Διακωμωδούν τη μαύρη μας τη μοίρα τούτα τα ταπεινά καιρικά δελτία που φιλοξενεί το τελευταίο θρανίο της «Εφ.Συν.» κοντά τρία χρόνια τώρα, οπότε «έλαβα τη ρητή και κανονική εντολή από τη διεύθυνση, την αρχισύνταξιν (και το λογιστήριο, εννοείται) να σας συγκινώ, να σας ενθουσιάζω, να σας ζωγραφίζω, να σας θυμώνω, να σας ενδιαφέρω, και προπάντων να σας διασκεδάζω από αυτή τη στήλη κάθε μέρα». Η περιγραφή ανήκει στον μετρ του είδους Σπύρο Μελά, στα χνάρια του οποίου ακροπατώ, με ελαχίστως αξιοσημείωτη επιτυχία, ομολογώ.
Οπως είναι τοις πάσι γνωστόν η σάτιρα εδράζεται στην υπερβολή. Σε σχήματα λόγου πά’ να πει, κατά τα οποία, προκειμένου να δοθεί έμφαση και να προκληθεί ζωηρή εντύπωση, χρησιμοποιούνται λέξεις, φράσεις και έννοιες που ξεπερνούν το συνηθισμένο· ενίοτε και την ίδια την πραγματικότητα. Ούτως εχόντων των δεδομένων, ελλοχεύει ανά πάσαν στιγμή ο κίνδυνος να αδικηθούν μέσα από τούτες τις αδέξιες αράδες πρόσωπα, άτινα διαδραματίζουν ρόλο ρυθμιστή του δημόσιου βίου για μια φάλτσα τους δήλωση ή για κάποιο ατόπημα που ο δαίμων της φωτοστοιχειοθεσίας προβάλλει υπέρ το δέον.
Λαθροχειρίες παρόμοιου τύπου, στις οποίες μας κάνει περισσότερο ευάλωτους η πόλωση που επιτείνεται στις προεκλογικές περιόδους, πρέπει να διορθώνονται χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη. Εγραψα βαριές κουβέντες εναντίον του. Πως θα σβηστεί διά παντός από τον πολιτικό χάρτη. Πως θα ακολουθήσει την τύχη όσων υπέγραψαν επαχθή Μνημόνια πριν απ’ αυτόν. Ακόμα και Καρατζαφίρερ είχα το απύθμενο θράσος να τον χαρακτηρίσω, τονίζοντας ότι τάχα μου καταδικάστηκε ήδη στην αφάνεια, όπως ο αλήστου μνήμης αρχηγός του ΛΑΟΣ.
Οφείλω μια γενναία συγνώμη στον Πάνο Καμμένο, αισθάνομαι. Με ηπάτησεν όμως ο όφις, εμφανιζόμενος εμπρός μου υπό τη μορφή γραφείου δημοσκοπήσεων και ισχυριζόμενος, για μία εισέτι φορά, ότι ο εφτάψυχος πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛΛ. θα αποτύχει να κόψει την κορδέλα του 3% μένοντας καταϊδρωμένος εκτός Βουλής. Ο ίδιος μάλιστα εξαπέλυσε μύδρους εναντίον των γκαλοπιτζήδων μη διστάζοντας να τους καταλογίσει δόλο: «Οι δημοσκοπικές εταιρείες είχαν το 6% διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της Ν.Δ., το οποίο μας το διέρρεαν κάποια στελέχη τους, αλλά αποφάσισαν μαζί να το κρύψουν από τον ελληνικό λαό για να τον επηρεάσουν. Πιστεύω πλέον ότι η Δικαιοσύνη έχει το λόγο γιατί η απάτη και στο δημοψήφισμα και στις προηγούμενες εκλογές και σε αυτές δεν μπορεί να συνεχιστεί».
Σαστισμένα από τα βέλη του μόνιμου κυβερνητικού εταίρου, τα στελέχη των εν λόγω αναξιόπιστων οίκων επεχείρησαν εις μάτην να δικαιολογηθούν. Με ελαφρά τη καρδία το ‘ριξαν στο μεγάλο ποσοστό των αναποφάσιστων, που σφυρίζει κλέφτικα ώς το παρά πέντε της κάλπης και στην πρωτοφανή αποχή. Εις εξ αυτών παρ’ ολίγον να ψελλίσει ότι τούτη τη φορά οι ψηφοφόροι της Κουμουνδούρου κοκκίνιζαν από ντροπή, κρατώντας κρυφή την επιλογή να στηρίξουν Μνημόνιο, κάτι που δεν παραδέχονται ούτε μετά την απομάκρυνσή τους από το το εκλογικό τμήμα. Θα μας πουν έτσι που το πάνε πως διενήργησαν έρευνα στις 21 Σεπτεμβρίου η οποία κατέδειξε μάχη στήθος με στήθος μεταξύ Τσίπρα Μεϊμαράκη και τον Καμμένο να καταλαμβάνει 11,67%. Αλλά δεν μασάει κάτι τέτοιες μαλαγανιές ο αείποτε υπουργός Αμυνας.
