ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Πάνος Τριγάζης*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στην απέναντι ακτή του Αιγαίου, ο Ερντογάν πολεμά τον Μουσταφά Κεμάλ, ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, ο οποίος έβαλε στην άκρη το Ισλάμ ως κρατική θρησκεία και μετέτρεψε την Αγία Σοφία από τζαμί σε μουσείο, ενώ στη δική μας πλευρά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φτιάχνει το προφίλ του εθνικού ηγέτη κατηγορώντας τον Ελευθέριο Βενιζέλο ως υπαίτιο του Εθνικού Διχασμού που προηγήθηκε της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Αναρωτιέμαι μήπως η στάση αυτή του ηγέτη της ελληνικής Δεξιάς έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο Βενιζέλος τόλμησε, το 1930, να υπογράψει σύμφωνο ελληνοτουρκικής φιλίας με τον Κεμάλ, παρότι το αίμα ήταν ακόμα νωπό στη Μικρασία.

Υπενθυμίζω ότι ο Βενιζέλος δεν ήταν αγαπητός στην Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία είχε καλέσει τους πιστούς να ρίξουν τον λίθο του αναθέματος στον εθνάρχη, δημιουργώντας βουνό από πέτρες στο Πεδίον του Αρεως. Ελάχιστα ανεκτικό το εκκλησιαστικό κατεστημένο της Ελλάδας.

Φοβούμαι ότι η μομφή Μητσοτάκη στον Ελευθέριο Βενιζέλο υπηρετεί και ψηφοθηρικές σκοπιμότητες, όπως να προσεταιριστεί επί μονίμου βάσεως τους χουντοβασιλικούς, υπενθυμίζοντας την επί δεκαετίες αντίθεση βενιζελισμός-αντιβενιζελισμός, που στο δεύτερο σκέλος της περιέχει και το Παλάτι, δηλαδή την αμαρτωλή μοναρχία. Κακά τα ψέματα, η επίσημη Δεξιά στην Ελλάδα γίνεται πλειοψηφία μόνο με τη συνδρομή της Ακροδεξιάς.

Θα πρόσθετα ότι πιο βάσιμη είναι η εξήγηση πως ο Κυριάκος τρέμει το ενδεχόμενο η σύγχρονη παράταξη με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ να οικειοποιηθεί τα προοδευτικά στοιχεία της βενιζελικής παράδοσης, που καλύπτουν ευρύ φάσμα θεμάτων, κυρίως των εθνικών, αλλά και κοινωνικών.

Από το ένθετο της «Εφ.Συν.» του Σαββατοκύριακου με τίτλο «Το φάντασμα της Ιστορίας» έχω αντλήσει κάποιες αναφορές για την πολεμική της Δεξιάς και των εντύπων της εναντίον του Ελευθερίου Βενιζέλου, το 1930, σε σχέση με την εκπαιδευτική πολιτική που προωθούσε ο τότε πρωθυπουργός διά του Γεωργίου Παπανδρέου. Ειδικότερα, η εφημερίδα «Εσπερινή» (9.12.1930) κατηγορούσε τον Βενιζέλο για παράδοση της Παιδείας «εις χείρας σοσιαλιστών κομμουνιστιζόντων». Υποθέτω ότι η φιλομοναρχική Δεξιά δεν συγχωρούσε στον ηγέτη των Φιλελευθέρων ότι συνέπλεε με τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου για την προώθηση της διαβαλκανικής συνεργασίας, παριστάμενος σε διεθνές συνέδριο στη Βουλή για το ζήτημα, το 1929.

Οσο για τη σχέση του βενιζελισμού με την Αριστερά, ήδη από τη δεκαετία του 1930 σημαντικά στελέχη του πρώτου (π.χ. Γληνός, Σαράφης) μετακινήθηκαν στη δεύτερη. Στο δε επίπεδο της λαϊκής βάσης, η ώσμωση ήταν μεγαλύτερη.

* μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ