Ο φόβος, λένε, οξύνει τις αισθήσεις και την αντίληψη· όποιος καταλαμβάνεται από αυτόν εφευρίσκει τρόπους να αντιμετωπίσει κινδύνους και δυσάρεστες καταστάσεις που προκαλεί ο φόβος. Ο φόβος λοιπόν. Ο φόβος που έχει εισέλθει για τα καλά στις κοινωνίες και τις έχει αποδιαρθρώσει, αποσαθρώσει, αποπροσανατολίσει, αποδυναμώσει -σχεδόν τις έχει εξευτελίσει, τις έχει οδηγήσει σε αμηχανία και λήθαργο σε ό,τι αφορά τη συνοχή τους και την έμπρακτη αλληλεγγύη.
Οχι πως η εξουσία δεν χρησιμοποιούσε τον φόβο για να ελέγχει και να ποδηγετεί τις κοινωνίες, τώρα όμως με τον κορονοϊό της ήρθε γάντι. Εκδίδονται λίγα απαγορευτικά μέτρα, υποτίθεται για την αποφυγή συγχρωτισμού και άρα για μείωση της διασποράς του ιού, και από κει κι ύστερα η κυβέρνηση νίπτει τας χείρας της χωρίς να δίνει σημασία στην κριτική [όχι και τόσο αυστηρή] που της γίνεται για την περιφρόνηση που έχει τούδε επιδείξει για την αναβάθμιση του εθνικού συστήματος υγείας.
Εάν λοιπόν ο φόβος προκαλεί τέτοια όξυνση γιατί οι κοινωνίες έχουν, αντίθετα, παγώσει και έχουν στραφεί στην υπεράσπιση του δέρματός τους [τομαριού τους]; Ακριβώς γιατί ο φόβος αυτός δεν είναι ξαφνικός, όπως είναι οι σεισμοί, οι πλημμύρες κ.ά. φαινόμενα, εχθρικά προς την ασφάλεια του ανθρώπου -έχει παγιωθεί χρόνια τώρα στις κοινωνίες υπό τη μορφή ανεργίας, πείνας, ασθενειών, ναρκωτικών, αθέμιτων ανταγωνισμών, ανίερης ιεραρχίας. Οι κοινωνίες έχουν εθιστεί στον φόβο, που, ως γνωστόν, είναι το δεκανίκι της εξουσίας, απλώς τώρα κλείνονται ακόμη περισσότερο στο καβούκι τους -και αυτό για πολλούς δεν είναι και τόσο αβάσταχτο.
Να, όμως, που κανείς δεν μπορεί να δαμάσει τη νεολαία ή να παύσει [απαγορεύσει] τα πάρτι στα οποία καταγίνεται τα Σαββατοκύριακα σε πλατείες και ανοιχτούς χώρους. Δεν έχουν μυαλό οι νέοι; Ισως μόνο αυτοί έχουν, ίσως μόνο αυτοί γυρνούν την πλάτη στον φόβο -έτσι τουλάχιστον μηνύουν με τις μαζώξεις τους. Δεν υποστηρίζω ότι έχουν δίκιο, το αντίθετο θα έλεγα. Το κάνουν όμως αυτό μακριά από τη συνάφεια. Στις καθημερινές τους σχέσεις είναι πολύ προσεκτικοί· φορούν παντού τις μάσκες τους, κρατάνε τις αποστάσεις, φέρουν μαζί τους αντισηπτικά. Μεταξύ τους όταν είναι δεν φοβούνται.
Αυτό δεν είναι απότοκο της νεανικής θρασύτητας ή έκφραση [εκδήλωση] πλεονασμού των ορμών, κυρίως ερωτικών, που ταλανίζουν τα σπλάχνα τους [το είναι τους]. Αυτά τα πάρτι είναι εκδήλωση ζωής και, ποιος ξέρει, ίσως ασυνείδητα γνωρίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να βγάζουν τη γλώσσα σε άνωθεν απαγορεύσεις. Κανείς δεν κατανοεί τι ακριβώς σκέφτονται ή νιώθουν οι νέοι, ιδίως όταν έχει λησμονήσει τι σημαίνει νιότη και κοχλάζον αίμα. Αυτοί, όμως, μόνοι τους, οι νέοι, θα δώσουν την απάντηση, όποια κι αν είναι. Και θα τη δώσουν.
