Τα πολλαπλάσια του 13

Στον πολλαπλασιασμό δεν ήμουν ποτέ αστέρι. Ιδίως όταν ήταν να μετακινηθώ από την αφηρημένη αριθμητική στις συγκεκριμένες απολαβές μου. Αλλά η τελευταία πολυδιαφημισμένη αύξηση των 13 ευρώ μηνιαίως με την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη φιλοδώρησε τους έχοντες τον κατώτατο μισθό μού έδωσε το κουράγιο να υπερβώ τις ατέλειές μου και να αποτολμήσω κάποιες πράξεις πολλαπλασιασμού του 13. Ιδού λοιπόν μερικά από τα αποτελέσματα που προέκυψαν και που δείχνουν τα αγαθά που θα μπορούσε να αποκτήσει ο ευτυχής κάτοχος του βασικού μισθού με τα πολλαπλάσια της γενναίας αυτής αύξησης.

● Ενα Τζιπ Cherokee από δεύτερο ή τρίτο χέρι δεν κοστίζει περισσότερο από 13.990 ευρώ. Με άλλα λόγια ο/η δικαιούχος των 13 ευρώ χρειάζεται μόνο λίγο περισσότερους από 1.000 μήνες, περίπου 100 χρόνια, για να το αποκτήσει αξιοποιώντας την αύξησή του.

● Ενα τετραγωνικό μέτρο (1!) διαμερίσματος στους πράσινους ουρανοξύστες του Ελληνικού δεν θα κοστίζει, μας λένε, περισσότερο από 25.000 ευρώ. Που θα πει ότι αποταμιεύοντας τη μηναία αύξησή του/της επί περίπου 2.000 μήνες (ήτοι επί σχεδόν 200 χρόνια) μπορεί να αφήσει το κάτι τι στα παιδιά του. Ο χρόνος βέβαια εκατονταπλασιάζεται, και φτάνει τα 20.000 χρόνια αν επιθυμεί να αποκτήσει ένα διαμερισματάκι των 100 τετραγωνικών στους οικολογικούς αυτούς πύργους.

● Κάποιος από τους ευεργετούμενους μπορεί ενδεχομένως να βρει τα νούμερα αυτά αποθαρρυντικά, καταλαβαίνοντας ότι δεν μπορεί να προσφέρει στην καλή του ούτε ένα trendy μοντελάκι από αυτά που τόσο επαινέθηκαν από τους κοσμικογράφους που ύμνησαν την πρόσφατη Γιορτή της Δημοκρατίας στο Προεδρικό. Στην περίπτωση πάντως αυτή του προτείνω να παρηγορηθεί πίνοντας μια μποτίλια σαμπάνιας Don Perignon του 1998. Μπορεί να τη χαρεί αποταμιεύοντας την αύξηση του μισθού του μονάχα επί τρία χρόνια.

Η πανδημία δεν μας έκανε υποχρεωτικά σοβαρότερους. Χωριζόμαστε -στην Ελλάδα και αλλού- σε αρνητές και αποδέκτες του εμβολίου, σε οπαδούς αυτού του κόμματος και εκείνης της ποδοσφαιρικής ομάδας. Και ο πολλαπλασιασμός που μόλις επιχείρησα δεν μας βοηθά δυστυχώς να δούμε ότι η μεγάλη διαίρεση είναι αλλού. Ανάμεσα στους έχοντες και κατέχοντες και τους μη έχοντες.

Στόχος τους: Οι έχοντες να αποκτήσουν πολλαπλάσια και οι μη έχοντες να χάσουν τα πάντα. Και οι κατέχοντες (μετοχή που συνδέεται με το ουσιαστικό όνομα Κατοχή) να κατακτήσουν ό,τι ακόμα τους ξεφεύγει: τα νησιά μας που ξεπουλιούνται για ένα κομμάτι ψωμί για να σκεπαστούν από τερατώδη τουριστικά συγκροτήματα και ανεμογεννήτριες που σε είκοσι χρόνια, αν έχουμε ακόμη νησιά, θα ψάχνουμε πού να θάψουμε το σκέλεθρό τους. Και τα λίγα μέρη που ακόμα απόμειναν και που -αδιαπραγμάτευτα και ανεύθυνα εκ μέρους της κυβέρνησης- δεν έχουν ακόμα γίνει αμερικανικές βάσεις.