Εις θάνατον

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ

Ισως να θεωρούν ορισμένοι ότι ο ποινικός μας κώδικας τυγχάνει ανεξήγητα επιεικής για συγκεκριμένες κατηγορίες κακουργημάτων για τις οποίες οφείλει εφεξής να αυστηροποιηθεί στο έπακρο. Να επανέλθουν οι δις και τρις καταδίκες σε θάνατο και οι φοροφυγάδες, οι μπουγαδοκλέφτες ή οι καπνιστές, επί παραδείγματι, να φουμάρουν το ύστατο τσιγάρο τους καθισμένοι άβολα στην ηλεκτρική καρέκλα.

Στους παραβάτες των μέτρων κατά του κορονοϊού και στους αρνητές της καραντίνας να διχοτομήσει τον σβέρκο η γκιλοτίνα κι η σφυρίχτρα των διαιτητών που καταλογίζουν πέτσινα πέναλτι να σιγήσει οριστικά στην αγχόνη. Ο καθείς και τα… πιστεύω του. Αλλοι πάλι πιθανόν να εμφανίζονται βέβαιοι για την ελαστικότητα του σωφρονιστικού μας συστήματος και να προτείνουν το πέρασμα ατσάλινων χαλκάδων στην ποδοκνημική των κρατουμένων.

Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους! Εάν τις παραπάνω απόψεις πρεσβεύουν πολιτικά κόμματα, θα πρέπει δίχως δεύτερη κουβέντα να τις εκθέσουν με ατράνταχτα επιχειρήματα στο προεκλογικό τους πρόγραμμα προκειμένου να εγκριθούν από τους ψηφοφόρους ή να ριχθούν στον κάλαθο των αχρήστων πασπαλισμένες ανεξίτηλα με «φούμο».

Νομίζω πάντως πως αν, παρ’ ελπίδα, καταλάβουν τους θώκους, οφείλουν να εισηγηθούν τη μεταρρύθμιση της σχετικής εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας και εφόσον το πετύχουν, να ζητήσουν την επιστροφή της διαβίωσης των καταδίκων στις εποχές του Αλεξάνδρου Δουμά πατρός και τη διά παντός μεταφορά των καταστημάτων κράτησης στη βραχονησίδα Ιφ του Μοντεχρήστου. Ειδάλλως, να την κάνουν γαργάρα αρκούμενοι στις ισχύουσες διατάξεις.

Οπισθοδρόμηση θα χαρακτήριζαν ενδεχομένως την ως άνω εκ βάθρων αναγέννηση του νομικού μας πολιτισμού κάποιοι οπισθόβουλοι, που επιμένουν πως οι νόμοι ή εφαρμόζονται για όλους ανεξαιρέτως –των ορκισμένων εχθρών μας συγκαταριθμουμένων– ή παύουν αυτομάτως να έχουν το παραμικρό νόημα.

Μπάτε σκύλοι αλέστε… καταντήσαμε. Υπενθυμίζω τούτα τα αυτονόητα επειδή υπάρχει τουλάχιστον ένας κρατούμενος στον οποίο η επίσημη πολιτεία, το συντηρητικό ακροατήριο της Δεξιάς, αλλά και μεγάλο μέρος της υποτιθέμενης Αριστεράς, δυνάμεις διαποτισμένες κατά δήλωσή τους από τις αξίες του Διαφωτισμού, δεν αναγνωρίζουν κανένα ανθρώπινο δικαίωμα.

Ιδεοληψίες που ακυρώνουν τη δημοκρατία. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, διότι αναμφιβόλως περί του Κουφοντίνα πρόκειται, καταδικάστηκε για τις πράξεις του με τον αυστηρότατο τρομονόμο. Εκτίει την ποινή της ισόβιας κάθειρξης από το 2002 σε ειδική πτέρυγα των φυλακών. Δικαιούται άδεια από το 2010. Πήρε την πρώτη πολλά χρόνια αργότερα, έπειτα από απεργίες πείνας εβδομάδων, λίγο προτού βρεθεί στα ρείθρα της Στυγός. Τήρησε απολύτως τους όρους.

Ανταμείφθηκε με δεύτερη και τρίτη, όπως ο νόμος ορίζει. Η βόλτα του στο κέντρο της Αθήνας εξελήφθη ως υποτροπή και δεν ξαναπήρε. Με φωτογραφική διάταξη μετήχθη από την Κασσαβέτεια στον Δομοκό, αντί του Κορυδαλλού, όπως πάλι ορίζει ο νόμος. Κάνει απεργία πείνας εδώ και είκοσι μία μέρες. Οσοι τον θέλουν νεκρό, υποκρίνονται σαν ιησουίτες όταν μιλούν για ισονομία και κράτος δικαίου.