Για όνομα του Γιαραμπή! Ξεκαθαρίζω εξαρχής πως ουδόλως προτίθεμαι να αμφισβητήσω την εγκυρότητα του παράωρου και αδόλεσχου Αδ-όνειδος, δίχως ίχνος διάθεσης να δικαιολογήσω συγχρόνως την ακατάσχετη αμετροέπειά του. Ελάτε, όμως, στη θέση του. Οταν εξαντλείς και την ύστατη ικμάδα του υπερφίαλου εγώ σου στην πανθομολογουμένως επιτυχή προσπάθεια να απαξιώσεις στο μη περαιτέρω το ΕΣΥ και την ίδια στιγμή ένας κάποιος θεόσταλτος πολίτης του προηγουμένως προηγμένου Ηνωμένου Βασιλείου, που σκληρή και άδικη μοίρα τού ’γραφε να νοσηλευτεί σε παρ’ ημίν δημόσιο ίδρυμα, επαινεί, μαζί με το προσωπικό, και τις συνθήκες, τις υποδομές, την εν γένει λειτουργία του, ε, δεν αφήνεις τέτοια αναπάντεχη ευκαιρία να πάει στον βρόντο.
Λουφάζεις αθέατος στη γωνιά και μόλις περάσει την αρπάζεις σαν λυσσασμένος απ’ το τσουλούφι. Τα αυτονόητα έπραξε ο «Μπουμπούκος», κάνοντας βούκινο στο διαδίκτυο το ιμέιλ του Αγγλου Ασθενούς, με οπισθόβουλη επιδίωξη να του αναγνωριστεί επιτυχία εφάμιλλη της φερώνυμης οσκαρικής ταινίας. Σε παρόμοιες περιπτώσεις δεν αναθέτεις σε μισή ντουζίνα προφεσόρους να περάσουν από ψιλό κόσκινο το αγγλικό κείμενο. Το μπουμπουνίζεις ολοσούμπιτο στα σόσιαλ μίντια κι όποιον πάρει ο χάρος.
Ωσπου να πεις κύμινο, μολαταύτα, ο άρχων του σκότους πήρε και σήκωσε τον ίδιο τον υπουργό. Παρεπιδημούντες στο ίντερνετ τσάκαλοι, κάτοχοι τουλάχιστον πέντε Προφίσιενσι έκαστος, εντόπισαν αυθωρεί παιδαριώδη συντακτικά και γραμματικά λάθη στην ευχαριστήρια επιστολή του αποθεραπευθέντος αλλοδαπού. «Αποκλείεται να ’ναι γραμμένη από Αγγλο» αποφάνθηκαν με στόμφο χιλίων ιεροεξεταστών.
Σάλος ξέσπασε στα κοινωνικά μέσα. Βιτριολικά όσο και ευφάνταστα σχόλια κατατρόπωσαν το σαξές στόρι του Αδ-όνειδος. Μα καλά, ούτε Λόουερ δεν κατάφεραν να αποκτήσουν οι φωστήρες της Ομάδας Αλήθειας; Κατά τ’ άλλα, δεν σταματούν να λοιδορούν την αλέξειο εκδοχή του οξφορδιανού ιδιόλεκτου, τρομάρα τους! Προσωπικά, δεν διακρίνομαι για τις επιδόσεις μου στις ξένες γλώσσες. Ανέκαθεν, ωστόσο, μου ξινίζουν τα εγγλέζικα των Βρετανών. Καίτοι επιπέδου παραλίας τα δικά μου, μου επιτρέπουν να συνεννοούμαι σχετικά άνετα με Ολλανδούς, Γερμανούς, Σπανιόλους, Σκανδικαβούς, ακόμα και με Ινδούς και Ιάπωνες. Τους Αγγλους όμως, όσο κι αν προσπαθώ, δυσκολεύομαι να τους καταλάβω.
Σάμπως καλύτερα τα πάω με τους Σκοτσέζους. Ισως επειδή παραδοσιακή ενδυμασία αμφοτέρων των λαών μας τυγχάνει η φούστα, αλλά και γιατί διατείνονται με θράσος πως το εθνικό μας ποτό έχει προέλευση τα Χάιλαντ της πατρίδας τους. Οπως και να ’χει, για τα αγγλικά των Βρετανών μού κολλάει γάντι η αλησμόνητη ατάκα του Νίκου Φέρμα στο φιλμ «Καλώς ήλθε το δολλάριο».
Εμβρόντητος ο καθηγητής των ιεροδούλων της Τρούμπας, Γιώργος Κωνσταντίνου, ακούει τον… γλωσσομαθή ιδιοκτήτη του καμπαρέ να εκφωνεί μίνι διάλεξη που κορυφώνεται στο αμίμητο: «Είστε διπλωματούχος της αγγλικής; Δύσκολη η ρημάδα. Εγώ, όταν ακούω και τη μιλάνε, απορώ πώς συνεννοούνται μεταξύ τους»! Και παρακάτω: «Αυτό, κύριε, για να το πεις πρέπει να γίνει η γλώσσα σου κοτσίδα»!
Σίγουρα κοτσίδα πλέχτηκε το τσερβέλο του ταλαίπωρου Εγγλέζου ασθενούς τόσες μέρες στο ελληνικό δημόσιο νοσοκομείο. Αλλοι στα ράντζα ξερνούν της μάνας τους το γάλα. Ο εν λόγω ξέχασε απλώς τη μητρική του γλώσσα. Μικρό το κακό, δεδομένου ότι ούτως ή άλλως τα γηγενή αγγλικά πάσχουν σε δέκα μεριές. Του Αδ-όνειδος, πάντως, του γύρισε μπούμερανγκ η επικοινωνιακή φιέστα. Κοινώς, πήγε για μαλλί και βγήκε γουλί!
