Ενα μέτρο από το κουβούκλιο

Παλαιόθεν, το σύνορο δημιουργεί αισθήματα ιδιοκτησίας. Που εντείνει την ανάγκη προστασίας του από τους γειτόνους. Με κάθε τρόπο. Δεν είναι τυχαίο που πολλοί από τους σκοτωμούς στην ύπαιθρο γίνονταν για το σύνορο του χωραφιού. Για λίγα εκατοστά μιλούσαν οι καραμπίνες, τα τσεκούρια και τα μαχαίρια. Τα λίγα εκατοστά ζύγιζαν συμβολικά υπέρμετρα στη σχέση εξουσίας των γειτόνων. Η παραδοσιακή ηθική χειραγωγεί πρωτίστως τη βούληση, οπλίζει το χέρι και πυροδοτεί τον παραλογισμό της αιματοχυσίας.

Μέρος της παραδοσιακής ηθικής είναι και η πατριαρχία, της οποίας σύνορο είναι το γυναικείο σώμα και κατ’ επέκταση ο τρόπος που σκέφτεται μια γυναίκα, ο τρόπος που ντύνεται, η νομιμοφροσύνη της έναντι του έχοντος την υψηλή της εποπτεία: του πατέρα, του αδελφού, των αγοριών της οικογένειας, κάθε αρσενικού, της κοινότητας, του οργανωμένου κράτους.

Το σύνορο της πατριαρχίας -όχι ως στείρα διπολική αντιπαράθεση των φύλων- είναι το γυναικείο σώμα. Και γι’ αυτό όλοι -αγόρια και κορίτσια- μυούνται από τη στιγμή της γέννησής τους στο γαϊτανάκι των σχέσεων εξουσίας. Το αγόρι οφείλει να είναι προστατευτικό απέναντι στις αδελφές του αλλά και κυριαρχικό στη σχέση του με τα κορίτσια των άλλων. Που οφείλουν να μην προσβάλλουν τον ανδρισμό του και να υποτάσσονται στη βούλησή του.

Η εξουσία πάνω στο γυναικείο σώμα ασφαλτοστρώνεται από τη χειραγώγηση του μυαλού, της γυναικείας βούλησης. Κι αυτό γίνεται και από τις μανάδες μέσα στις οικογένειες. Καλλιεργούν τη διάκριση ανάμεσα στα σώματα. Το αντρικό οφείλει να είναι διεκδικητικό, βουλιμικό. Το γυναικείο να αποδέχεται την παθητική του συμπεριφορά.

Οι γυναικοκτονίες είναι έκφραση αυτής της εξουσιαστικής σχέσης με επίδικο το γυναικείο σώμα. Αν δεν σ’ έχω εγώ, δεν θα σε έχει κανένας. Είναι μια φράση που λέγεται πάνω από τα βιασμένα και νεκρά γυναικεία σώματα. Η τυφλότητα της εξουσίας απογειώνεται στους βιασμούς. Το ίδιο και ο παραλογισμός της εποχής μας. Που επαίρεται για κατακτήσεις. Για νόμους και οικονόμους. Αλλά που οι βιασμοί και οι γυναικοκτονίες συνεχίζονται.

Η Κυριακή είναι το νέο θύμα μιας κοινωνίας που εθελοτυφλεί. Μπροστά στο δολοφονημένο σώμα της καταρρέουν ο κομφορμισμός και η ηθική του Χότζα, που γυρνάει τον φούρνο του κατά τα συμφέροντά του. Το κουβούκλιο του αστυνομικού γίνηκε το σύνορο με την ηθική του Χότζα. Κατέρρευσαν οι ψευδαισθήσεις. Ενα «αρσενικό» μαχαιρώνει με πολλά χτυπήματα το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Και μετά επικαλείται το παράθυρο του ακαταλόγιστου. Οι αρσενικοί γόνοι έμαθαν να αποφεύγουν με την τρέλα τη στράτευσή τους.

Η Κυριακή με το αίμα της ξεγύμνωσε τα κούφια λόγια. Πέφτει νεκρή ένα μέτρο μακριά από το κουβούκλιο της κρατικής μέριμνας. Το γυναικείο σώμα δίπλα από τον φρουρό για την ασφάλεια προκαλεί ρίγος. Αλλη μια γυναικοκτονία. Σώνει.