Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο Αναρχος Θεός των Εξαρχείων

Περικλής Κοροβέσης - Εφημερίδα τών Συντακτών

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο Αναρχος Θεός των Εξαρχείων

  • A-
  • A+

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία ο Θεός είναι Αναρχος. Ως εκ τούτου το βασίλειό του θα έπρεπε να ονομάζεται Αναρχία. Δεν ξέρω αν αυτό ισχύει στο ουράνιο βασίλειο. Αυτό που γνωρίζω από πρώτο χέρι είναι: Οταν κάποιος δηλώνει επισήμως πως είναι αναρχικός, δηλαδή θεωρεί την αναρχία βασίλειό του, κινδυνεύει να πάει φυλακή, ακόμα και όταν δεν έχει εκτελέσει καμία αξιόποινη πράξη.

Οι διωκτικές αρχές θα φροντίσουν να αποκτήσει κάποια της αρεσκείας τους (ας θυμηθούμε πόσοι αναρχικοί φυλακίστηκαν για το τίποτα και τελικά αθωώθηκαν). Και εδώ μπορούμε να κάνουμε διάφορες υποθέσεις για να εξηγήσουμε αυτό το φαινόμενο.

Η πρώτη έχει να κάνει με την εξουσία. Οι άθεοι, οι ειδωλολάτρες, οι εθνικοί (υπερ-εθνικοί) έχουν πάρει την εξουσία επί της γης και έχουν θέσει υπό διωγμό κάθε είδους πνευματικότητα. Ενδιαφέρονται μόνο για υλικά πράγματα και έχουν θεό τους μόνο τον Μαμωνά. Θα μπορούσαμε να πούμε για έναν διωγμό των πολιτών του βασιλείου της Αναρχίας;

Κάτι σαν τους διωγμούς των πρώτων χριστιανών; Μια δεύτερη υπόθεση είναι πως το βασίλειο της Αναρχίας είναι μόνο για τους ουρανούς, όπου βέβαια υπάρχει και ο Παράδεισος. Οι άνθρωποι λοιπόν ως νέοι «Προμηθείς» οφείλουν να κλέψουν ένα κομμάτι Παραδείσου και να το δώσουν στους ανθρώπους. Αλλά και εδώ ισχύει η προστασία της ιδιοκτησίας. Και η κλοπή διώκεται, έστω και αν αυτό αφορά ένα μικρό αγροτεμάχιο του Παραδείσου.

Στα καθ’ ημάς η λέξη αναρχία ερμηνεύεται από τους αμύητους ως το απόλυτο κακό και έχει πολλούς χαρακτηρισμούς: «χάος», «τρομοκρατία», «βομβιστικές ενέργειες», «μπαχαλάκηδες» κ.λπ. Ή ακόμα σκέτο «αναρχία» που υποδηλώνει μύρια όσα δεινά. Και είναι λογικό. Ποτέ ένα πολιτικό κίνημα, εξίσου ισχυρό με το κομμουνιστικό, που εμφανίζεται τον 19ο αιώνα, δεν απέκτησε τόσους εχθρούς όσο αυτό.

Εκτός από την άρχουσα τάξη που εξαπέλυσε εναντίον των αναρχικών απηνείς διώξεις, είχαμε και τους «συντρόφους» που πάλευαν και αυτοί για την ανατροπή του καπιταλισμού και στάθηκαν χειρότεροι διώκτες τους από τους καπιταλιστές.

Οι μπολσεβίκοι υπέγραψαν τη μεγαλύτερη σφαγή μέχρι τότε των αναρχικών στην Κρονστάνδη. Είναι λογικό λοιπόν να υπάρχει μια τέτοια εικόνα για τους αναρχικούς, αφού αυτή είναι έργο των διωκτών τους. Η αυθεντική εικόνα τους και η ιστορία τους είναι εν πολλοίς άγνωστες όχι μόνο από το ευρύτερο κοινό, αλλά ακόμα και από αδογμάτιστους αριστερούς. Σήμερα κυκλοφορούν δεκάδες αναρχικά βιβλία στα ελληνικά, είτε έργα κλασικών του αναρχισμού ή σπουδαίες μελέτες ξένων στοχαστών.

Την ανάγνωση αυτών των βιβλίων τη θεωρώ απαραίτητη για κάποιον που πιστεύει πως η Αριστερά δεν τελείωσε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η άμεση δημοκρατία είναι η απόσταξη του αναρχισμού. Αλλά υπάρχει και η ελληνική παραγωγή.

Ο Μιχάλης Πρωτοψάλτης, ένας από τους ιδρυτές του σύγχρονου αναρχικού κινήματος στην Ελλάδα, που μας εγκατέλειψε για την ουράνια αναρχία, συνέλεξε αναρχικά κείμενα της περιόδου 1971-78 και έκανε μια ανθολογία που εκδόθηκε μετά θάνατον («Βιβλιοπέλαγος» 2018, εκδοτικός οίκος που ίδρυσε ο ίδιος και τώρα τον συνεχίζουν επαξίως οι σύντροφοί του). Το βιβλίο λέγεται «Οταν ο κόκορας λαλούσε στο σκοτάδι». Το άλλο βιβλίο είναι το «Αναρχικό Λεξικό» του χαλκέντερου Γιάννη Φούντα («Εκδόσεις των Συναδέλφων» 2015).

Αυτό το δίτομο έργο, που περιλαμβάνει σχεδόν όλους τους αναρχικούς ή αναρχίζοντες όλων των εποχών (από Ρουσό μέχρι Μπουκετσίδη), περιέχει όχι μονάχα βιογραφικά και δράση των προσώπων που αναφέρονται, αλλά και οτιδήποτε άλλο αφορά το αναρχικό κίνημα (ιστορικά γεγονότα, ντοκουμέντα κ.λπ.). Ιδιαίτερα πρέπει να σταθούμε στο πλούσιο φωτογραφικό υλικό με σπάνιες φωτογραφίες. Αυτό το λεξικό είναι απαραίτητο για να διαβαστεί σωστά το βιβλίο του Πρωτοψάλτη, που δεν πρόλαβε να το επεξεργαστεί όσο έπρεπε.

Η εισαγωγή είναι ημιτελής και ο υπομνηματισμός ελλιπής. Στο λεξικό υπάρχει ένας πλούσιος κατάλογος των εντύπων που αναφέρει ο Πρωτοψάλτης μαζί με την ιστορία τους. Ακόμα υπάρχει μια πλήρης παρουσίαση των εκδοτικών οίκων που βγάζουν βιβλία τα οποία σχετίζονται με την αναρχία. Και έτσι όποια απορία έχεις από το βιβλίο του Μιχάλη τη λύνεις χρησιμοποιώντας το άλλο του Γιάννη.

Και όχι μόνο αυτό. Απαντάει σε μια σειρά ερωτήματα. Ενα λεξικό γραμμένο με χιούμορ και σε κάποια σημεία σαρκαστικό. Δεν έχει τίποτα το προπαγανδιστικό ή το δοξαστικό. Σε αυτή την ανθολογία βρίσκουμε εν σπέρματι όλο τον προβληματισμό για τα νέα κινήματα.

Γυναίκες, ομοφυλόφιλοι, περιβάλλον, αντιμιλιταρισμός, άμεση δημοκρατία. Και η κριτική για την «ένοπλη υποδειγματική πράξη», καταλυτική και με πλήρη επιχειρηματολογία για το αδιέξοδό της και τον ρόλο που παίζει στην ενίσχυση της κρατικής καταστολής. Κάποια από αυτά τα κείμενα είναι ακόμα επίκαιρα, αν και πέρασε από τότε σχεδόν μισός αιώνας. Αλλά παρά τις ιδέες, στιβαρό αναρχικό κίνημα δεν έχουμε.

* Οι μελετητές του αναρχισμού δεν συμπίπτουν για τις απαρχές του. Κάποιοι τις τοποθετούν στους Αναβαπτιστές του Μεσαίωνα. Θρησκευτικό κίνημα που ήθελε τον Παράδεισο επί της γης. Υπάρχει και η άποψη ότι η Αθηναϊκή Δημοκρατία ήταν ένα ολοκληρωμένο και επιτυχημένο μοντέλο αναρχίας. Ακόμα υποστηρίζεται η άποψη πως η αναρχία ήταν η πρώτη μορφή οργάνωσης της ανθρωπότητας.

  

ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
Η Παναγία κατατάχθηκε στο Πεντάγωνο
Τιμές αρχηγού κράτους. Καλό ακούγεται. Αλλά για ποιον; Για τους κοινούς θνητούς είναι μια αφάνταστη ταλαιπωρία. Η πόλις στρατοκρατείται, η συγκοινωνία κόβεται και οι άνθρωποι που δουλεύουν στην «απαγορευμένη...
Η Παναγία κατατάχθηκε στο Πεντάγωνο
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
Η αλήθεια ως ποινικό αδίκημα
Ο Πλάτωνας μπορεί να θεωρηθεί ο ιδρυτής των fake news με την επινόηση της Ατλαντίδας, που ακόμα ψάχνουν να τη βρουν. Πολέμιος της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, δημιούργησε μια φανταστική πολιτεία, που ήταν σε όλα...
Η αλήθεια ως ποινικό αδίκημα
Καταστολή διαδηλώσεων και συλλήψεις μελών των «κίτρινων γιλέκων»
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
Οι νέοι ταξικοί αγώνες στη Γαλλία
Το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία θα μπορούσε να είναι και ένα βαρόμετρο για την κατάσταση του δημοκρατικού κινήματος στην Ε.Ε. Παράλληλα, θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι ευρωπαϊκοί θεσμοί λειτουργούν...
Οι νέοι ταξικοί αγώνες στη Γαλλία
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
H Μακεδονία είναι η αρχή... (έπονται Κωνσταντινούπολη, Μ. Ασία, Πόντος κ.λπ.)
Η Συμφωνία των Πρεσπών, που έλυσε ένα ασήμαντο θέμα εξωτερικής πολιτικής, έρχεται να δικαιώσει τον Καστοριάδη και τις θεωρίες του. Οι μελέτες του για την «ασημαντότητα» είναι μια ακτινογραφία της εποχής μας...
H Μακεδονία είναι η αρχή... (έπονται Κωνσταντινούπολη, Μ. Ασία, Πόντος κ.λπ.)
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
Η βλακεία ως αντιπολίτευση
Η αρχαία Μακεδονία όπως και η αρχαία Θράκη δεν περιορίζονταν στις σημερινές, ομώνυμες ελληνικές επαρχίες, και επεκτείνονταν προς Βορρά. Η Θράκη ήταν αχανής. Το γεωγραφικό έδαφος των αρχαίων Μακεδόνων σήμερα...
Η βλακεία ως αντιπολίτευση
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
Η θρησκεία της αγοράς και του αποκλεισμού
Από τις αρχές του έτους περίπου δύο χιλιάδες άτομα έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να βρουν μια δουλειά και να ζήσουν τίμια, σύμφωνα με την ηθική της αστικής κοινωνίας. Εκαναν τα πάντα για να μπουν...
Η θρησκεία της αγοράς και του αποκλεισμού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας