Τότε

Κάηκαν οι φάκελοι όπως μας λένε και για να ακριβολογούμε όπως μας έλεγαν κάποιοι. Κάποτε! Μεγάλη ιστορία. Αναφορικά όμως με τη χούντα και τα βασανιστήρια υπήρχαν επίσημα έγγραφα. Μα και βέβαια. Επίσημα πιστοποιητικά που μαρτυρούν και αναδεικνύουν. Ασχετα αν κάποτε χάθηκαν. Την αλήθεια. Εκείνη την πραγματική. Οπως κάποτε έγραψε ένας έγκριτος νομικός που είχε εικόνα και γνώση της κατάστασης. Συμμετέχοντας με τον δικό του τρόπο κυρίως στη δεύτερη δίκη και ξεχωρίζοντας κατά κύριο λόγο δύο μαρτυρίες. Εμείς για οικονομία χώρου και χρόνου κρατάμε μία. Αυτή του Κώστα Κάππου.

6-11-1975: Δεύτερη δίκη των βασανιστών. Κώστας Κάππος. «Με συνέλαβαν στις 25 Απριλίου του 1968. Μετά από πέντε μέρες με πήγαν στον Διόνυσο. Με χτύπησαν με ένα συρματόσχοινο. Την επομένη με κρέμασαν με τα χέρια δεμένα στην πλάτη. Με έδεσαν στο κρεβάτι και μου έκαναν φάλαγγα με μαστίγιο και με καλάμια. Μετά με χτυπούσαν με τα καλάμια στο στομάχι που έγινε μια μεγάλη πληγή. Με χαράκωσαν στο στήθος με μια ξιφολόγχη. Εσβησαν τα τσιγάρα τους στις πληγές μου. Με έγδυσαν, με τύλιξαν με μια χλαίνη και με έδεσαν. Αίμα και χλαίνη έγιναν ένα σώμα. Υποβλήθηκα στο μαρτύριο της σταγόνας. Ξανά φάλαγγα. Μου έβαλαν ασβέστη στην κοιλιά».

Η υπεράσπιση των χουντικών έλεγε πως ήταν διάτρητη η κατάθεση του Κ.Κ. Οι καταθέσεις και τα πιστοποιητικά (κυρίως) φυλάχθηκαν από έναν άγιο νομικό, που κάποτε… τους έδωσε την αξία που έπρεπε.

ΦΥΛΛΟΝ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ 401 Νοσοκομείου. Είσοδος 7-6-1974. Αφορά τον επίστρατο (!) ΑΝΕΣΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ (κατά κόσμο ΚΑΠΠΟ ΚΩΝ/Ο του Βασιλείου). Τμήμα Νοσηλείας Χειρουργικό και Ψυχιατρικό. Διάγνωση εισαγωγής: «Εκτεταμένη μετατραυματική απώλεια δέρματος των μαλακών μορίων ή απώλεια δέρματος αριστεράς λαγονίου χώρας, οπίσθιας επιφάνειας αριστερής κνήμης μεγέθους παλάμης αμφιπρόσθειας επιφάνειας γονάτων και αριστεράς ζυγωματικής χώρας».

Νοσηλεία σαράντα τριών ημερών. Εγχείρηση: νομιμοποίηση και συρραφή κατόπιν παροχετεύσεως εκτεταμένου τραύματος δεξιού γλουτού. Απόξεση κοκκιώδους ιστού, τραυμάτων κοιλιακής χώρας, δεξιού γόνατος και αριστερής κνήμης και κάλυψη δι’ ελεύθερων δερματικών μοσχευμάτων. Νομιμοποίηση και συρραφή τραύματος δεξιού γόνατος.

«Ανακρίσεις και όχι βασανιστήρια κάναμε» είχε πει τότε ο Ιωαννίδης.

Μια σημείωση που αναφέρεται για πρώτη φορά: ο άνθρωπος που βρήκε τα πιστοποιητικά διώχτηκε και καταδιώχτηκε. Κάτι που δεν αποδείχτηκε ποτέ. Γιατί δεν μπορούσε να ξεχάσει. Αξίζει να αναφερθεί πως ο αξιωματικός που ήταν ο προσωπικός βασανιστής του Κ.Κ. ήταν να παραπεμφθεί σε δίκη. Κλάπηκε όμως η δικογραφία από το σπίτι του έγκριτου νομικού όπου φυλασσόταν και βγήκε στην… πορεία απαλλακτικό βούλευμα. Ετσι, για την Ιστορία.

*Δημοσιογράφος-συγγραφέας