Ευτελείς κλοπές

Καταπέλτης ο «βραχνός προφήτης» Κώστας Χατζής: Από τον φούρνο του Τσαλίκη/ έκλεψε κάποιος ένα βράδυ/ ένα καρβέλι απ’ το κοφίνι/ και μάρτυρα πάνε τον τρελό στη δίκη./ Και τον ρωτούν ποιος είν’ ο κλέφτης/ κι αυτός τον φούρναρη τους δείχνει./ Θε μου τι ομορφιά, τι φως/ της γειτονιάς μας ο τρελός/ γλυκαίνεσαι να τον ακούς/ να ’χαμε ακόμα άλλους δυο τέτοιους τρελούς. Το αθάνατο τραγούδι κοινωνικής διαμαρτυρίας των αρχών του ’70 μού θύμισε η περιπέτεια της ηλικιωμένης στο Ιλιον, πρώην Νέα Λιόσια.

Ρηξικέλευθοι οι στίχοι της Σώτιας Τσώτου, περιέχουν αισιόδοξες νότες στην κατακλείδα. Αντί, όμως, να αβγατίζουνε οι χαρισματικοί τρελοί, εν έτει 2022 πολλαπλασιάζονται δυστυχώς οι Τσαλίκηδες. Οι οποίοι δεν πουλούν πια μόνο ψωμί, και μάλιστα βερεσέ, αλλά διαθέτουν τεράστιες αλυσίδες με άπαντα τα είδη διατροφής, ενδύσεως και οικιακού εξοπλισμού. Κάμερες τοποθετημένες σε επίκαιρα σημεία πάνω απ’ τα ράφια εξασφαλίζουν ότι οι ταλαίπωροι πελάτες δεν θα σουφρώσουν κάνα μπουκάλι, τίποτα σοκολάτες ή έστω κόπιτσες. Τα λαγωνικά του καταστήματος καραδοκούν στα ταμεία διά τα περαιτέρω.

Εβδομήντα τόσων χρόνων η τραγική πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας, θέλησε να κάνει το τραπέζι στον άνεργο και τον πολύτεκνο γιο της. Τρυφερές οικογενειακές συνάξεις, με αφορμή κάποια γιορτή ή επέτειο. Ελα όμως που τα πορτοφόλια δέχονται ανηλεείς επιθέσεις απ’ την ακρίβεια κι οι τσέπες είναι πανί με πανί. Τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι στο σούπερ μάρκετ, ψώνισε το ζαρζαβάτι, τα σαλατικά, τους υδατάνθρακες, αλλά το υπόλοιπο της πενιχρής σύνταξης αδυνατούσε να υποστηρίξει την αγορά κρέατος και τυροκομικών.

Αμάθητη σε παρόμοιες καταστάσεις, έκρυψε στην τσάντα της τις σακούλες με το χοιρινό, τη φέτα και το κασέρι. Η απόγνωση οδηγεί συχνά σε σπασμωδικές κινήσεις. Στρατιωτάκια ακούνητα, ανέκφραστα κι αμίλητα, την περίμεναν στο ταμείο ο σεκιουριτάς κι ο υπεύθυνος του καταστήματος. Αποκάλυψαν τα επιλήψιμα εδώδιμα, κάνοντάς τη ρεζίλι στο σύμπαν και κάλεσαν την αστυνομία να τη χώσει στο κρατητήριο για διανυκτέρευση, ώσπου να τη συνοδεύσει το πρωί στο αυτόφωρο. Βλέποντας κάποιοι πελάτες την κατάφωρη αδικία, προσφέρθηκαν να πληρώσουν εκείνοι τα απαλλοτριωμένα είδη. Κόστιζαν-δεν κόστιζαν σαράντα ευρώ.

Στάθηκε αδύνατον να πρυτανεύσει η κοινή λογική. Ανένδοτα τα τσοπανόσκυλα του σούπερ μάρκετ, εφάρμοζαν κατά γράμμα εντολές άνωθεν. Οι κλέφτες ευτελούς αξίας αντικειμένων πρέπει δίχως άλλο να διαπομπεύονται, να σύρονται σε αστυνομίες, εισαγγελίες και ανακριτικά γραφεία και να αντιμετωπίζουν προς παραδειγματισμό τις ποινικές κυρώσεις των αποτρόπαιων πράξεών τους. Ως κι ο αξιωματικός υπηρεσίας ζήτησε απ’ τα αμετάπειστα στελέχη της αλυσίδας να βάλουν νερό στο κρασί τους. Χάθηκε ένας λεβέντης εισαγγελέας να τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί τη συγκεκριμένη και ομοειδείς επιχειρήσεις, υποχρεώνοντάς τες να σιτίζουν εσαεί δωρεάν τους ευάλωτους! Τόσες τρελές κονόμες έκαναν με τις καραντίνες!