Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μια παγκόσμια μέρα για το μωβ

ΛΕΥΚΟ ΣΥΝΝΕΦΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΩΒ, 1957, ΜΑΡΚ ΡΟΘΚΟ 

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μια παγκόσμια μέρα για το μωβ

  • A-
  • A+

Πολλά χρόνια πριν, φοιτήτρια ακόμα, διάβασα το «Μωβ». Το πεζογράφημα της Μάγδας Νικολαΐδου για τις γυναίκες, τον αγώνα για τα δικαιώματα, τον φεμινισμό, τον έρωτα, την τρέλα, την ελπίδα.

Θυμάμαι να φοβάμαι και να θυμώνω και να νιώθω δυνατή και ταυτόχρονα ευάλωτη. Ημουν ακόμη μικρή για να μπορώ να τα χωνέψω όλα αυτά, ενώ αναζητούσα να βρω τη δική μου θέση σε έναν κόσμο που ένιωθα ότι ανοιγόταν μπροστά μου, που προσπαθούσα να καταλάβω και που φοβόμουν ότι δεν θα με καταλάβει ποτέ. Και που πίστευα ότι δεν είναι φτιαγμένος για τις γυναίκες.

Τι έγινε μετά; Θα σας γελάσω. Ούτε κι εγώ ξέρω.

Το έψαξα ξανά αυτές τις μέρες. Ηθελα να θυμηθώ, μπορεί να ήθελα και να με μετρήσω ξανά. Να δω αν έχω εγώ αλλάξει από τότε, αν ακόμα μπορεί να με τρομάξει ή να με συγκινήσει.

Στη σελίδα 40 είχα υπογραμμίσει τότε μερικές φράσεις: «Τι κρίμα που δεν υπάρχει παλικάρι να με ξυπνήσει με ένα φιλί στο στόμα. Να βασιλέψουμε τη χώρα. Να διώξουμε όλα τα στοιχειά. Αγαπημένοι κι αιωνόβιοι. Να νικήσουμε για πάντα το κακό. Τι κρίμα».

Δεν ξέρω αν είχα προλάβει να απομυθοποιήσω τον κόσμο τότε, ούτε αν ήλπιζα στα τάματα των παραμυθιών. Αν με ρωτήσεις, μερικές φορές αισθάνομαι παιδί, ούτε αγόρι ούτε κορίτσι. Είναι τις μέρες που ξαφνικά ο ήλιος σκάει μέσα από τα σύννεφα ή τα πρωινά που ξυπνάω και ανέλπιστα έχει χιονίσει.

Ή όταν βρίσκομαι μπροστά στη θάλασσα και το μόνο που σκέφτομαι είναι μια βουτιά από ψηλά. Να αφήνομαι, να σκάω σαν βόμβα μέσα στο νερό και οι φυσαλίδες του αέρα να με φέρνουν πίσω στην επιφάνεια χωρίς να κάνω καμία προσπάθεια να κολυμπήσω ή να επιπλεύσω. Πόσο αγνή αισθάνομαι εκείνες τις ώρες. Ο κόσμος είναι νέος και όμορφος ξανά και μπορώ τα πάντα, χωρίς να με ορίζει το φύλο μου.

Βέβαια ποτέ δεν πίστεψα στους πρίγκιπες των παραμυθιών, ίσως γιατί κανείς δεν μου είπε ότι είμαι πριγκίπισσα. Στις πριγκίπισσες όλα έρχονται εύκολα, δεν έχουν παρά να απλώσουν το χέρι και να τα πιάσουν ή να εκφράσουν μια επιθυμία και αυτή να εκπληρωθεί. Βαρετό ακούγεται αυτό, κι ας κοστίζει πολύ να δίνεις μικρές μάχες κάθε μέρα για τα αυτονόητα.

Ξαναγύρισα στο «Μωβ». Μερικές αλήθειες του -άλλα υπογραμμισμένα σημεία στις σελίδες του- με αγγίζουν ακόμα. Ή εγώ δεν άλλαξα και τόσο ή ο κόσμος παραμένει ίδιος.

8 Μαρτίου 2019, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Απεργήσαμε, βγήκαμε στους δρόμους, φωνάξαμε συνθήματα, πολιτικοί, άνδρες και γυναίκες, μίλησαν για τα δικαιώματα και τα δίκαια αιτήματα για ίση αμοιβή για ίση εργασία, ίσες ευκαιρίες στους χώρους δουλειάς και στην εκπαίδευση, τέτοια πολύ ωραία, ενίοτε και ηχηρά. Στον δρόμο κάποια καταστήματα μοίραζαν τριαντάφυλλα -ευκαιρία για εμπόριο.

Κι αναρωτιέμαι, γιατί δεν μου λένε σχεδόν τίποτα όλα αυτά; Ισως γιατί ακόμη και σήμερα υπάρχουν γυναίκες που χάνουν τη ζωή τους από έναν άνδρα, ερωτικό σύντροφο ή συγγενή. Που ακόμη και αν έχουν τα ίδια προσόντα και ικανότητες με έναν συνάδελφό τους δεν θα πάρουν προαγωγή, ούτε τα ίδια χρήματα. Που πέφτουν θύματα βιασμού και πρέπει να αποδείξουν ότι «δεν τα ’θελαν».

Που το τραγούδι «Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά» δεν απέχει και πολύ από την καθημερινότητά τους. Ή άλλες που θα πρέπει να απολογούνται αν αποφασίσουν ότι δεν θέλουν να κάνουν γάμο ή παιδιά. Ή, ακόμη περισσότερο, αν επιλέξουν σύντροφο για συνοδοιπόρο στη ζωή τους και όχι «μπαμπά» ή «χορηγό». Και ας μη μιλήσουμε για τις γυναίκες που ζουν σε εμπόλεμες περιοχές ή είναι πρόσφυγες ή μετανάστριες.

Με αφήνει πάντα αμήχανη η Ημέρα της Γυναίκας, όπως όλες οι παγκόσμιες ημέρες, είναι η αλήθεια. Ετσι αμήχανα αισθάνθηκα και χθες, κι ας θυμήθηκα ξανά το μωβ. Ονειρεύομαι τη μέρα που αυτή την επέτειο θα την ξεχνάμε γιατί δεν θα μας χρειάζεται.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Απλώς γυναίκες
Ομως, εξακολουθώ να αναρωτιέμαι γιατί η Ιστορία ξεχνάει τις γυναίκες. Γιατί οι ιστορίες τους είναι λιγότερο σημαντικές; Γιατί το να παλεύεις με νύχια και με δόντια να μεγαλώσεις τα παιδιά σου μόνη είναι...
Απλώς γυναίκες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μοντέρνα γυναίκα
«Σε σένα είναι αφιερωμένος ο καθεδρικός ναός. Τα παρεκκλήσια είναι για τους άλλους αγίους…». Ετσι ξεκινούσε η αφιέρωση στη συλλογή παραμυθιών του Οσκαρ Ουάιλντ, γραμμένη για τη σύζυγό του, τη μαχητική...
Μοντέρνα γυναίκα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ανεπίδοτες επιστολές
Σε καμία δεν έγραψε προσφώνηση. Οι επιστολές αυτές δεν θα ταχυδρομούνταν ποτέ. Ο παραλήπτης δεν θα τις διάβαζε. Το μόνο που εκείνη ήθελε ήταν να μην πάνε χαμένα τα γκρίζα-γαλάζια επιστολόχαρτα.
Ανεπίδοτες επιστολές
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο κίνδυνος της εξημέρωσης
Θυμήθηκε τον Μικρό Πρίγκιπα, που δέχτηκε το δηλητήριο για να μπορέσει να επιστρέψει στο δικό του τριαντάφυλλο. Εκείνον που μια αλεπού του δίδαξε τι είναι ευτυχία και πως το να δημιουργείς δεσμούς σημαίνει ότι...
Ο κίνδυνος της εξημέρωσης
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ντροπαλοί σαν μανόλιες
Οι άνθρωποι δεν μεγαλώνουν, κυρίως γερνούν εξωτερικά. Στα σώματα και τα πρόσωπά τους συγκεντρώνουν τα σημάδια του χρόνου, αλλά ο πραγματικός εαυτός τους, το παιδί που όλοι κρύβουμε μέσα μας, παραμένει έως το...
Ντροπαλοί σαν μανόλιες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ημέρες μειονοτήτων
Ωραίες οι καμπάνιες, λοιπόν, καλά τα διεθνή συνέδρια και οι σύνοδοι στον ΟΗΕ για την ενίσχυση των κοριτσιών. Η πραγματική αλλαγή απαιτεί προσπάθεια στη βάση, στην οικογένεια, στο σπίτι, στο σχολείο. Μια...
Ημέρες μειονοτήτων

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας