Βιτριολικές ατάκες

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ

Πορτρέτα σπινθηροβόλων πνευμάτων της λογοτεχνίας, της μουσικής και της διανόησης κοσμούν το ντουβάρι ψηλά πάνω απ’ την μπάρα του Galaxy στη στοά της Σταδίου· του διαχρονικού μπαρ που συνιστά από απέναντι ο έφιππος Κολοκοτρώνης με το δάχτυλο. Αποτελεί απερίγραπτη αίσθηση να τα τσούζεις, ενώ σε χαϊδεύει το βλέμμα ενός Σέξπιρ, Σολωμού, Ντοστογιέφσκι ή των Παπαδιαμάντη, Χέμινγουεϊ, Κάφκα, Μπουκόφσκι και τόσων ακόμα ανυπέρβλητων προσωπικοτήτων που μεγαλούργησαν σε διαφορετικές, εποχές, ηπείρους και χώρες με κοινή συνισταμένη την αγάπη τους για το πίνειν. Φέρνω στον νου μου το πάνθεον των κατά καιρούς συνδαιτυμόνων, προσπαθώντας να θυμηθώ αν συγκαταριθμείται ανάμεσά τους ο Ουίνστον Τσόρτσιλ που αναχώρησε για τα επουράνια αποστάγματα τέτοιες μέρες του 1965.

Ο Βρετανός πολιτικός ουδόλως διακρίθηκε στους τομείς των παραπάνω ογκόλιθων της σκέψης. Με όπλο την οξυδέρκεια και το εκλεπτυσμένο χιούμορ εξύψωσε μολαταύτα τη φλεγματική ατάκα στην τροπόσφαιρα της υψηλής τέχνης και τους δικαίωσε πολλαπλώς διατυπώνοντας τα ακόλουθα: «Δύο πράγματα δεν θα λείψουν ποτέ από το γραφείο μου· η αισιοδοξία και το μπράντι» ή «το μυστικό της μακροζωίας μου είναι ότι δεν έχω στο αίμα μου παρά μόνο ερυθρά αιμοσφαίρια. Το οινόπνευμα σκότωσε από καιρό τώρα όλα τα λευκά».

Τον έχω επικαλεστεί και άλλοτε. Αλλωστε οι βιτριολικές του αιχμές με παραλήπτες τους αντιπάλους του παραμένουν εν ισχύι ώς τις μέρες μας, ιδίως για τους παρ’ ημίν συναδέλφους του. Ιδού δεινό δήγμα: Για τον Κλέμεντ Ατλι: «Είναι εξαιρετικά μετριόφρων. Και έχει κάθε λόγο να είναι». Για τον Στάνλεϊ Μπόλντουιν: «Ενίοτε σκοντάφτει πάνω στην αλήθεια, αλλά σηκώνεται βιαστικά και συνεχίζει τον δρόμο του σαν να μη συνέβη τίποτα». Για τον Ράμσεϊ Μακ Ντόναλντ: «Εχει το χάρισμα να συμπιέζει τον μεγαλύτερο αριθμό λέξεων στο μικρότερο κομμάτι σκέψης». Για τον λόρδο Μπέρεσφορντ: «Συγκαταλέγεσαι στους ρήτορες που προτού ανεβούν στο βήμα δεν ξέρουν τι θα πουν, μιλούν χωρίς να υποπτεύονται τι λένε κι έπειτα δεν θυμούνται τι είπαν».

Αποστόμωσε κάποτε τη συντηρητική Νάνσι Ασκοτ, η οποία δεν έκρυβε την αποστροφή της προς το αλκοόλ. Τον πλησίασε εμφανώς τσατισμένη έπειτα από συνεδρίαση της Βουλής των Κοινοτήτων. -«Κύριε, αν ήσασταν άντρας μου, θα σας έβαζα δηλητήριο στο τσάι» του είπε σε πηγαδάκι ενώπιον δεκάδων βουλευτών. -«Αν ήσασταν σύζυγός μου, μαντάμ, θα το έπινα πολύ ευχαρίστως» αποκρίθηκε εκείνος με γαλήνιο ύφος. Ο φίλος του Tζορτζ Μπέρναρντ Σο τού έστειλε μία φορά πρόσκληση για την πρεμιέρα θεατρικής του παράστασης. «Είναι τη Δευτέρα και ισχύει για δύο άτομα. Φέρε και κάποιον φίλο σου, αν σου ’χει απομείνει κανείς» σημείωνε σκωπτικά στην επισυναπτόμενη επιστολή. «Εχω ανειλημμένες υποχρεώσεις εκείνη τη μέρα. Θα ’ρθω ανυπερθέτως την Τετάρτη, αν παίζεται ακόμα το έργο» απάντησε ο Τσόρτσιλ.