Από μια σειρά συμπτώσεις από τα πολύ νεαρά μου χρόνια έτυχε να γνωρίζω και να συναναστραφώ -συγγενικά ή φιλικά ή και επαγγελματικά- άτομα τα οποία το καθένα με διαφορετικό τρόπο και για διαφορετικούς λόγους είχαν πέσει στην παγίδα των εθισμών, όπως λένε σήμερα τις πολύ κακές συνήθειες που έχουν κάποιοι άνθρωποι και κολλάνε σε αυτές και καταστρέφουν τη ζωή τους, εκτός κι αν βρουν το κουράγιο να απεξαρτηθούν από αυτές κάποια στιγμή.
Παλιά βέβαια οι εθισμοί ήταν πολύ συγκεκριμένοι: υπήρχε ο τζόγος, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Με τα χρόνια αυξήθηκαν και πλήθυναν και τώρα υπάρχουν πολλοί εθισμοί, κάποιους τους οποίους μάλιστα τους ακούς ότι υπάρχουν και αισθάνεσαι αμηχανία π.χ. εθισμός στις αισθητικές επεμβάσεις προσώπου, ακόμα και τα τατουάζ -κι όμως…
Δυστυχώς, από τους τρεις παλιούς κλασικούς εθισμούς, γνώρισα ανθρώπους που κάποιοι από αυτούς τα κατάφεραν και βγήκαν από την κόλαση, κάποιοι όχι. Βέβαια τότε στο αλκοόλ είχε συγκεκριμένα πράγματα να πιεις, συνήθως κρασί, τα ναρκωτικά ήταν η ηρωίνη, η κοκαΐνη και τότε θεωρούσαν σκληρό ναρκωτικό και το χασίσι. Οσο για τον τζόγο χάνονταν περιουσίες και σπίτια σε λέσχες, σε καφενεία ή στο ένα καζίνο που είχε τότε η Αθήνα, στην Πάρνηθα.
Σήμερα υπάρχουν κι εγώ δεν ξέρω πόσα είδη ναρκωτικών σε διάφορες τιμές για όλα τα βαλάντια και όλα τα γούστα που πραγματικά πολύ εύκολα θα μπορούσε να τα βρει κανείς.
Αν πάντως κάποιος με ρώταγε ποιος -κατά τη γνώμη μου- είναι ο πιο ισχυρός, ο δυσκολότερος να ξεφύγεις, γι’ αυτό και ο πιο καταστροφικός γενικά εθισμός, αυτός είναι ο τζόγος. Και τώρα, σήμερα, είναι ακόμα πιο επικίνδυνος. Πλέον δεν χρειάζεται καθόλου να τρέχεις απεγνωσμένα για να βρεις μια τράπουλα, μια ρουλέτα ή και δυο ζάρια για να ικανοποιήσεις το πάθος σου και, όπως και να το κάνουμε, υπήρχε μια έστω μικρή περίπτωση κάποιος να τρέχει στα όρη-στα βουνά για να τζογάρει.
Τώρα ο τζόγος είναι πιο επικίνδυνος από ποτέ. Αντίθετα με τους άλλους δύο εθισμούς, υπάρχει μέσα στα σπίτια, μέσα στα δωμάτια, από υπόγεια μέχρι ρετιρέ. Μέσω διαφόρων εφαρμογών στο κινητό του, καθένας μπορεί κανείς να παίζει στοιχήματα οποιαδήποτε ώρα και μέρα. Με στοιχήματα και άλλα πολλά και μάλιστα με πολλές και διαφορετικές προτάσεις για να μπορεί να χάσει τα λεφτά του ο πλούσιος και ο φτωχός και όλοι. Συγχρόνως έχει απαγορευτεί να διαφημίζεται το αλκοόλ στην τηλεόραση και βέβαια τα ναρκωτικά απαγορεύονται γενικώς. Ολα όμως τα απίστευτα εκατομμύρια, που παίζονται οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας με ανθρώπους από το κινητό τους, με την ελπίδα ότι θα τους χαμογελάσει η τύχη, διαφημίζονται συνέχεια, ασταμάτητα, με λύσσα θα έλεγε κανείς, από την τηλεόραση και οι πανάκριβες διαφημίσεις που δείχνουν κόσμο ευτυχισμένο που χάνει τα λεφτά του στον τζόγο είναι ελεύθερα.
Στην πραγματικότητα απ’ ό,τι μαθαίνω πρόκειται για τζίρους εκατομμυρίων· εκατομμυρίων που παίζονται κάθε στιγμή της ημέρας εννοώ. Κι αυτό που ξέρω πολύ καλά είναι πως επειδή η φτήνια τρώει τον παρά, το να παίξει κανείς 2 ευρώ δεν θεωρείται σημαντικό, μόνο που τα δίευρα το ένα μετά το άλλο ανεβάζουν τους λογαριασμούς τα ύψη. Εχω ακούσει ήδη για ανθρώπους που έχουν χάσει πολλά λεφτά, γιατί βέβαια τα εισοδήματά τους δεν επιτρέπουν τέτοιες σπατάλες. Βεβαίως, θα μου πεις, ενήλικοι είναι, ας είχαν τα μυαλά στο κεφάλι τους, αλλά δεν είναι έτσι βέβαια και σε μια τέτοια επιχείρηση με τόσα πολλά κέρδη κανείς δεν σκέφτεται σοβαρά να της βάλει φρένο. Αν φτάσουμε κάποια στιγμή στο σημείο να ακούσουμε και καμιά αυτοκτονία ανθρώπου από απόγνωση από όλα αυτά, πρέπει να δούμε τι θα γίνει. Υπερβάλλω; Σκεφτείτε, γιατί νομίζω πως όχι…
