Οι στίχοι του Σαββάτου έτυχαν θερμής υποδοχής από μερίδα αναγνωστών και μου ζητούν μετ’ επιτάσεως κι άλλους. Υποκύπτω! Υπερενενηκοντούτης ο Σταύρος Πολυκράτης, είχε το κουράγιο να γράφει διθυράμβους για τον Αλέξη Τσίπρα τις αλκυονίδες ημέρες του Ιανουαρίου, οι οποίοι δεν πέρασαν απαρατήρητοι. Το σημερινό του πόνημα εκπέμπει σε διαφορετικό μήκος κύματος:
Πριν λίγο η Αριστερά ήρθε να κυβερνήσει
το τρίτο το Μνημόνιο την έχει διαλύσει.
Από παιδί Αριστερός σε πίστεψα Αλέξη
πως φταίν’ οι άλλοι, κι όχι εσύ, δεν θέλω ούτε λέξη.
Το απεχθές Μνημόνιο γιατί να υπογράψεις
και τις ελπίδες του λαού για πάντα να τις θάψεις.
Λησμόνησες το πρόγραμμα που ‘πες στη Σαλονίκη
το ‘κανες φύλλο και φτερό και τώρα θες τη νίκη.
Το «όχι» το περίτρανο το έθαψες στη λήθη
και πως θ’ αλλάξει η ζωή ήτανε παραμύθι.
Ξαναχτυπά και η μη εξαιρετέα επιστολογράφος μας Μαρία Λιώτη -σιγά μην άφηνε την ευκαιρία- με ολόφρεσκες στροφές περί νωπών εντολών:
Νωπή ξαναζητήσατε να πάρετε εντολή
και με καινούργια φορεσιά να μπείτε στη Βουλή.
Πριν λίγους μήνες πήρατε και άλλη μια «νωπή»
μα ούτε χαΐρι είδαμε, ούτε και προκοπή.
Σαν πήγατε στους δανειστές για διαπραγματεύσεις
Μνημόνιο υπογράψατε με μέτρα και δεσμεύσεις.
Νωπό το δημοψήφισμα και οι παρεξηγήσεις
και στον λαό δεν δόθηκαν ποτέ οι εξηγήσεις.
Νωπά τα capital controls και η ταλαιπωρία
που οι Ελληνες τα βίωσαν βουβά, με καρτερία.
Μα τι θα πείτε σήμερα στους δόλιους ψηφοφόρους
που τους μισθούς μειώσατε κι αυξήσατε τους φόρους;
Κι ενώ βαρύ Μνημόνιο στις πλάτες τους φορτώσατε
κομπάζετε ότι γι’ αυτό μεγάλες μάχες δώσατε.
Τώρα οι υποσχέσεις σας να γίνουν πιο μικρές
αλήθειες μόνο να ειπωθούν κι ας είναι και πικρές.
Κι αφού στις κάλπες σέρνετε τον κόσμο βιαστικά
βγάλτε στη φόρα ίντριγκες κι ένοχα μυστικά.
Αλλιώς με οργή θα σας δοθεί άλλη νωπή εντολή:
«Πάρτε τα μπογαλάκια σας και έξω απ’ τη Βουλή».
Δυναμική προσωπικότητα η Ζωή Κωνσταντοπούλου, προκαλεί αντιφατικά συναισθήματα με τον παρορμητισμό της, διαθέτοντας ορκισμένους εχθρούς και ένθερμους φίλους. Ο Σταύρος Πολυκράτης συγκαταλέγεται προφανώς στους δεύτερους και δεν διστάζει να εκφράσει τον θαυμασμό του με εγκωμιαστικές ρίμες:
Η προεδρίνα της Βουλής κάστανα δεν χαρίζει
σε οδούς αξιοπρέπειας αγέρωχα βαδίζει.
Του Νίκου Κωνσταντόπουλου είναι η θυγατέρα,
ακολουθώντας σθεναρά τα χνάρια του πατέρα.
Γεια σου λεβεντοκόριτσο μη σκύψεις το κεφάλι
τώρα όπου σε πολεμούν με δόλο οι μεγάλοι.
Λεβεντονιά περήφανη το ανάστημα να υψώνεις
και όσους υποτάσσονται να κατακεραυνώνεις.
Μη σκύψεις το κεφάλι σου και πάντα μπρος προχώρα,
ηρωικές πολιτικούς έχει ανάγκη η χώρα.
Μη σκύψεις το κεφάλι σου και μη λιποψυχήσεις
ούτε Μνημόνια σκλαβιάς ποτέ σου να ψηφίσεις.
Αυτό σ’ το λέω από καρδιάς πως αν σε συναντούσα
κι από τα δυο τα μάγουλα γλυκά θα σε φιλούσα.
Μην κουραστείς μες στης ζωής το άγριο ανηφόρι
κι ας στάζουνε για σε χολή τόσοι κοντυλοφόροι.
Ζωή σε λένε στ’ όνομα μα είσαι και στη χάρη
το σκότος της πολιτικής φωτίζεις σαν φεγγάρι.
