Καλό κατεύοδιο

Οβιδιακές οι μεταμορφώσεις του μεγάρου Μαξίμου. Κατήγαγε περιφανή νίκη στην κάλπη το βράδυ της Κυριακής κι απ’ το χάραμα της Δευτέρας άρχισε τις υποχωρήσεις προς τους δανειστές, απαλλάσσοντας τους Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ και Ντόναλντ Ντακ Τουσκ από την ενοχλητική παρουσία του Βαρουφάκη. Θυσιάστηκε για να φυσήξει ούριος, κατάπρυμνος σοροκολεβάντες στην Αυλίδα· κι η Ιφιγένεια, βλέπετε, με ένα «νι» γράφεται. Αχόρταγη γίδα η Μέρκελ, δεν μασάει όμως ταραμά. Πέφτει με τα μούτρα στο μαύρο χαβιάρι. Ανυπερθέτως. Μηρυκάζει νυχθημερόν στο ακουστικό του Ολάντ το ομηρικό: «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας». Τρέμει στην ιδέα μην εμφανιστεί στην αρένα της διαπραγμάτευσης ο Ελληνας πρωθυπουργός καβάλα σε κάνα σύγχρονο Δούρειο Ιππο.

Υστερόβουλος ο σιγανός Ποταμός, δεν τον βοηθούν και τα φτωχά αγγλικά του, χάθηκε ολωσδιόλου στη μετάφραση. Ασε που από χθες σπαρταράει στ’ αγκίστρι σαν μουρμουρίτσα του γλυκού νερού. Φαντασιώνεται τον Τσίπρα, αστοιχείωτο πιτσιρικά πάνω στο καινούργιο του ξύλινο αλογάκι. Θαρρεί πως μοιάζει με άμοιρο μειράκιο, που δεν ξέρει πού του πάν’ τα τέσσερα, τα οκτώ, τα δώδεκα δισεκατομμύρια μέτρα. Τα θαλάσσωσε κανονικά στις Βρυξέλλες, κι ας απέχουν χιλιόμετρα από την ακτή. Βουνό το δίκιο του Σταύρου, όστις ζαλικώθηκε στις πλάτες του ασήκωτο σταυρό. Βαρύτιμο. 61,3 καρατίων και πού ‘σαι ακόμα. Τα ‘λεγε ο πολύφερνος γαμβρός της Αγίας Βαρβάρας, αλλά δεν τον άκουγε κανείς.

Σκανδαλώδης η ανικανότητα του Αλέξη. Ούτε ένα ξεκάθαρο ερώτημα σε δημοψήφισμα δεν ήταν άξιος να διατυπώσει. Επωφελήθηκε ο λαός από τη δημιουργική του ασάφεια, εξακοντίζοντας πολλαπλά «όχι» προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Μ’ ένα σμπάρο εξολόθρευσε σύμπασα την παραποτάμια πανίδα. Ο Θεοδωράκης υπήρξε ένα απ’ τα πρώτα θύματα. Εσπευσε να συνταχθεί ο ερίφης με τους εξ Εσπερίας σερίφηδες, προβάροντας στον καθρέφτη της εγωλατρίας του αστραφτερά κοστούμια υπουργού μεταβατικής κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας και μόλις πλημμύρισε το γυαλί το αγλαό φως της λαϊκής ετυμηγορίας, ο πρίγκιψ των δυτικών προαστίων μεταλλάχτηκε αίφνης σε βάτραχο, αμφίβιο που κολλάει γάντι στον τίτλο του μορφώματός του.

Τόσα «όχι» σε μία και μόνη ψηφοδόχο πώς μπόρεσαν αλήθεια να χωρέσουν; Ο καραμπουζουκλής Καλαματιανός εισέπραξε ίσως το πιο βροντερό. Ενα σκαμπίλι, που τον ανάγκασε να δραπετεύσει νύκτωρ από την πολιτική σκηνή και μάλιστα χωρίς ελικόπτερο. Μπήκε στη μαύρη λιμουζίνα του, έκλεισε την πόρτα και τέλος. Δεν επρόκειτο για εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά για το βαλς του αποχαιρετισμού. Τι να πουν οι εισαγγελείς της τιβί; Ο Πρετεντέρης, αντί να γίνει Κεντέρης, είχε το θράσος να τα βάλει με τον Παναγιώτη Κουρουμπλή, επειδή του πέταξε κατάμουτρα ό,τι του καταμαρτυρεί η κοινωνία. Αλλά η μαγκιά του περιορίζεται στην οθόνη. Εξω στον δρόμο δεν τολμάει να κυκλοφορήσει ο ίδιος κι οι όμοιοί του. Αστείρευτη τροφή μάς δίνει το «όχι». Εχουμε να κατευοδώσουμε πολλούς.