ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Γιώργος Σταματόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Δεν λέω, καλό θα ήταν να συνεννοούνται οι πολιτικοί στο Κοινοβούλιο με στίχους ποιητών, μειζόνων και ελασσόνων δεν έχει σημασία. Να το κάνουν, όμως, γιατί αγαπούν την ποίηση και όχι για να δείξουν ότι είναι ενήμεροι, καλλιεργημένοι, πνευματώδεις τάχα και λοιπά ευτράπελα. Να τιμάμε, ναι, τους ποιητές και μάλιστα τους Ελληνες, αλλά αυτό να γίνεται στην κάθε μέρα και όχι σε μία «εορταστική» [εννοείται θεαματική] στιγμή μέσα στη Βουλή. Η ποίηση είναι ίσως η ανώτερη μορφή τέχνης και δεν αρμόζει στον καθένα να τη χρησιμοποιεί για να δείξει τον καμπόσο και τον γραμματισμένο. Τέλος πάντων, δεν ήταν άσχημη [εξαιρουμένης της ευτελούς ρητορικής] η χρήση ποιητικών στίχων στην αντιπαράθεση του πρωθυπουργού με τον έως πρόσφατα συνεταίρο του στη διακυβέρνηση της χώρας.

Ο Καβάφης, βέβαια, είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο της Ελλάδας τις τελευταίες δεκαετίες, όχι μόνο πολιτιστικά, και δεν είναι εύκολο στον καθένα να τον επικαλείται για μια μωροδιένεξη, ευτελή, αβαρή και απελπισμένη. Με τις ιστορικές του παραπομπές [και με τη χρήση που έκανε της ελληνικής γλώσσας] ο Αλεξανδρινός επανέφερε στη διεθνή συζήτηση την ίδια τη χώρα, που δεν ήξερε πού πατά και πού πηγαίνει πολιτικά και διπλωματικά. Η ποίηση του Καβάφη κατάφερε ό,τι δεν έχουν καταφέρει οι πλείστοι πολιτικοί της Ελλάδας: να τη βλέπουν τα μεγάλα κράτη σαν κρατική οντότητα.

Ισως να είναι ψιλά γράμματα αυτά για τους δύο πολιτικούς άντρες, όπως και για τους θεατές-ακροατές των διαλόγων στο Κοινοβούλιο, υποκρύπτουν όμως τις τεράστιες δυνατότητες που έχει η χώρα αν κάνει καλή χρήση των ποιητών της [και διαθέτει και πολλούς και καλούς, ασχέτως εάν οι αναγνώστες της ποίησης έχουν σχεδόν εξαφανιστεί από το προσκήνιο ή οι ποιητές δεν έχουν συνειδητοποιήσει τη μεγάλη αποστολή τους].

Πάντα ξαφνιάζει η ποίηση, ακόμη κι όταν την επικαλούνται άνθρωποι αντιποιητικοί [έτσι συνήθως είναι οι πολιτικοί], ακόμη κι αν η επίκληση είναι αδέξια, όπως ήταν του πρωθυπουργού. Ποια είναι η πόλις που θα ακολουθεί τον παρά λίγο νέο Σαμαρά; Ευτυχώς να λέμε που ο πρωθυπουργός με τη γενναιοδωρία του τον απέτρεψε να ρίξει την κυβέρνηση, που πιστά, εντούτοις, ο ανεξάρτητος Ελλην, υπηρέτησε επί τέσσερα χρόνια. Ο καθείς και η ερμηνεία του, ό,τι κατεβάσει η «κριτική» κούτρα του καθενός μας. Αλλά ας μην υπολειπόμεθα των πολιτικών μας – είναι γουστόζικοι, νεαροί και οι δύο, άρα το μέλλον είναι μπροστά τους, ευοίωνο ή δυσοίωνο, δεν έχει σημασία [για εμάς, όχι γι’ αυτούς].

Πριν από λίγες δεκαετίες μάθαμε τους ποιητές μας από τους μουσικούς μας· να υποθέσουμε ότι οι πολιτικοί θα είναι οι νέοι εισηγητές [διά της χρήσης στίχων] της προσέγγισης των Ελλήνων ποιητών; Για να φανταστούμε κάτι τέτοιο – αλλά μάλλον είναι αδύνατο ακόμη και να το φανταστούμε.

Μέσα από έναν ποιητή, τον Ομηρο, εκπαιδεύτηκε η Ελλάδα στις απαρχές της – και ακολούθησαν τόσες ποιητικές μεγαλοφυΐες. Εχουμε παράδοση στην ποίηση, μην το ξεχνάμε, απλώς αδυνατούμε να συμπεράνουμε ότι η μεγάλη ποίηση μπορεί να ιδρύσει [ή να επανιδρύσει] τον ξεχασμένο ελληνισμό, να μας θυμίσει τον ελληνικό τρόπο εννοείται, για να μην παρεξηγιόμαστε.