Υδρόφιλα δέντρα

Νεφελοβατεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ταξιδεύοντας με κομμένο καπίστρι στο αεριωθούμενο καλάμι του Μαξίμου. Χάι τεκ καταστάσεις διαδραματίζονται στους εφτά ουρανούς. Δράμα όνομα και πράμα. Τύφλα να ’χουν ο Ευριπίδης κι ο Σοφοκλής, αν και στην περίπτωση των νεόκοπων εθνοσωτήρων κολλάει γάντι ο Αριστοφάνης. Τυφλώνει ο ήλιος εκεί ψηλά τόσο τον ίδιο όσο και τους πολιτικούς του προϊστάμενους, βλέπουν σάμπως θαμπά την πραγματικότητα και φαντασιώνονται εαυτούς άσους που καβαλικεύουν Πηγάσους εξολοθρεύοντας τις πάσης φύσεως Χίμαιρες. Οπως, φέρ’ ειπείν, τις πλημμύρες από τα φθινοπωρινά νερά που βρήκαν πέρασμα στα αποκαΐδια των πυρκαγιών του Αυγούστου και σχεδόν αποτέλειωσαν τη δύσμοιρη Εύβοια.

Επαρση ανοικονόμητη επέδειξε ο Γιάννης Οικονόμου. Την ώρα που ξεχείλιζαν στη λάσπη αυλές και υπόγεια όσων σπιτιών δεν κάηκαν το καλοκαίρι, αυτός εκθείαζε «την εγκυρότητα και την ταχύτητα την οποία παρουσιάζει ο κρατικός μηχανισμός τα τελευταία δύο χρόνια» και «τις πολύ στοχευμένες ενέργειες που έχει κάνει η κυβέρνηση, σε χρόνο ο οποίος δεν έχει σε τίποτα να συγκριθεί με αντίστοιχες αντιδράσεις στο παρελθόν». Αλλα αντ’ άλλα, της Παρασκευής το γάλα, πά’ να πει. «Θωρακίζουμε τις περιοχές που επλήγησαν και βρισκόμαστε πάντοτε δίπλα στους κατοίκους» συνέχισε. Μόνο που εκείνοι δεν το ξέρουν. Και στις φωτιές και τώρα στις μπόρες διαπίστωσαν την εκκωφαντική απουσία του κράτους.

Ράπισμα στον προκάτοχό του θεωρείται η αποστροφή «στο βαθμό που οι πλημμύρες οφείλονται στις πυρκαγιές». Ο ανεκδιήγητος Στέλιος Πέτσας είχε ως γνωστόν υποστηρίξει μετά παρρησίας σε βαθμό ανοησίας ότι οι περιοχές που κατακλύστηκαν τώρα απ’ τα νερά είναι κυρίως παραθαλάσσιες και δεν υπέστησαν βιβλική καταστροφή από τις φλόγες του θέρους. Νόμισε ο φουκαράς πως με τούτο το φθηνό τέχνασμα θα αθώωνε την κυβέρνηση, αγνοώντας πως ακόμα και τα βρέφη γνωρίζουν ότι η ροή των υδάτων συνήθως ακολουθεί διαδρομή απ’ τα ψηλά στα χαμηλά και σπανίως αντίστροφα. Προσπαθώντας να κινηθεί ενάντια στο ρεύμα, κατακρεουργεί την κοινή λογική.

Απρόσωπος ο εκπρόσωπος προκάλεσε ταραχή στο πανελλήνιον εκστομίζοντας με αυταρέσκεια την άκρως ανησυχητική φράση: «Με τους ίδιους γρήγορους ρυθμούς που δράσαμε στην Εύβοια, δρούμε και στην Αθήνα». Επιασε στον αέρα το μήνυμα ο Κώστας Μπακογιάννης, που όσο να ’ναι γνωρίζει εκ των έσω τις επιδόσεις και τα χούγια της Δεξιάς, και είπε να πάρει εγκαίρως τα μέτρα του. Αποφάσισε, λοιπόν, να γεμίσει την Πανεπιστημίου, όχι με νεραντζιές και φίκους ως είθισται, αλλά με πλατάνια. Εξόχως υδρόφιλα τα ως άνω δέντρα, σκέφτηκε, θα απορροφούν ικανές ποσότητες νερού, όταν η κεντρική λεωφόρος της πρωτεύουσας θα μετατρέπεται σε ποτάμι, αφού ο θείος του επουλώνει τις πληγές της Αττικής με τις αλάνθαστες μεθόδους που δοκιμάστηκαν στην Εύβοια.