Εφυγε λαβωμένο το καλοκαίρι με τις πληγές ενός λαού στο σώμα του, με το τερέτισμα των τζιτζικιών θρηνωδία στον μνημονιακό Αρμαγεδδώνα. Σπασμένες φτερούγες ψυχών ψηλαφίζουν αβέβαιο μέλλον σε θολά ποτάμια. Θολωμένα τοπία γεμάτα θλίψη και οργή κατακλύζουν τον ουρανό της σκέψης. Συνάζονται σύννεφα μιας επερχόμενης θύελλας που θα ξεσπάσει το Φθινόπωρο.
Οι πρόσφυγες πορεύονται στο μονοπάτι της απόγνωσης με τον θάνατο παραμάσχαλα. Ανεμος δίχως πρόσωπο μαστιγώνει τη μοίρα τους. Η μοίρα τους μετρά τη συνείδησή μας με το κροντήρι της ανθρωπιάς. Ζυγίζει την ύβρη της εξουσίας. Κόβει τα συρματοπλέγματα της δυστυχίας μας. Η πορεία των προσφύγων είναι ο σφυγμός της δικής μας ξενιτιάς με τον εαυτό μας.
Οποιος δεν αγκαλιάζει τους ικέτες γίνεται πρόσφυγας στην ψυχή του, ξενιτεμένος στη σκέψη, ξενιτεμένος στον Τρόπο του. Η ξενιτιά του Τρόπου είναι η βαθύτερη και παντοτινή εξορία της ύπαρξης. Στον Τόπο ο εξόριστος επανέρχεται είτε διά ζώσης είτε νοητικά, εγκαθίσταται και αναδημιουργεί τον εαυτό του και το περιβάλλον του. Στον Τρόπο, ο εξόριστος βαδίζει στο πολιτικό, κοινωνικό και ψυχικό κενό, είναι διαρκώς ξένος στον εαυτό του και στους άλλους.
Ο βάλτος της καρδιάς του δεν γίνεται ποτέ ποτάμι, ούτε θάλασσα να ακουστεί ο απελευθερωτικός χείμαρρος του ΕΜΕΙΣ, ο παφλασμός των κυμάτων, τού όλοι μαζί, δίνω χωρίς να παίρνω. Τότε που οι θάλασσες και τα ποτάμια ξαναγίνονται ποιήματα, οι πρόσφυγες, πολίτες και ποιητές, η Πολιτική, Ποίηση φωτός. Πρόσφυγες έχουν γίνει και οι νέοι με καταλήστευση των ονείρων τους και της ζωής τους.
Εξόριστοι στον τόπο τους από μια εξουσία θανατηφόρα που μετά από μία παρατεταμένη καταναλωτική λαίλαπα η οποία αφού σκότωσε το Νόημα, δηλαδή τον Τρόπο, εγκαθίδρυσε το εγκληματικό μνημόνιο. Ο Ελληνικός Τρόπος, δηλαδή οι οικουμενικές αξίες ζωής, που στον Αριστοτέλη συμπυκνώνονται στο Ηθος, το οποίο πλάθει τη φυσιογνωμία του Τόπου, νίκησε τον Τόπο του Χαϊντέγκερ, στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, με τη μεγαλειώδη Εθνική Αντίσταση.
Ο τόπος των εθνικιστικών αξιών του Γερμανού φιλοσόφου, που υπήρξε αμετανόητος ναζιστής, επανέρχεται με εκπρόσωπο τον κ. Σόιμπλε και το σινάφι του.
Αρπαξαν την προσφυγοπούλα Ευρώπη από την ερωτική αγκαλιά του Δία και την έκαναν πόρνη του κεφαλαίου και της Ισχύος.
Εμπρός όλοι μαζί από το λαβωμένο Καλοκαίρι, των προσφύγων, των ανέργων, των καταπιεσμένων, να γεμίσουμε τις πλατείες και τους δρόμους της Ευρώπης με την κοινωνική θύελλα του Φθινοπώρου.
