Με πήρε τηλέφωνο μια φίλη μου, σοβαρός άνθρωπος και καλή δημοσιογράφος –δεν θα πω το όνομά της για να μην την εκθέσω ανεπανόρθωτα γιατί κάνει παρέα μαζί μου, ιδιαίτερα τα καλοκαίρια στη Σίφνο–, που μαθαίνοντας την περιουσία του Γιώργου Τράγκα μού είπε: «Πού κάνουμε εμείς το λάθος;»…
Δύσκολα θα μπορούσα να βρω μια καλή απάντηση, αλλά τελικά της είπα ότι «εμείς έχουμε κάνει λάθος στο επάγγελμα. Αμα είσαι δημοσιογράφος είναι δύσκολο, μάλλον αδύνατο να αποκτήσεις τέτοια περιουσία. Τέτοια περιουσία με τόσα ακίνητα σε καλές περιοχές σε Ευρώπη και Αμερική και μετρητά κ.λπ. κ.λπ. δεν αποκτάς ως δημοσιογράφος ακόμα κι αν είσαι ο Λάρι Κινγκ. Μπορώ να πω ούτε καν ως εκδότης –και εννοώ τους παλιούς εκδότες που ήταν μόνο εκδότες, σαν την Ελένη Βλάχου και τον Χρήστο Λαμπράκη, γιατί οι πιο καινούργιοι είναι μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές κ.λπ., οπότε δικαιολογούνται»…
Ολοι είχαμε ακούσει βέβαια για το σπίτι στη Νίκαια της Γαλλίας και κάποιοι από εμάς θυμόμαστε το λάθος που είχε κάνει μια αφελής βουλευτής στη Β’ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας όταν ευρισκόμενη με τον Τράγκα στο ίδιο δελτίο ειδήσεων νόμιζε πως όταν έλεγε ο Τράγκας Νίκαια εννοούσε τη Νίκαια στη Β’ Αθηνών, αλλά ο Τράγκας την επανέφερε στην τάξη.
Τώρα μαθαίνω πως η πρόσφατη σύζυγος του Τράγκα και τα μεγάλα παιδιά του από άλλο γάμο βρίσκονται στα δικαστήρια, έχουνε βάλει πράκτορες λένε ανά τον πλανήτη για να βρούνε τα περιουσιακά του στοιχεία κ.λπ. κ.λπ. Αλήθεια, θα ήθελα να ήξερα ένα πράγμα. Ολα αυτά τα περιουσιακά στοιχεία είχαν δηλωθεί ποτέ στην Εφορία; Τι εφορία πλήρωνε ο Τράγκας; Πώς απέκτησε αυτά τα λεφτά; Γιατί δεν ήταν από πλούσια οικογένεια, αυτό είναι σίγουρο, ούτε πήρε καμιά μεγάλη προίκα απ’ ό,τι ξέρω, ούτε κάνα λαχείο κέρδισε. Μία δουλειά έκανε, συγκεκριμένη, κάποιες εποχές ήταν και επιτυχημένος αν και το πόσο καλός δημοσιογράφος ήταν αυτό συζητιέται, όπως και το ύφος και το ήθος του. Ασφαλώς και οι νεκροί δεν δεδικαίωνται. Γιατί άκουσα και καλά λόγια όταν έφυγε από τη ζωή και κάποιοι νέοι που ξεκινάνε τη δημοσιογραφία μπορεί να νομίζουν πως κάτι σοβαρό ήταν και να είναι και πρότυπό τους.
Ο Γιώργος Τράγκας ασφαλώς δεν αξίζει να είναι πρότυπο για έναν άνθρωπο που θέλει να λέγεται δημοσιογράφος και θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μαθαίναμε πώς απέκτησε αυτή την περιουσία, αν βέβαια όντως υπάρχει και δεν είναι μυθεύματα και υπερβολές. Το σίγουρο είναι, αυτό το θυμάμαι καλά, ότι επί κυβερνήσεως Καραμανλή και όχι μόνο, ο Γιώργος Τράγκας ανοιγόκλεινε εφημερίδες με παλιά θρυλικά ονόματα και έπαιρνε αφειδώς επιχορηγήσεις από το κράτος και ω του θαύματος οι εφημερίδες αυτές έκλειναν και θυμάμαι αρκετούς που διαμαρτύρονταν γιατί δεν είχαν πληρωθεί για τη δουλειά τους εκεί. Μήπως δεν θυμάμαι καλά; Νομίζω πως θυμάμαι καλά. Αλλά αν πάλι δεν θυμάμαι καλά, μπορείτε να με διορθώσετε…
Αυτό που θα ήθελα να ξέρω είναι αν όντως αποδειχτεί ότι είχε αυτή την τεράστια περιουσία ο Τράγκας, πώς την είχε αποκτήσει, αν ήταν εν γνώσει της Εφορίας κ.λπ., αν ήταν διαφανής ο τρόπος που την απέκτησε και έστω και τώρα να γυρνούσαμε στο παρελθόν και να ψάχναμε πώς και από ποιον πήρε εκείνες τις επιχορηγήσεις που λέγαν πολλοί και για ποιο λόγο; Αν ισχύει βέβαια κάτι τέτοιο. Και για τις επιχορηγήσεις και για την περιουσία και για όλα αυτά. Αν δεν ισχύουν και είναι όλα καθαρά, να ζήσουν οι δικοί του και να τον θυμούνται –η δημοσιογραφία δεν νομίζω ότι θα ήθελε κάτι τέτοιο–, αν όμως ισχύουν, κάποιος δεν θα έπρεπε να επέμβει για να πληρωθούν έστω και καθυστερημένα τα… «σπασμένα»;
