Η ισχύς εν τη ενώσει…

Το πιστεύετε ή όχι, και το λέω αυτό γιατί συνήθως, όταν το λέω δεν το πιστεύουν, νομίζουν ότι τους κοροϊδεύω, ότι θέλω να τους πουλήσω μούρη που λένε… πως θέλω να κάνω τον εκκεντρικό και άλλα τέτοια…

Οταν λέω ότι δεν έχω e-mail καταρχάς με κοιτάνε όλοι λίγο παράξενα και είμαι σίγουρος πως σκέφτονται πως απλώς δεν θέλω να τους το δώσω. Οταν λέω ότι δεν είμαι στο facebook ή στο instagram ή σε όλα αυτά με αντιμετωπίζουν με εκφράσεις σαν να μπαίνει κάποιος μέσα στη σπηλιά της Αλταμίρα την ώρα που οι προϊστορικοί άνθρωποι ζωγραφίζουν στους τοίχους ζώα και κυνηγούς και ρωτάει τους ανθρώπους εκεί αν έχουν φορτιστή για ένα τελευταίας τεχνολογίας κινητό…

Επίσης όλους σχεδόν όταν βλέπουν ότι το κινητό μου είναι παλιάς τεχνολογίας με κουμπάκια, δεν εξυπηρετεί Ιντερνετ -γιατί δεν μπαίνω κιόλας στο Ιντερνετ- νομίζω πως τους φέρνω σε λίγο δύσκολη θέση, ένας μάλιστα ή μάλλον κάποια που κάνει χρόνια στην τηλεόραση μια εκπομπή, μάλλον αμφίβολης αισθητικής και ηθικής -τουλάχιστον για τα δικά μου μέτρα-, μου είπε «δεν έχεις facebook; Και πώς ζεις;».

Φυσικά το Ιντερνετ δεν είναι παρά ο πολιτισμός που προχωράει. Το πώς τον ακολουθείς και το πώς το καταλαβαίνεις εσύ ως χρήστης είναι άλλη ιστορία…

Τα γράφω όλα αυτά γιατί πρέπει να πω πως εντυπωσιάστηκα ή μάλλον χάρηκα, δεν την περίμενα τέτοια χαρά όταν έμαθα την ιστορία με το e-food…

Απ’ ό,τι έμαθα η τεράστια για τα μέτρα της επιχειρηματική επιτυχία για το delivery ήταν τόση που άρχισαν κι άλλες σαν κι αυτήν και που πουλήθηκε σε ξένους και που όλοι απ’ ό,τι έβλεπα την είχαν στο κινητό τους σαν εφαρμογή, με τους πάρα πολλούς εργαζόμενους που τους έβλεπα μέσα στο αγιάζι και στην πανδημία έξω από μαγαζιά να περιμένουν για να πάρουν μια μερίδα φαΐ να την πάνε σε αυτόν που το παρήγγειλε… Αυτή λοιπόν η εταιρεία ήρθε στην επικαιρότητα με κάτι απρόσμενο πραγματικά για τα ελληνικά δεδομένα…

Κάποια στιγμή, λέει, η μαμά εταιρεία αποφάσισε σε όλους αυτούς τους εργαζόμενους να αλλάξει τις συμβάσεις και να τους βάλει να πληρώνονται με μπλοκάκια. Κι οι άνθρωποι βεβαίως έκαναν απεργία, κατέβηκαν στους δρόμους για να ακουστεί η φωνή τους κ.λπ. Ως εδώ καλά, το παράξενο όμως αρχίζει από εδώ και πέρα η ιστορία που έμαθα…

Ξεσηκώθηκε, έμαθα, ο κόσμος και πολλοί, πάρα πολλοί διέγραψαν την εφαρμογή από το κινητό τους και εν μια νυκτί ή μάλλον εν μια… στιγμή η εταιρεία παραλίγο να βουλιάξει οριστικά. Δεν θα ήταν και δύσκολο, στο κάτω κάτω εξυπηρετήσεις πουλάει και βγάζει λεφτά, δεν είναι να πεις ότι προσφέρει και κάτι απολύτως απαραίτητο στον άνθρωπο, όπως ένας αγρότης ή ένας γιατρός…

Διέγραψαν λοιπόν την εφαρμογή από το κινητό τους, η εταιρεία είδε τον χάρο με τα μάτια της που λένε και μπροστά στον φόβο να την πάρει και να τη σηκώσει, που λένε επίσης, υποχώρησε και έδωσε ξανά στους εργαζόμενούς της τα προηγούμενά τους μισθολογικά, ασφαλιστικά και εργατικά δικαιώματα…

Μακάρι κάπως έτσι να σκεφτόταν μόνιμα ο Ελληνας και να είχε καλύτερη κοινωνική, πολιτική, ακόμα και καταναλωτική συνείδηση. Μακάρι να μπορούσε να θυμάται και να απαντά σε ανάλογες αλλά και σε άλλες τέτοιες περιπτώσεις με βάση το η ισχύς εν τη ενώσει και όχι με βάση ο εαυτούλης μου. Αλλιώς θα ήταν η χώρα, αλλιώς θα ήμασταν όλοι μας…