ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Πάνος Τριγάζης*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Δέσμιος τουρκοφαγικών αντιλήψεων στο εσωτερικό της Ν.Δ. και του πώς συμπεριφέρθηκε ως αντιπολίτευση στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αδυνατεί να χαράξει εθνική στρατηγική στο μέγιστο ζήτημα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας, που είναι η εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων στην κατεύθυνση της σταθερής ειρήνης και του αμοιβαίου οφέλους. Διότι, κακά τα ψέματα, διεθνείς συμφωνίες σαν την απαιτούμενη για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ είναι πάντοτε προϊόν συμβιβασμού.

Υπενθυμίζω ότι επί πολλά χρόνια μετά το 1974, ισχυροί εγχώριοι κύκλοι ενοχοποιούσαν τον διμερή ελληνοτουρκικό διάλογο, με βάση το δόγμα: «Δεν διεκδικούμε τίποτα, δεν παραχωρούμε τίποτα», λες και η ειρήνη με τη γείτονα δεν είναι υπέρτατο αγαθό προς διεκδίκηση, που θα σήμαινε και τεράστιο οικονομικό όφελος για την Ελλάδα, η οποία κυρίως υφίστατο τις καταστροφικές συνέπειες των πολυδάπανων εξοπλισμών, με εξωτερικό δανεισμό, που αποτέλεσαν και θερμοκήπιο σκανδάλων. Συνυπεύθυνα τα τότε δύο μεγάλα κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.

Αντιθέτως η Αριστερά, είτε διά του ΚΚΕ είτε του ΚΚΕ Εσωτερικού, τασσόταν σταθερά υπέρ του διαλόγου στη βάση πάντοτε του διεθνούς δικαίου. Είχαμε επιδιώξει και την ανάπτυξη της «διπλωματίας των λαών», μεταξύ άλλων και με την ίδρυση Επιτροπής Ελληνοτουρκικής Φιλίας, με πρόεδρο τον Μίκη Θεοδωράκη και γενικό γραμματέα τον Μάκη Τρικούκη, πρωτοβουλία που είχε δεχτεί δηλητηριώδη βέλη από τους εγχώριους εθνικιστές, με κατηγορίες «περί ενδοτισμού και εθνικής μειοδοσίας».

Στη συνέχεια, ήταν ο ΣΥΝ που πρότεινε Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, κύριοι και κυρίες της Ν.Δ., το οποίο θεσμοθετήθηκε και συνταγματικά το 2004. Πάλι πρώτος ο ΣΥΝ τάχθηκε υπέρ του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της Τουρκίας, πιστεύοντας ότι ο εκδημοκρατισμός της γείτονος στη βάση του ευρωπαϊκού κεκτημένου θα απέβαινε υπέρ της ειρήνης και της εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, επιλογή την οποία οφείλει να στηρίξει αταλάντευτα και η σημερινή κυβέρνηση.

Δεν συζητώ καν την ανεύθυνη για πρώην πρωθυπουργό άποψη Σαμαρά «δεν κάνεις διάλογο με πειρατές», αλλά κάνει λάθος και ο Κυριάκος Μητσοτάκης όταν λέει ότι «δεν γίνεται διάλογος με ένταση». Αντιθέτως, όταν οι στιγμές είναι κρίσιμες και διακυβεύονται πολλά, τότε χρειάζονται δίαυλοι επικοινωνίας και διάλογος. Αντί, λοιπόν, να περιμένουμε την επιδιαιτησία μεγάλων δυνάμεων, που βαρύνονται με συχνές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, να προτείνουμε έκτακτη συνάντηση με τον πρόεδρο Ερντογάν σε μια τρίτη χώρα.

Θυμίζω ότι το Βόρειο Βιετνάμ έκανε διάλογο με τους Αμερικανούς στο Παρίσι, την ώρα που βομβαρδιζόταν το Ανόι. Μεγάλος ηγέτης ο Χο Τσι Μινχ, όπως και ο Ελευθέριος Βενιζέλος που υπέγραψε σύμφωνο ελληνοτουρκικής φιλίας με τον Ατατούρκ το 1930, ενώ το αίμα ήταν ακόμα νωπό στη Μικρά Ασία.

Τολμήστε, κ. Πρωθυπουργέ.

*μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ