Ντιμπέιτ μπλουμ

Ζοχαδιάστηκα με τους κοινούς συκοφάντες και υποχρεώθηκα να μετατραπώ σε αυτόκλητο συνήγορο του Ανδρέα Μαυρογυαλούρου στο χθεσινό σημείωμα, προκειμένου να ξεκαθαρίσω πως κακώς οι κομματικοί αρχηγοί χρησιμοποιούν τ’ όνομά του εκτοξεύοντας φαρμακερά βέλη εναντίον αλλήλων. Ο εμβληματικός πολιτευτής του ελληνικού σινεμά προφανέστατα δεν είναι σαν του λόγου τους, καθώς είχε την εντιμότητα να τα βροντήξει και να φύγει μόλις αντελήφθη πως το διεφθαρμένο κοινοβουλευτικό σύστημα τον υπερβαίνει. Οι νεόκοποι σωτήρες που τον διασύρουν, αντιθέτως, τρώνε τη μια σφαλιάρα πίσω απ’ την άλλη και καμώνονται πως πρόκειται για θερμό χειροκρότημα. Υποκρίνονται πως ψιχαλίζει όταν τους φτύνουν και δεν το κουνούν ρούπι απ’ τις καρέκλες τους. Πού τσίπρα!

Ωρύομαι ομοίως και σήμερα, συναισθανόμενος την ανάγκη να υπερασπιστώ το ρευστό εδώδιμο, το απαρτιζόμενο από ζωικές και φυτικές ουσίες, αίτινες απελευθερώνονται διά του βρασμού. Λατινικής προελεύσεως η λέξη σούπα, ζουμί ελληνιστί, περιγράφει μια πρώτης τάξεως λιχουδιά. Αυγοκομμένη ή με χυμό ντομάτας, με ρύζι ή χωρίς, με ψάρι, μοσχάρι, κοτόπουλο, γίδα, προβατίνα ή σκέτα λαχανικά, αφυπνίζει τον ουρανίσκο και ζωογονεί τους συνδαιτυμόνες με την τεράστια θρεπτική της αξία. Δεν είναι τυχαίο το ότι καταναλώνεται συνήθως από μωρά, γέρους και ασθενείς. Οι οδοιπόροι καταφεύγουν στις πίτες για απολύτως πρακτικούς λόγους.

Μέμφομαι για ωμή παραβίαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας τους έγκριτους συναδέλφους που παραλλήλισαν το γευστικότατο έδεσμα με τη δήθεν τηλεμαχία των επικεφαλής των κομμάτων, η οποία θύμισε ανάλατο και άνοστο νερόπλυμα· κάτι σαν τις πατάτες μπλουμ της φυλακής, που όσο κι αν αναμοχλεύεις το καζάνι δεν στέκεται στην κουτάλα ούτε λασπωμένη φλούδα από γεώμηλο. Μόνο το πιάτο της Ολγας περιείχε πρωτεΐνες. Τις εντόπισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και έσπευσε να την επιπλήξει: «Εχεις τη μύγα και μυγιάζεσαι» τόνισε με νόημα.

Οζωμός της Φώφης ήταν γαρνιρισμένος με εξωτικά χρυσά βατόμουρα. Τα προόριζε για τον Αλέξη, αλλά αιφνιδιάστηκε από το κοπλιμάν του μεγαλόφρονος ιδαλγού Μάκη Γιομπαζολιά και έπεσαν κατά λάθος στο δικό της μπολ. Εμφανίστηκε, παρεμπιπτόντως, ως πρόθυμη νοικοκυρά που συγύρισε το κατάστημα και περιμένει εναγωνίως την εκλεκτή πελατεία. «Ξαναγυρίστε στο σπίτι», έλεγε και ξανάλεγε. Οι πεπλανημένοι μουστερήδες ωστόσο έχουν ψωνίσει καινόκενο μαγαζάτορα, κακέκτυπο του Ανδρέα, προσφορά στα Lidl κι έχουν ρίξει μαύρη πέτρα στον άλλοτε ένδοξο οίκο της απωλείας.

Στον Καμμένο δόθηκε το Οσκαρ δεύτερου ρόλου. Το ‘παιξε πολύτεκνος, καταλόγισε σκάνδαλα στον Μεϊμαράκη και απορούσε για τις προόδους της ιατρικής στην ορθοπεδική ειδικότητα, καθώς η επιστήμη κατόρθωσε να απαλλάξει από τον γύψο το αριστερό χέρι του συνεταίρου του σε χρόνο ντετέ. Ο Λαφαζάνης παρουσίασε τη μετάβαση από το ευρώ στη δραχμή τόσο άνετη όσο τη διαδρομή Βερανζέρου-Νομισματοκοπείο με ταξί. Ο Θεοδωράκης πόσταρε ενσταντανέ της συνεύρεσης σε φίλιες ιστοσελίδες, ψυχανεμιζόμενος ότι δεν θα αξιωθεί δεύτερο ντιπέιτ στην καριέρα του. Ο Τσίπρας κατάργησε για πολλοστή φορά τον ΕΝΦΙΑ και παραλίγο να κάνει χαρτοπόλεμο το τρίτο Μνημόνιο. Ο δε μισητός του αντίπαλος πέρασε την Κουμουνδούρου για καφενέ και προτίθεται να περάσει για έναν «ναι και όχι» της παρηγοριάς. Νικητής αναδείχτηκε ο Κουτσούμπας. Τζογάρισε στο «μόνος μου κι όλοι σας» και του ‘κατσε, γιατί σαν να μην έφτανε που οι άλλοι είναι ολίγιστοι, επιπροσθέτως σπαράσσονται μεταξύ τους.