Ικαρία. Στο λευκό και πανύψηλο τοιχίο στον λιμενοβραχίονα του Αγίου (Κηρύκου) είναι γραμμένη με τεράστια κεφαλαία μπλε γράμματα η κάτωθι φιλόφρων φράση υποδοχής: «Καλώς ήλθατε στο νησί του Ικαρου». Πασίγνωστος και μη εξαιρετέος ιθαγενής, όστις διακρίνεται για το βιτριολικό του χιούμορ, είχε κάποτε την εξής φαεινή: Οργάνωσε συνεργείο επτά ατόμων, οπλισμένων με γκαζοτενεκέδες ασβέστη και μπατανόβουρτσες, και μεταμεσονύχτιες ώρες αφέγγαρης βραδιάς, μεσούντος του Αυγούστου, κατέβαλαν εργώδεις προσπάθειες, καίτοι κατάγονται άπαντες από την Ακαμάτρα, και έπειτα από επίμοχθο βάψιμο ωρών κάλυψαν ολοκληρωτικά τα τρία τελευταία ψηφία της επιγραφής. «Καλώς ήλθατε στο νησί του ΙΚΑ» διάβαζαν την επαύριον οι έκπληκτοι ντόπιοι και οι ανυποψίαστοι επισκέπτες. Οι δολιοφθορείς υπαινίσσονταν τα υψηλής περιεκτικότητος σε ραδόνιο αλατούχα λουτρά των Θέρμων, καμιά εικοσαριά χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, τα οποία από τον Μάιο ίσαμε τον Νοέμβριο κατακλύζονταν από γέροντες που επιδίδονταν σε ιαματικές βουτιές με παραπεμπτικό από τα ασφαλιστικά ταμεία, προεξάρχοντος του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Κακός χαμός! Εκτός σεζόν και εν μέσω πανδημίας, ακριβώς την ημέρα που σκληραίνει ο αποκλεισμός ανά την επικράτεια, η πρωθυπουργική κουστωδία περιφρονεί αλαζονικά τα πρωτόκολλα που η ίδια επιβάλλει διά προστίμου, αναβιώνοντας τον πανζουρλισμό από την ανάποδη: ενώ στα Θέρμα ο συνωστισμός αποσκοπεί στην ίαση, η νοσηρή ομήγυρις στη βεράντα του Στεφανάδη συμβάλλει στην άνευ ορίων και όρων διασπορά της ίωσης. Σιγή ασυρμάτου επικράτησε στα κρατικά και στα ιδιωτικά φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ. Στην αιωνίως κομματική ΕΡΤ κυκλοφόρησε μάλιστα σκονάκι με τα SOS, μην πάει και ξεγελαστεί κάνας απρόσεκτος ρεπόρτερ ή μοντέρ και προβάλει την κυβερνητική καταισχύνη, την οποία επέκριναν ωστόσο με αηδία ιστοσελίδες από τη Γη του Πυρός μέχρι την Ινδία.
Αδιόρθωτοι οι γαλάζιοι σφουγγοκωλάριοι, έσπευσαν να υπερασπιστούν τις πομπές του αρχηγού με επιχειρήματα που προκαλούν γενική θυμηδία. Η δημαρχομήτηρ Θεοδώρα αναγνώρισε το φιάσκο και με επιείκεια πρεσβύτερης αδελφής χρέωσε την ευθύνη στην τοπική της Νου Δου Διαπόντιων Νήσων που δεν φρόντισε να προστατεύσει το σκανταλιάρικο καρντασάκι της. Η μεθοριακή φυσιογνωμία του Αδ-όνειδος απέδωσε τον όλο θόρυβο σε επικοινωνιακό τρικ παίρνοντας όρκο πως τα μέτρα ουδόλως παραβιάστηκαν. Απέβλεπε στο να δικαιολογήσει περισσότερο την αφεντιά του για το κομφούζιο που προξένησαν οι αλλοπρόσαλλες ντιρεκτίβες του περί την κατά Μπαμπινιώτη διανομή εμπορευμάτων με προορισμό τον οίκο της… απωλείας. Μήκη μακράν ο Μάκης Βορίδης τερμάτισε το κοντέρ. Συστήνει ως Μωυσή επί Σινά τον εαυτό του ο Κούλης κι ο Μπογδάνος σταυροκοπιέται αναγορεύοντάς τον θεόσταλτο. Ο Μάκης πλειοδοτεί μολαταύτα, καθότι τα λέει τσεκουράτα, παρουσιάζοντας τον προϊστάμενό του σαν τον ίδιο τον Ιησού, όστις όπου και να βρεθεί θα υπομένει μοιραία πάνδημες «εκδηλώσεις αγάπης και σεβασμού προς το πρόσωπό του» από το χριστεπώνυμο πλήρωμα που παραληρεί στου πετεινού το λειρί.
