕΟ. Τεχνοκράτες που το μόνο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους είναι οι οικονομικοί δείκτες και τα δικά τους πορτοφόλια που φουσκώνουν πολύ γρήγορα, καθώς, με δικές τους αποφάσεις αποφασίζουν να πολλαπλασιάσουν τις δικές τους αποδοχές και αλλά και όσων ποικιλώνυμων τους περιστοιχίζουν. Να αυτοεγκρίνουν μπόνους και διάφορα καλούδια, ώστε να μην αισθάνονται παρίες. Εξάλλου, είναι η ελάχιστη, έτσι θαρρούν, ανταμοιβή τους που εγκατέλειψαν την καριέρα τους στις διεθνείς πρωτεύουσες επιστρέφοντας στην Ψωροκώσταινα.
Μοιάζει ειρωνεία προς την Ιστορία αυτό που είναι έτοιμη να ψηφίσει η ελληνική πολιτεία. Να δώσει στους ιδιώτες το Ζάππειο. Εστω κι έτσι σακατεμένο που το έχουν καταντήσει τα τελευταία χρόνια, με τη σαλαμοποίηση της περιουσίας που κληροδότησε ο Ευάγγελος Ζάππας στο νεοελληνικό κράτος. Ακρωτηρίασαν τα ζάππεια κληροδοτήματα αυτονομώντας το Παναθηναϊκό Στάδιο. Και τώρα ήρθε η ώρα για το τελειωτικό χτύπημα, το κροσέ.
Πρόκειται για ειρωνεία της νεοελληνικής πολιτείας απέναντι σ’ έναν άνθρωπο που αγωνίστηκε και προσέφερε. Που θα μπορούσε να είναι το αντιπαράδειγμα έναντι όσων συμβαίνουν με το βουτάκιασμα του δημοσίου χρήματος και των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων από όσους συνήθισαν να πλουτίζουν παρασιτικά.
Ο Ευάγγελος Ζάππας είναι το θετικό αντιπαράδειγμα στην κυνική εποχή μας, στην οποία θάλλουν παντός είδους αναρριχητικά φυτά. Καταγόμενος από το Λάμποβο της Ηπείρου θα μπορούσε να έχει μιαν ήσυχη ζωή στη μετεπαναστατική Ελλάδα. Αγωνίστηκε στην Επανάσταση του 1821 και ο Καποδίστριας του προσέφερε, ως αντάλλαγμα των υπηρεσιών του, εθνικές γαίες. Ο Ζάππας δεν ακολούθησε τα ίχνη εκείνων που ρευστοποίησαν τον αγώνα. Που έβαλαν το χέρι τους και μέσα στο σεντούκι με τα δάνεια.
Ξενιτεύτηκε. Πήγε στη Ρουμανία. Το μυαλό του το είχε όμως στην ανάπτυξη της χώρας. Να χρησιμοποιηθεί η περιουσία του για το καλό των Ελλήνων. Ηθελε τα λεφτά του να πιάσουν τόπο. Να χτίσουν κοινωνικές σχέσεις. Να φτιαχτούν τα ιερά της νεότερης Ελλάδας (Παναθηναϊκό στάδιο, Ζάππειο), που θα έδειχναν έναν δρόμο διαφορετικό. Πέρα από τη λαιμαργία των επιτηδείων που σκέφτονται μόνο το ίδιο όφελος. Κι αυτό ισχύει για όλα τα κληροδοτήματα Ηπειρωτών ευεργετών- και όχι μόνο. Μικρά και μεγαλύτερα. Αντιμετωπίζονται ως φιλέτα, που μπορεί να τακτοποιηθούν ημέτεροι. Αντί για το συλλογικό όφελος, η επέλαση των μανατζαραίων. Χωρίς αιδώ, χωρίς γνώση του βάρους της Ιστορίας.
Ξέρω, ακούγεται η αναιδής μπουλντόζα των ιδιωτών. Αν είναι έτσι, ας γκρεμίσουν και το άγαλμα του Ευάγγελου Ζάππα. Και των άλλων που κληροδότησαν. Να μη βλέπουν πού καταλήγουν όσα πρόσφεραν.
-320x213.png)
