Σελίδες επί σελίδων, άπειρος ραδιοτηλεοπτικός χρόνος έχουν αναλωθεί -και ορθώς- στον απολογισμό της φωτιάς στην Αττική, αλλά και στις συνέπειες στη ζωή των κατοίκων του Λεκανοπεδίου από εδώ και πέρα.
Αρα, πρόκειται για ένα από τα σοβαρότερα, χωρίς υπερβολή, θέματα της χρονιάς, λαμβάνοντας υπ’ όψιν κυρίως τις μελλοντικές επιπτώσεις. Αυτονόητο συνεπώς ότι το πολιτικό προσωπικό θα ήταν στην πρώτη γραμμή της μάχης.
Ποιο πολιτικό προσωπικό όμως; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκάλεσε διυπουργική σύσκεψη, στην οποία συμμετείχαν άλλα 23 άτομα, υπουργοί και εκπρόσωποι συναρμόδιων φορέων. Ο Στέφανος Κασσελάκης, που περπάτησε όσο κανείς άλλος στα καμένα, είχε μαζί του κατά περίπτωση δύο τομεάρχες και άλλους τέσσερις συνεργάτες του. Τους πυρόπληκτους επισκέφθηκαν επίσης ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ο Αλέξης Χαρίτσης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αλλεπάλληλες δηλώσεις έγιναν, επίσης, από τους διεκδικητές της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ – και κάπου εδώ τελειώνουμε την καταγραφή…
Ουσιαστικότερη, πάντως, και από αυτήν την παρουσία των πολιτικών αρχηγών στα καμένα είναι η έμπρακτη αλληλεγγύη: στο πεδίο βρέθηκαν, έτσι, ομάδες του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ενώ ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά πήραν πρωτοβουλία να συγκεντρώσουν είδη πρώτης ανάγκης για τους πυρόπληκτους.
Φευ, το υπόλοιπο πολιτικό προσωπικό -συμπεριλαμβανομένων βουλευτών της Ανατολικής Αττικής- συνέχισε αμέριμνο τις διακοπές του (κάποιους μάλιστα τους έπιασε ο φωτογραφικός φακός να διασκεδάζουν, την ώρα που ένας άνθρωπος χανόταν στις φλόγες και δεκάδες συμπολίτες μας έβλεπαν τους κόπους μιας ζωής να χάνονται σε μία, μόνον, στιγμή).
Τίποτε το περίεργο, θα πει κανείς, αφού και η πολιτική έχει πάψει προ πολλού να είναι προσφορά στο κοινωνικό σύνολο -εξαιρέσεις πάντα υπάρχουν- και έχει μετατραπεί σε καριέρα, με δυνατό μεροκάματο και bonus. Και γιατί να μην είναι, αφού οι πολιτικοί μας κομμάτι της κοινωνίας μας αποτελούν κι εμείς επιλέγουμε αν θα στείλουμε στη Βουλή τον «α» ή τον «β», με κριτήρια παντελώς ατομικιστικά.
Φαίνεται πως υπάρχει, ωστόσο, και ένα βαθύτερο σκεπτικό: οι πολιτικοί επίγονοι του Οθωμανού ηγέτη ξέρουν ότι τα οφέλη για τους ίδιους είναι πολλαπλάσια όταν μοιράζουν μπαξίσια -pass λέγονται σήμερα- και μικρότερα όταν μιλούν για προληπτική δασοπροστασία.
Μαζί με την Πεντέλη, τον Βαρνάβα και τόσες άλλες περιοχές, «κάηκε», έτσι, ένα ολόκληρο μοντέλο δασοπυρόσβεσης, ίσως και ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα. Αλλά, μην ανησυχείτε, εφεδρείες πάντα υπάρχουν. Οχι μόνο πολιτικές, αλλά και πρακτικές. Το τσιμέντωμα των τελευταίων ρεμάτων -αφού μέσω αυτών η φωτιά έφτασε στα σπίτια των βορείων προαστίων- είναι «μια κάποια λύσις». Οπως, βέβαια, και η πολιτική απόφαση για μαζική παραγωγή ατομικών συσκευών παραγωγής οξυγόνου…
