Ψευδείς εντυπώσεις επί της οθόνης

Υπολειπόμεθα σε ενημέρωση, αδέλφια. Η υπερπληροφόρηση οδηγεί μοιραία σε αποπληροφόρηση και κατ’ επέκτασιν σε παραπληροφόρηση. Τα κανάλια μας, μολαταύτα, μετέρχονται τις καλύτερες προθέσεις. Με αξιοθαύμαστα αποτελέσματα πανθομολογουμένως! Από τις πρώτες αυγινές ώς τις ύστατες μεταμεσονύκτιες ώρες προβάλλουν μαραθώνιες εκπομπές σε ζωντανή σύνδεση, στις οποίες, εκτός από τους ανταποκριτές που καιροφυλακτούν στα πεδία των μαχών, εμφανίζονται νυχθημερόν πάσης φύσεως διεθνολόγοι και εν αποστρατεία μάχιμοι αξιωματικοί και των τριών όπλων οίτινες σκοτώνουν τις ώρες μας, φυλάττοντας επικοινωνιακές Θερμοπύλες στα μετόπισθεν.

Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει, ο ίδιος χαβάς. Εκτός από την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, ο Πούτιν πρέπει να δικαστεί για το πρόσθετο έγκλημα ότι εξαιτίας του υποβάλλονται στο μαρτύριο του Ταντάλου εκατομμύρια Ελληνες στους καναπέδες. Διαπρεπείς καθηγητάδες με διδακτορικά και ακαδημαϊκές έδρες μετατρέπονται σε ψιλοκομμένους μαϊντανούς, περασμένους στην τηλεοπτική μηχανή του κιμά, σε ρόλο γαρνιτούρας για τα ανάλατα εδέσματα που προσφέρονται δωρεάν στην οθόνη. Και γίνονται ρόμπα αραδιάζοντας διαρκώς αυτονόητες εικοτολογίες, υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι συνάδουν με το αφήγημα του εκάστοτε οικοδεσπότη τους. Τα επιτελεία της τιβί υιοθετούν ανέξοδα την ένθεν κακείθεν προπαγάνδα και δυστυχώς καθιστούν τεχνηέντως θύμα τους ακόμα και την τέχνη.

Νομίζω πως ο αθλητισμός και ο πολιτισμός ενώνουν τα άτομα και σε τόσο κρίσιμες στιγμές θα ’πρεπε να προτάσσονται με στόχο να επιδράσουν καταλυτικά στην επίτευξη εκεχειρίας. Δεν είναι μόνο η ανεκδιήγητη Μενδώνη που βεβηλώνει την ειρήνη ρίχνοντας αδέσποτες κοτρόνες στη Λίμνη των Κύκνων και προκαλώντας πάνδημο τσουνάμι αγανάκτησης. Σύσσωμες οι κυβερνήσεις της Εσπερίας θέτουν σχεδόν εκτός νόμου τον Τολστόι, τον Τσέχοφ και τον Τσαϊκόφσκι, θεωρώντας πως έτσι τιμωρούν τον εισβολέα. Η τηλοψία επιβραβεύει ή καταδικάζει κατά το δοκούν. Η απόφαση της κυβέρνησης να στείλει όπλα στον Ζελένσκι επιδοκιμάζεται ασυστόλως και τρώει η μαρμάγκα όσους ασκούν κριτική. Το ίδιο συνέβη με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων. Ξετυλίγω το νήμα: Την περασμένη Παρασκευή το αξιόλογο μουσικό σύνολο έδινε συναυλία στο θέατρο «Ολύμπια-Μαρία Κάλλας» με αποσπάσματα από ελληνικές και βιεννέζικες οπερέτες. Από το δημοτικό συμβούλιο προτάθηκε να παιχτεί και ο ουκρανικός εθνικός ύμνος.

Οι μουσικοί της ορχήστρας και τα μέλη της χορωδίας –εκατόν πενήντα νοματαίοι, ζωή να ’χουνε– συζήτησαν το ενδεχόμενο να παίξουν μαζί με τον ύμνο και το «Βαλς των λουλουδιών» του Τσαϊκόφσκι για να δείξουν πως η τέχνη ενώνει και είναι απαράδεκτο να ακυρώνεται. Ποιος είδε τότε τον Μπετόβεν και δεν φοβήθηκε. Ή μάλλον τον συνάδελφο με το τσέλο, όστις ωρυόταν, όπως με πληροφορούν, πως έτσι ταυτίζονται με τον Πούτιν. Την επαύριο στη γενική πρόβα αποφασίστηκε να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή ως ένδειξη συμπαράστασης προς τον δοκιμαζόμενο ουκρανικό λαό, πράγμα που αποδέχτηκε η διοίκηση και τελικά έγινε.

Σάλο δημιούργησε στα κανάλια ο τσελίστας, άλλοτε υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ και αργότερα με τη Δημιουργία Ξανά του Τζήμερου, κάνοντας λόγο για κλίκα συνδικαλιστών που τρομοκρατούν τους σολίστες, ώστε στη σχετική ψηφοφορία να ταχθεί μόνο ένας ακόμα με τις απόψεις του. Μη εξαιρετέες τηλεπερσόνες έσπευσαν να τον υιοθετήσουν αμάσητο, χωρίς να αποταθούν, έστω για τα μάτια του κόσμου, σε κάποιον από τους εκατόν πενήντα. Βόλευε, βλέπεις, τη φάλτσα ρητορική τους. «Μαζί με την Ουκρανία ας προασπίσουμε και τη μεγαλύτερη πατρίδα του Κόσμου, η οποία πρεσβεύει όλα τα ανώτερα μηνύματα του ανθρωπισμού, της ειρήνης και της ελευθερίας και αντιτάσσεται στον πόλεμο και την αδικία: τη Μουσική», μου γράφει εις εκ των… τρομοκρατημένων.