ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Ιάσονας Τριανταφυλλίδης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πολλά πολλά χρόνια πριν, εκεί στα μέσα προς τέλη της δεύτερης δεκαετίας του 20ού αιώνα, ο πιο διάσημος άνθρωπος του πλανήτη ήταν ο Τσάρλι Τσάπλιν. Ηταν μόλις 25 χρόνων το 1914 όταν γύρισε την πρώτη του ταινία και η αλήθεια είναι ότι επρόκειτο για έναν τεράστιο καλλιτέχνη, μια και οι ταινίες του ακόμη και σήμερα, παρά την τόσο πολύ ξεπερασμένη τεχνική τους -βουβές και ασπρόμαυρες-, λατρεύονται από το πιο σκληρό και δύσκολο κοινό που είναι τα παιδιά…

Εκεί στις αρχές και τα μέσα της δεκαετίας του ’60 ο Τσάρλι Τσάπλιν έγραψε την αυτοβιογραφία του και σε ένα σημείο έγραψε για εκείνη την πρώτη εποχή της σούπερ διασημότητάς του: «Αν και ήμουν ένας τυχάρπαστος, όλοι ήθελαν να μάθουν τη γνώμη μου…».

Βέβαια εκείνη την εποχή δεν κυκλοφορούσαν «ελεύθεροι» τόσοι πολλοί «τυχάρπαστοι» και ούτε υπήρχαν και μέσα για να μπορεί ο κάθε «τυχάρπαστος» να δημοσιοποιεί της απόψεις του. Ηταν μια παράξενη εποχή όπου υπήρχε και τότε πανδημία πιο άγρια από την τωρινή, μόνο που οι κυβερνώντες τότε δεν έδιναν και πολλή σημασία στο πόσοι από τους «υπηκόους» τους «ψοφούσαν» στους δρόμους σαν ζώα, ασφαλώς και δεν υπήρχε αυτό που λέμε «σύστημα υγείας», αλλά όταν οι άνθρωποι συναντούσαν έναν γιατρό, που δεν υπήρχαν και πολλοί γιατροί τότε, τον άκουγαν και ακολουθούσαν τις συμβουλές του. Δεν αισθάνονταν ότι είναι καλύτεροι από τον γιατρό…

Τα θυμήθηκα όλα αυτά λόγω του κυρίου νο 1 στο τένις διεθνώς, αλλά που στην Ολυμπιάδα έσπασε τα μούτρα του, Νόβακ Τζόκοβιτς, ο οποίος πήγε στην Αυστραλία συνοδευόμενος από μάνατζερ, παρατρεχάμενους, θαυμαστές και μια ατέλειωτη σειρά από ψέματα, παιδικά πείσματα, ιδιοτροπίες δήθεν μεγάλου σταρ που κανείς πραγματικά μεγάλος σταρ δεν θα έκανε ποτέ…

Και πήγε στην Αυστραλία με θράσος για να ξανάρθει πρώτος και να αρπάξει τα λεφτά όχι επειδή είχε ολοκληρωμένη άποψη εναντίον του εμβολίου, αλλά για να αποδείξει στον εαυτό του και στους πάντες ότι σε έναν «σταρ», ή περίπου, συγχωρούνται τα πάντα. Γιατί τι θα ήταν ένα εμβόλιο μπροστά στα τόσα εκατομμύρια…

Στον κύριο Τζόκοβιτς όμως δεν περνάει από το μυαλό του ότι υπάρχουν και κράτη με νόμους, υπουργεία και υπουργούς που δεν γοητεύονται τόσο από έναν νεαρό που απ’ ό,τι ξέρω δεν είναι και ιδιαίτερα μορφωμένος, παίζει βέβαια καταπληκτικό τένις και αυτό τον έκανε πλούσιο και διάσημο. Το ότι μπορεί να χρωστάει και αυτός κάτι σ’ αυτούς που τον έκαναν πάμπλουτο και διάσημο και ειδικά στη νεολαία επίσης δεν του περνάει καν από το μυαλό.

Ο κ. Τζόκοβιτς είναι νέος, ωραίος και επιτυχημένος και βέβαια είναι μοντέλο προς αποφυγήν για όλο τον πλανήτη και ειδικά για τη νεολαία, ειδικά τέτοιες εποχές. Το παιδικό πείσμα του, τα ατέλειωτα ψέματα και οι δήθεν γοητευτικές ματιές του από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου στην Αυστραλία δείχνουν έναν άνθρωπο κατ’ αρχήν επικίνδυνο τέτοιες εποχές… Κανονικά βέβαια όλοι αυτοί που λυσσάνε έξω από το ξενοδοχείο του και υποστηρίζουν αυτά που κάνει είναι οι πρώτοι που θα έπρεπε να τον έχουν αποκηρύξει… Ισως τελικά αυτοί να φταίνε για όλα.