Κρατήρας

Οταν ήμουν παιδί και άκουγα τη λέξη «επανάσταση», πάντα μου ερχόταν στο μυαλό η εικόνα ενός κοριτσιού που χορεύει. Δεν ξέρω πώς, όμως η εικόνα αυτή ξεπήδησε πάλι στον νου μου βλέποντας τα γεγονότα στο Ιράν. Κορίτσια με ξέμπλεκα μαλλιά να αγωνίζονται για την αυτοδιάθεσή τους. Σε μια χώρα με θεοκρατικό καθεστώς, μια ορατή τούφα μαλλιών μπορεί να σκανδαλίσει.

Σκεφτόμουν, όμως, πώς ενώ όλο αυτό οι δυτικές κοινωνίες το κατακεραυνώνουν και όλοι είναι, λογικά, υπέρ αυτής της αντίδρασης, παράλληλα αποδέχονται άλλα πράγματα, κρυμμένα κάτω από «δημοκρατικούς» μανδύες και πολιτισμικές υπεροχές; Δεν τα βάζω όλα στο ίδιο καζάνι. Ομως τι σόι ευαισθησίες είναι αυτές που υπάρχουν μόνο και όποτε μας συμφέρει;

Σχετικά με το πόσο σκανδαλίζονται οι θεοσεβούμενοι, βλέπουμε και στην ορθόδοξη Εκκλησία μεγάλο τρόμο μην τυχόν και σκανδαλιστούν οι άνθρωποι που έχουν ταχθεί στον Θεό. Τόσο, που έχουμε τα άβατα των μοναστηριών. Μια γυναίκα δεν θα δει ποτέ με τα ίδια της τα μάτια την ομορφιά του Αγίου Ορους. Γιατί; Αραγε όλο αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση και με την ίδια την ουσία της μοναστικής ζωής; Ο μοναχός έχει επιλέξει αυτόν τρόπο ζωής συνειδητά, τον έχει «καλέσει» ο Θεός, όπως λέγεται. Πώς λοιπόν ένας τέτοιος άνθρωπος, που ζει μέσα στην ιεροσύνη, μπορεί να σκανδαλιστεί; Η μαγκιά είναι να σου φέρουν 100.000 ευρώ στη μούρη, για παράδειγμα, και να μην τα αγγίξεις γιατί δεν σου ανήκουν, όχι να μην τα αγγίξεις γιατί ποτέ σου δεν θα τα δεις μπροστά σου. Δεν είμαι ειδική σε θέματα θρησκείας, όμως το συγκεκριμένο ζήτημα πραγματικά με απασχολεί. Πώς γίνεται να αγαπάμε τον πλησίον μας υπό προϋποθέσεις και με βάση ό,τι μας συμφέρει κάθε φορά;

Από την άλλη, η πολιτισμένη Δύση που, σωστά, κατακεραυνώνει τον θρησκευτικό φανατισμό της Ανατολής, μέρα με τη μέρα οδηγείται σε ένα παρόμοιο, φανατισμένο ντελίριο, από την αντίθετη πλευρά, και στολισμένο με κορδέλες και δημοκρατικά περιτυλίγματα. Η προοδευτική Σουηδία έδωσε 20% στους ακροδεξιούς στις πρόσφατες εκλογές. Στη γειτονική Ιταλία η Ακροδεξιά έγινε κυβέρνηση. Στη Γαλλία η Λεπέν φλερτάρει με την εξουσία χρόνια τώρα. Επειδή φοράνε ωραία ρούχα και γραβάτες αυτό δεν τους καθιστά λιγότερο επικίνδυνους από τους τύπους με τις μαντίλες.

Και επιστρέφοντας πάλι στα δικά μας, οι βασικοί υπουργοί της σημερινής κυβέρνησης είναι παιδιά του Παττακού και πωλούσαν και αποθέωναν βιβλία για τον Χίτλερ.

Ας μην κοιτάμε την Ανατολή αφ’ υψηλού, λοιπόν. Αν συνηθίζεις να παίζεις ανέμελος γύρω από τον κρατήρα του ηφαιστείου αναλογιζόμενος απλώς τι πρόβλημα είχαν αυτοί που σκόνταψαν και έπεσαν, κάποια στιγμή ή θα πέσεις κι εσύ μέσα ή θα εκραγεί το ηφαίστειο.

* πολιτική επιστήμονας, τραγουδοποιός