Καλοκαιρινές πολιτικές βινιέτες

Δεν υπάρχει έξοδος από αυτή τη χαύνωση και από αυτόν τον ύπνο στον οποίο έχει περιπέσει η χώρα. Μόλις αμυδρά διακρίνεται το μέλλον να κυλάει πάνω στις πανύψηλες πυρκαγιές που έχει ανάψει η Ιστορία. Οι πολιτικοί εκφέρουν λόγο που κανείς πια δεν προσέχει ή δεν θέλει να καταλάβει. Ακρότατα ψεύδη (επιδοτούμενα από την κυβέρνηση) εκσφενδονίζονται τα βράδια στα κανάλια, ενώ οι εταιρείες ενέργειας, αγκαλιά με υπουργούς και καναλάρχες, τρίβουν τα χέρια από τα υπερκέρδη τους. Τα πολύχρωμα τιμολόγια είναι η νέα επιλογή πρόκλησης άγχους. Η μαύρη αλήθεια οικοδομείται με θάρρος που κανείς δεν έχει. Η δικαιοσύνη απονέμεται με το σταγονόμετρο. Η ακρίβεια καλπάζει. Ολοένα καλπάζει, ενώ ο κόσμος χαραμίζει το κουράγιο του πυρπολώντας την υπομονή του.

▶Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού ο σουρεαλισμός της πολιτικής βίας έγινε πάλι της μόδας: ο Τραμπ τραυματίστηκε αλλά ο Μπάιντεν υποφέρει από μετατραυματικό στρες. Τα έχει αυτά η αμερικανική πολιτική, άλλος να τραυματίζεται κι άλλος να υποφέρει. Ο επίδοξος αντιπρόεδρος των Ρεπουμπλικανών και γερουσιαστής του Οχάιο Τζέι Ντι Βανς μόλις πριν από τέσσερα χρόνια αποκαλούσε τον Τραμπ «Χίτλερ της Αμερικής». Τώρα τον προσκυνά, τον γλείφει, και θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Τα έχει αυτά το κεφάλαιο. Που δεν το ενδιαφέρει αν ο επόμενος πρόεδρος τα έχει χαμένα ή αν είναι εγκληματίας (οι καταδικαστικές αποφάσεις δεν πτοούν τον Τραμπ). Τα έχει αυτά η αυτάρεσκη εποχή του αυτοθαυμασμού.

▶Και τώρα για εμάς εδώ να πούμε, που έλεγε και ο μέγας Μάνος Χατζιδάκις. Να πούμε για τα νησιά. Που οι στέρνες τους ξεράθηκαν, οι χαβούζες τους στέγνωσαν, ο υδροφόρος τους ορίζοντας έπιασε πάτο, τα λαγκάδια τους γέμισαν πλαστικό και σκουπίδια, όμως οι πισίνες στις βίλες και στις επαύλεις είναι γεμάτες νερό –κι ας είναι η θάλασσα δίπλα, δέκα λεπτά δρόμος με τα πόδια– που το κουβαλάνε βυτιοφόρα από τη μοναδική πηγή του νησιού. Εχεις λεφτά; Εχεις πισίνα με νερό. Δεν έχεις λεφτά; Τράβα να διψάσεις. Ενδιάμεσα, τουρίστες στην Πάρο, τη Νάξο και την Τήνο παραπονιούνται που οι κτηνοτρόφοι αρμέγουν τις κατσίκες και τα πρόβατά τους. Κάνουν θόρυβο. Τους ξυπνούν από τις δέκα το πρωί. Δεν αντέχουν το άρμεγμα, να βλέπουν τα ζώα να τα αρμέγουν. Αντε μετά να τους εξηγήσεις πως χωρίς γάλα δεν υπάρχει αφρόγαλα για τον καπουτσίνο τους. Ή γραβιέρα. Ή γιαούρτι.

▶Το ελληνικό καλοκαίρι στα νησιά είναι δύσκολο. Και πανάκριβο. Και οι διακοπές κατάντησαν δύσκολες. Ενας στους δύο Ελληνες δεν θα πάει διακοπές φέτος. Κάποτε είχαμε παραθεριστές. Τώρα έχομε τουρίστες. Περπατώντας στη Χώρα χθες άκουσα μια μεσήλικη ντόπια να λέει σε φίλη της: «Πάει, το χάσαμε το νησί. Κανείς πια δεν το αγαπάει. Μόνο την τσέπη τους κοιτάνε. Ακούς εκεί, σε λαϊκή ταβέρνα μια καλαμαράκια κατεψυγμένα και μια σαλάτα ντομάτα είκοσι ευρώ; Πού νομίζουν πως βρίσκονται; Στο Λα Κουπόλ των Παρισίων;»

▶Στο μεταξύ, ο αδιαμεσολάβητος έχει πρόγραμμα: μεταμορφώνει αργά αλλά σταθερά το κόμμα του σε ακόμη ένα δεξιό κόμμα, αλλά οι διαμεσολαβητές είναι απασχολημένοι με τα βιντεάκια, κάνουν πως δεν βλέπουν, κοιτάνε αλλού. Προς τη διεύρυνση…